دسته بندی های ارشیو: هنری

ماجرای صدور پروانه نمایش مشروط برای «رد خون»؛ استحاله یا اصلاحیه؟

ماجرای صدور پروانه نمایش مشروط برای «رد خون»؛ استحاله یا اصلاحیه؟

مدیرکل سینمای حرفه‌ای سازمان سینمایی در واکنش به اعتراض تهیه‌کننده و کارگردان فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز؛ رد خون» تأکید کرد پروانه نمایش این فیلم با اصلاحیه‌ای «کوچک» صادر شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، روز گذشته و پس از انتشار خبر رسمی صدور پروانه نمایش برای فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز؛ رد خون» به کارگردانی محمدحسین مهدویان، سیدمحمود رضوی تهیه‌کننده این فیلم با انتشار متنی پرکنایه، تلویحاً این خبر رسمی سازمان سینمایی را تکذیب کرد.

رضوی در متن اعتراضی خود تأکید کرده است: «ما هنوز پروانه نمایش «ماجرای نیمروز: ردخون» را ندیدیم اما دیروز در جلسه‌ای آقای ابراهیم داروغه‌زاده گفتند اگر اصلاحات مدنظر شورا انجام بشود پروانه صادر می‌شود.» و در ادامه نوشته است: «فعلاً هم آقای مهدویان سفر است، اصلاحات باید بماند تا ایشان بیاید و ببینیم چه می‌شود. فعلاً هم ما پروانه نداریم.»

ساعتی بعد محمدحسین مهدویان هم اظهارات رضوی را تأیید کرد و در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت: «اول اینکه فقط جهت توضیح عرض کنم که پروانه نمایش نام یک مجوز رسمی است که به تهیه‌کننده می‌دن تا بتواند فیلم‌اش رو اکران کنه و باز تا جایی که من می‌دونم با خبر صدور پروانه نمی‌شه فیلم رو اکران کرد. خودشو باید بدن. دوم هم اینکه اون مواردی که فرمودن، دیگه اسم‌اش اصلاحات نیست. استحاله است.»

برای پیگیری درباره شرایط پروانه نمایش صادرشده برای این فیلم سینمایی سراغ محمدرضا فرجی مدیرکل سینمای حرفه‌ای به‌عنوان مسئول شورای صدور پروانه نمایش فیلم‌ها رفتیم.

فرجی در پاسخ به پیگیری خبرنگار مهر، در واکنش به متن منتشر شده از سوی تهیه‌کننده «ماجرای نیمروز؛ رد خون» گفت: خوشبختانه جناب آقای رضوی، تهیه‌کننده این فیلم سینمایی کاملاً به روند عملکرد شورای بازبینی فیلم‌ها آشنایی دارد، روال کار به این صورت است که تهیه‌کننده و یا کارگردان نسخه‌ای از فیلم را ارائه می‌دهد و شورای صدور پروانه نمایش، نسخه موردنظر را بازبینی می‌کند و رای لازم درباره پروانه نمایش فیلم صادر می‌شود.

مدیرکل سینمای حرفه‌ای سازمان سینمایی با تأکید بر صدور پروانه نمایش برای فیلم «ماجرای نیمروز؛ رد خون» درباره اصلاحات وارد شده به این فیلم هم تأکید کرد: درباره این فیلم تنها یک مورد اصلاحیه کوچک به فیلم وارد شد که به تهیه کننده فیلم هم اعلام شده است.

فرجی در پایان گفت: شورای صدور پروانه نمایش شرایطی را فراهم کرده است که اگر تهیه‌کننده و یا کارگردان نسبت به اصلاحات موردنظر اعتراض داشته باشند می‌توانند با حضور در این شورا اعتراض خود را بیان کنند.

محکومیت ۶ سال زندان برای یکی از بنیانگذاران اولیه جشنواره ساندنس

محکومیت ۶ سال زندان برای یکی از بنیانگذاران اولیه جشنواره ساندنس

یکی از بنیانگذاران جشنواره ساندنس که سال‌ها بود با این جشنواره همکاری نداشت، به ۶ سال زندان محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، استرلینگ ون واگنن که از بنیانگذاران اولیه فستیوال فیلم ساندنس بود، بعد از اقرار به گناهکاری در زمینه سوءاستفاده جنسی از یک کودک محکوم به حداقل شش سال زندان شد.

قاضی رابرت گریفین که این حکم را در یوتا اعلام کرد، گفت امیدوار است هیات تصمیم‌گیرنده آزادی موقت، این مرد ۷۲ ساله را برای مدت زمانی طولانی‌تر از حکم حداقلی وی در زندان نگه دارد.

گریفین همچنین از قربانی جوان پرونده به خاطر گزارش کردن حرکات ون واگنن که بین سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ اتفاق افتاد، تجلیل کرد. ون واگنن روز دوم آوریل متهم به سوء استفاده جنسی از یک کودک از سال ۲۰۱۳ و زمانی که این کودک تنها هفت سال داشت، شد.

انستیتو ساندنس هم در آوریل بیانیه‌ای در انتقاد از ون واگنن صادر کرد و گفت او از سال ۱۹۹۳ تا به حال هیچ ارتباطی با فستیوال نداشته است.

ون واگنن در ماه مارس از مقام خود به عنوان استاد دانشگاه یوتاه استعفا داده بود و ظاهراً در یک نوار ضبط شده اقرار کرده بود که در سال ۱۹۹۳ هم از یک نوجوان سوء استفاده کرده است. این نوار توسط «بنیاد حقیقت و شفافیت» به صورت عمومی منتشر شد. کار این بنیاد فراهم کردن پلتفرمی برای مردمی است که می‌خواهند در مورد چنین مسائلی اطلاع‌رسانی کنند.

ون واگنن در سال ۱۹۷۸ فستیوال فیلم ساندنس را در همراهی با رابرت ردفورد تاسیس کرد و آن موقع رییس شرکت تهیه فیلم ردفورد بود. این فستیوال که با نام فستیوال فیلم یوتاه / یواس کارش را آغاز کرده بود در سال ۱۹۹۱ رسماً تبدیل به فستیوال ساندنس شد.

ون واگنن تهیه‌کننده فیلم درام سال ۱۹۸۵ «سفر خوش‌یمن» بود که برای آن جرالدین پیج برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد.

معمای «تهیه‌کنندگی» در تئاتر

معمای «تهیه‌کنندگی» در تئاتر/ نقابی که به کار «دلالان» هم می‌آید!

«تهیه‌کنندگی» چند صباحی است که اسمی پرکاربرد در تئاتر ایران شده اما گویی هنوز رسمی برای آن تبیین نشده است؛ حرفه‌ای که به نظر می‌رسد به‌صورت جدی نیازمند بازتعریف حدود اختیارات و وظایف است.

خبرگزاری مهر – گروه هنر- آروین موذن‌زاده: چند سالی می‌شود که ورود عنوان «تهیه‌کننده‌» به فهرست عوامل نمایش‌ها در تئاتر ایران باب شده است. البته اشتباه نکنید تهیه‌کنندگی تئاتر در ایران واژه‌ای نیست که تعریف درستی داشته باشد و قرار نیست در تئاتر هم همچون سینما با فردی روبرو باشیم که از صفر تا صد یک پروژه را تحت اختیار دارد و وظیفه راه‌اندازی، هماهنگ‌سازی، رسیدگی و کنترل فعالیت‌هایی از جمله انتخاب نمایشنامه، برنامه‌ریزی تولید، تأمین هزینه مورد نیاز، به‌کارگیری افراد کلیدی و این‌گونه کارها را عهده‌دار باشد و علاوه بر نظارت بر فرایند تولید تئاتر، مسئولیت مسائل مالی پروژه را هم بپذیرد تا کارگردان و بازیگران با خیال راحت به امور خلاقه مدنظرشان بپردازند!

از آنجا که تهیه‌کنندگان تئاتر در ایران هیچ صنف و انجمنی هم در خانه تئاتر و یا وزارت ارشاد ندارند و اصولاً هیچ آموزش آکادمیک، منابع آموزشی و حتی آموخته‌های تجربی نیز در این زمینه موجود نیست، در نتیجه تعریف مشخصی هم از وظایف و مسئولیت‌های این شغل وجود ندارد. اکثر تهیه‌کنندگان تئاتر ما نه به فکر آورده مالی و پیدا کردن سرمایه‌گذار برای نمایش‌هایشان هستند و نه حاضرند مسئولیت‌های اجرایی و مدیریتی را برعهده بگیرند بلکه در بهترین حالت تلاش می‌کنند با مذاکره با بازیگران چهره، فروش کار را تضمین کنند و به جای یک تهیه‌کننده اجرایی بیشتر در ردای یک «دلال» ایفای نقش می‌کنند.

حال سوال کلیدی این است که ماهیت واقعی پدیده‌ای که این روزها تحت عنوان «تهیه‌کنندگی» در تئاتر ایران ریشه گرفته، کدام است؛ متخصص تضمین مالی فرآیند تولید و اجرای یک نمایش و یا یک دلال صرف!؟

ریسک ضرر را می‌پذیریم اما تهیه‌کننده نمی‌خواهم!

مسعود دلخواه نویسنده و کارگردان پیشکسوت و شناخته‌شده تئاتر ایران است که درباره جایگاه «تهیه‌کننده» در تئاتر ایران به خبرنگار مهر گفت: من در دو سه سال اخیر هر وقت خواستم کاری را شروع کنم، تهیه‌کننده‌های مختلفی از آشنا گرفته تا بعضاً ناآشنا و افرادی که تا به حال در عمرم ملاقاتشان نکرده بودم پیشنهاد تهیه‌کنندگی نمایش من را مطرح کردند که من هیچکدام را قبول نکردم و حتی حاضر شدم ریسک ضرر را هم بپذیرم اما از تهیه‌کننده در کارم استفاده نکنم.

مسعود دلخواه

وی ادامه داد: علت این مساله نیز این است که برخی از دوستان تهیه‌کننده هیچ ربطی به تئاتر و هنر ندارند. ضمن احترام به کسانی که تهیه‌کنندگی نمایش‌ها را می‌پذیرند، معتقدم که اکثر افرادی که به عنوان تهیه‌کننده در تئاتر فعال هستند تنها به سود مالی فکر می‌کنند و آشنایی نیز با این حرفه ندارند. البته شاهد هستیم که برخی از هنرمندان، تهیه‌کنندگی کار تعدادی از کارگردانان جوان را می‌پذیرند و حتی در سود مالی اجرا هم سهیم نمی‌شوند که از این میان می‌توان به نوید محمدزاده اشاره کرد که من کاملاً در جریان حمایت‌هایش به عنوان تهیه‌کننده و اسپانسر از گروه‌های جوان و دانشجویی هستم که کار ارزشمندی است و ای کاش برخی از تهیه‌کنندگان ما نیز به این سمت بروند.

برخی از هنرمندان، تهیه‌کنندگی کار تعدادی از کارگردانان جوان را می‌پذیرند و حتی در سود مالی اجرا هم سهیم نمی‌شوند که از این میان می‌توان به نوید محمدزاده اشاره کرد که کاملاً در جریان حمایت‌هایش از گروه‌های جوان و دانشجویی هستم؛ ای کاش برخی از تهیه‌کنندگان ما نیز به این سمت بروند دلخواه یادآور شد: اساساً خلاء حمایت هنری و نبود «اسپانسرشیپ» های فرهنگی، باعث می‌شود که کارگردانانی که می‌خواهند آثار غیرتجاری روی صحنه بیاورند، دچار مشکل شوند. من با تهیه‌کنندگانی برخورد داشته‌ام که برخی از آن‌ها شناخته‌شده هم بودند اما شرط و شروط‌های جالبی می‌گذاشتند و تعیین می‌کردند که کدام بازیگر در نمایش حضور داشته باشد و چه بازیگری نباشد و یا افرادی را معرفی می‌کردند که باید در نمایش بازی می‌کردند. متأسفانه این دخالت‌ها ممکن است تا جایی پیش برود که این افراد کارگردان را مجبور کنند که از بازیگران بی‌تجربه‌ای در کارش استفاده کند و تهیه‌کننده در ازای حضورشان از آنها مبالغی را دریافت کند؛ اتفاقی که به نوعی در سینما و تلویزیون هم می‌افتد.

این کارگردان درباره عمل نکردن نهادهای دولتی و خصوصی به وظایفشان در قبال فرهنگ و هنر بیان کرد: متأسفانه نهادهای دولتی و شرکت‌های خصوصی سهمشان را در حمایت از فعالیت‌های فرهنگی و هنری ایفا نمی‌کنند در حالی که وقتی نمایشی در «برادوی» که فضایی هنری – تجاری با بلیت‌های نسبتاً گران دارد، اجرا می‌شود، می‌بینید که چقدر اسپانسر برای کارشان دارند.

وی افزود: زمانی که در خارج از ایران می‌خواستم نمایشی را به صحنه ببرم بلافاصله از کمپانی‌های مختلف درخواست اسپانسر شدن برای من می‌آمد و فقط درخواست داشتند که در بروشور نمایش نامشان آورده شود. چون درج شدن نام کمپانی‌ها و نهادهای مختلف در بروشورها و تبلیغات یک نمایش وجهه فرهنگی بسیار خوبی برایشان به ارمغان می‌آورد، اما ما به خاطر خلأ اسپانسرشیپ، مجبور می‌شویم به سمت گزینه‌های دیگر برویم.

این کارگردان ادامه داد: به این معنی که یا کارگردان باید به تهیه‌کنندگانی رو بیاورد که از قبل صندلی‌ها را می‌شمارند و بر این اساس قیمت بلیت را تعیین می‌کنند و اگر دیدند که سرمایه‌گذاری روی این نمایش برایشان سود دارد، تهیه‌کنندگی کار را می‌پذیرند و یا کارگردان باید بدون حضور تهیه‌کننده ریسک ضرر مالی را بپذیرد که این اتفاق برای جوان‌ها بیشتر رخ می‌دهد چون در کارشان ممکن است چهره شناخته شده نباشد و در نهایت با ضرر روبرو شوند.

در تئاتر ما تکلیف «کارگردان» شفاف نیست

دلخواه تصریح کرد: ما باید سرو سامانی به این وضعیت بدهیم. در تئاتر ما تکلیف کارگردان شفاف نیست. من حداقل ۱۰-۱۲ نمایش خارج از ایران کار کرده‌ام که همگی تهیه‌کننده داشته‌اند و در آنجا وضعیتم به‌عنوان کارگردان کاملاً مشخص بود. در آنجا هیچگاه برایم مهم نبود و اصلاً نمی‌خواستم بدانم بازیگرانم و یا طراح صحنه و لباس چقدر دستمزد گرفته است چون وظایف کاملاً مشخص شده بود و با من قراردادی بسته می‌شد و تنها در انتخاب نهایی عوامل با من مشورت می‌شد اما در ایران جایگاه ما به عنوان کارگردان یک جایگاه پرمسئله است و حقیقتاً کسی که کارگردانی تئاتر را بدون تهیه‌کننده برعهده می‌گیرد باید مشکلات زیادی را به جان بخرد. جایگاه تهیه‌کنندگانمان هم مشخص نیست چون بیشتر نقش سرمایه‌گذار را ایفا می‌کنند. حتی جایگاه مدیر تولید نیز در تئاتر ما تعریف نشده است.

کارگردان «شاه لیر» متذکر شد: سوال اصلی این است که وظیفه چه کسی است که تعاریف مشخص و نظم و قانون‌مندی مدونی را اعمال کند. خیلی راحت می‌شود گفت که هم وظیفه صنف است و هم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این معنی که خانه تئاتر و اداره کل هنرهای نمایشی با راه اندازی کمیته‌ای متشکل از اعضای هر ۲ نهاد باید به این مساله سرو سامان دهند.

زمانی که می‌شنویم یک تماشاخانه خصوصی هر شب ۴ سانس اجرا دارد می‌توانیم به عنوان یک جُک آن را در خارج از ایران مطرح کنیم اما از طرف دیگر این معضل برای ما در ایران بسیار هم جدی است وی درباره مشکلات تماشاخانه‌های خصوصی گفت: ما با یک وضعیت نامشخص در ارتباط با تئاتر خصوصی روبرو هستیم. زمانی که می‌شنویم یک تماشاخانه خصوصی هر شب ۴ سانس اجرا دارد می‌توانیم به عنوان یک جُک آن را در خارج از ایران مطرح کنیم اما از طرف دیگر این معضل برای ما در ایران بسیار هم جدی است. معتقدم باید تئاترهای خصوصی به نوعی حمایت شوند که بیشتر از ۲ سانس اجرا در هر شب نداشته باشند، به این معنی که اگر با ضرر مالی روبرو شدند دولت به کمکشان بیاید چون این سالن‌دارها بخشی از مسئولیت فرهنگی را برعهده گرفته‌اند و نداشتن اطمینان از حمایت مالی نباید باعث شود که هر کاری را در سالن‌هایشان اجرا کنند.

دلخواه تأکید کرد: از طرف دیگر صاحبان تئاترهای خصوصی هم باید خط مرزی را در اجرا دادن به تئاترها مشخص کنند. وقتی در سالنی هر شب سه یا چهار سانس تئاتر اجرا می‌شود به معنای این است که باید با طراحی صحنه خداحافظی کرد و یک ساعت آرامش قبل از اجرا از بازیگران سلب می‌شود و کارگردان و عوامل با مشکلات عدیده‌ای روبرو می‌شوند و اتاق گریم و رختکن خیلی دیر در اختیارشان قرار می‌گیرد.

بازیگر سریال «دلدادگان» ادامه داد: این بی‌سروسامانی و بی‌قانونی که حاکم شده، باید به شکلی به نظم و قانون تبدیل شود. همه این مسائل باعث می‌شود که هیچ چیز از جمله موقعیت تهیه‌کننده در تئاتر سر جایش قرار نگیرد. البته ما تهیه‌کنندگانی هم داریم که کارشان را با علاقه دنبال می‌کنند ولی تهیه‌کنندگانی هم داریم که اساساً ربطی به فرهنگ و هنر ندارند و صرفاً می‌شنوند که می‌شود از این طریق هم پول درآورد. در حال حاضر نه تکلیف تماشاخانه‌های دولتی ما از نظر هویت مشخص است نه تماشاخانه‌های خصوصی‌مان. مثلاً اگر کسی بخواهد یک کار موزیکال یا کمدی و یا رئالیستی و اجتماعی ببیند نمی‌داند که باید به کدام سالن مراجعه کند. به جز تماشاخانه سنگلج که تا حدودی هویتش حفظ شده است اما سالن‌های تئاترشهر و ایرانشهر و تئاترهای خصوصی معلوم نیست در کدامشان کار دانشجویی اجرا می‌شود و در کدامشان کار حرفه‌ای.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: بخشی از وظایف یک مجتمع تئاتری دولتی و خصوصی که ادعای فعالیت‌های فرهنگی و هنری دارد به غیر از گرفتن تقاضا و نوبت اجرا دادن برگزاری ورکشاپ‌های مختلف، آموزش دادن و سخنرانی درباره مسائل مختلف هنری است در حالی که این مراکز می‌توانند در طول سال ده‌ها ورکشاپ و کارگاه آموزشی برگزار کنند اما این اتفاق نمی‌افتد. ما به خلأ برنامه‌ریزی و نداشتن اتاق فکر دچار هستیم و نداشتن چشم‌انداز بلند و روشن باعث می‌شود که نتوانیم برنامه‌ریزی دراز مدت داشته باشیم. معتقدم هر اتفاقی که در تئاتر ما می‌افتد حالت مسکن دارد و هیچکدام درمان قطعی نیست.

جای خالی کمپانی‌های تئاتری

یکی از دلایلی که تهیه‌کننده در تئاتر ما هویت و شانیت ندارد و تعریف واژگانی درستی درباره مسئولیت‌هایش به چشم نمی‌خورد این است که در تئاتر ایران تاکنون کمپانی‌های تئاتری که بر رأس آن یک تهیه‌کننده و مدیر اجرایی کاربلد حضور داشته باشد، شکل نگرفته است. در تئاتر غرب این تهیه‌کننده است که مسئولیت یک کمپانی را برعهده دارد و از صفر تا صد تولید یک اثر نمایشی را برنامه‌ریزی و مدیریت می‌کند اما در کشور ما به دلیل نبود کمپانی تئاتر، واژه تهیه‌کننده هم بی هویت و بدون پشتوانه است و او را تبدیل به فردی کرده است که می‌تواند در هر زمان از پروسه تولید برای حمایت مالی یا یافتن سرمایه‌گذار و تزریق پول به گروه و یا حتی بدون حمایت مالی و تنها به عنوان یک پشتوانه معنوی در کنار گروه باشد.

برخلاف سینما که از زمان ارائه درخواست پروانه ساخت به سازمان سینمایی باید نام تهیه‌کننده معتبری که کارت تهیه‌کنندگی دارد به عنوان صاحب اثر اعلام شود در تئاتر هر فردی با هر رزومه‌ای این قابلیت را دارد که نامش به‌عنوان تهیه‌کننده یک اثر نمایشی اعلام شود تهیه‌کننده تئاتر در شرایط فعلی می‌تواند به قراردادهایی که با اعضای گروه می‌بندد، پایبند نباشد و حتی اگر ببیند نمایش برایش آورده مالی ندارد و موردپسندش نیست این قدرت را دارد که در میانه‌های اجرا پشت گروه را خالی کند و از سمتی که دارد استعفا دهد. برخلاف سینما که از زمان ارائه درخواست پروانه ساخت به سازمان سینمایی باید نام تهیه‌کننده معتبری که کارت تهیه‌کنندگی دارد به عنوان صاحب اثر اعلام شود در تئاتر چنین رویه‌ای وجود ندارد و هر فردی با هر رزومه داشته و یا نداشته‌ای در حوزه فعالیت‌های فرهنگی و هنری این قابلیت را دارد که نامش به عنوان تهیه‌کننده یک اثر نمایشی اعلام شود و برخلاف سینما همچنان صاحب اثر، کارگردان است نه تهیه‌کننده.

در واقع معلوم نیست تهیه‌کننده در تئاتر ایران واقعاً قرار است چه نقشی را ایفا کند؛ آیا تهیه‌کننده همان مدیر تولید یا مجری طرح یک پروژه است که فقط نام پرطمطراق تهیه‌کننده را بردوش می‌کشد یا اینکه مدیر تولید و مجری طرح طبق تعریف جهانی جزو تیم تهیه‌کننده اثر هستند. آیا تهیه‌کننده همان سرمایه‌گذار است یا اینکه او قرار است پول را از سرمایه‌گذار دریافت کند و تنها مدیریت هزینه‌ها را برعهده بگیرد.

حضور یک تهیه‌کننده در گروه نمایش تا چه اندازه تضمین‌کننده تأمین مخارج و پاسخگوی پرداخت قراردادهای بازیگران و عوامل گروه خواهد بود و سوال‌های بی‌جواب دیگری که در این میان مطرح می‌شود چون نوع حضور تهیه‌کننده در هر نمایش با توجه به تصوری که از این حرفه در آن گروه وجود دارد، تعریف می‌شود به عنوان نمونه برخی از گروه‌های نمایشی ترجیح می‌دهند تنها از نام و اعتبار یک فرد به عنوان تهیه‌کننده در تبلیغاتشان بهره ببرند و انتظار تأمین مخارج و هزینه‌های تولید را از او ندارند.

مدل‌های «تهیه‌کنندگی» در تئاتر ایران!

این روزها حضور یک چهره معمولاً سینمایی یا موسیقایی مشهور در کنار یک گروه تئاتری باب شده است؛ فردی که از اعتبارش به عنوان یک چهره شناخته شده مایه می‌گذارد تا به عنوان مجری طرح، تهیه‌کننده و یا حامی معنوی در کنار یک گروه نمایشی قرار گیرد اما حضور این افراد شاید بتواند کنجکاوی برانگیز باشد اما مطمئناً تضمین‌کننده اجرا نیست.

از طرف دیگر در گروه‌های دیگری هم تهیه‌کننده همان سرمایه‌گذار است؛ کسی که پول به پروژه تزریق می‌کند و در عوض هزینه‌ای که می‌کند خود را مالک اثر می‌داند و انتظار دارد با بازیگران چهره مورد علاقه‌اش که دستور داده در نمایش حضور داشته باشند نمایش در گیشه غوغا کند و هر شب با ظرفیتی بیش از انتظار به صحنه برود.

برخی از گروه‌های نمایشی ترجیح می‌دهند تنها از نام و اعتبار یک فرد به عنوان تهیه‌کننده در تبلیغاتشان بهره ببرند و انتظار تأمین مخارج و هزینه‌های تولید را از او ندارند مدل دیگری از تهیه‌کننده در تئاتر هم وجود دارد که فعالیتش قابل قبول تر از دیگران است به این مفهوم این روزها چند تن از هنرمندان جوان تئاتری که چندسالی است به عنوان یک چهره شناخته شده مطرح شده‌اند برای حمایت از هنرمندان جوان و یا دانشجوی تئاتری که افرادی خلاق هستند و می‌توانند آینده کاری متفاوتی داشته باشند، وارد گود شده و تهیه‌کنندگی نمایش‌های آنها را برعهده می‌گیرند تا این گروه‌های جوان بتوانند با دغدغه کمتری نمایششان را در یک سالن خصوصی اجرا ببرند.

البته در چندسال اخیر نقش تهیه‌کننده در پروژه‌های تئاتری بزرگ و پرهزینه با نمایش‌های معمولی فرق کرده است. در نمایش‌هایی به اصطلاح «بیگ پروداکشن» حضور تهیه‌کننده نقش پررنگ‌تری پیدا کرده است و کارگردان با خیال راحت‌تری به بقیه پروسه تولید و امر خلاقه مشغول می‌شود. در این نمایش‌ها تهیه‌کنندگان با تیم اجرایی که تشکیل داده‌اند حرفه‌ای‌تر عمل کرده و از مذاکره با سرمایه‌گذار گرفته تا قرارداد با بازیگران، صحبت با سالن دار و عقد قرارداد با او و تسویه حساب‌های نهایی و برنامه‌های دیگر را مدیریت می‌کند که البته معمولاً منبع ورود پول‌های که به این آثار وارد می‌شود در هاله‌ای از ابهام وجود دارد و اطلاع موثقی از هویت سرمایه‌گذاران در دسترس نیست.

تا زمانی که تعریف درست و دقیقی برای مفهوم تهیه‌کننده در تئاتر وجود نداشته باشد، نمی‌توان انتظار داشت که یک تهیه‌کننده به وظایف خودش آگاه باشد و حتی گروه اجرای یک نمایش بداند، قرار است این فرد چه مسئولیتی را در گروه برعهده بگیرد و چگونه می‌تواند به رشد اقتصادی اثرشان کمک کند. تعریف درست این مفهوم نیز نیازمند آموزه‌های آکادمیک، تحقیق و بررسی درباره نحوه فعالیت کمپانی‌های بزرگ تئاتری (که هنوز در ایران شکل نگرفته) و تهیه‌کنندگان معتبری است که در تئاتر غرب فعال هستند در حالی که تاکنون هیچ دوره آموزشی تهیه‌کنندگی تئاتر در ایران به صورت رسمی برگزار نشده است.

البته تلاش‌های جسته و گریخته‌ای در سال‌های اخیر برای آموزش این حرفه صورت گرفته اما بی‌نتیجه بوده‌اند چون اول از همه این سوال پیش می‌آید که چه کسانی صلاحیت آموزش تهیه‌کنندگی تئاتر به علاقه‌مندان این حوزه را دارند و اصلاً افرادی که در حال حاضر به عنوان تهیه‌کننده در تئاتر ایران فعال هستند چقدر در کارشان حرفه‌ای هستند و فعالیتشان بر اساس استانداردهای جهانی است.

قیاس تهیه‌کنندگی در تئاتر و سینما مع‌الفارق است

جهانگیر کوثری تهیه‌کننده باسابقه سینمای ایران است که البته تهیه‌کنندگی چند اثر نمایشی را هم در کارنامه کاری خود داشته است. کوثری در گفتگو با خبرنگار مهر مقایسه تهیه‌کننده تئاتر و سینما را اساساً امری نادرست دانست و نظر خود را اینگونه توضیح داد: معتقدم مقایسه تهیه‌کنندگی در تئاتر و سینما قیاسی مع‌الفارق است چون دنیای سینما دنیای صنعت است که با هنر هم تلفیق شده است و تعاریف اقتصادی متفاوتی نسبت به تئاتر دارد و اصلاً نمی‌توان تئاتر را در مقیاسی نزدیک به سینما قرار داد. تئاتر یک هنر محض است و نمی‌تواند درگیر مسائل اقتصادی و درآمدزایی و سوددهی به شیوه سینما شود.

جهانگیر کوثری

وی ادامه داد: نمی‌توان از چند اجرای تئاتر که شکل انتفاعی دارند در مورد کل تئاتر ایران نظر داد چون آن نمایش‌ها استثنا هستند. اینکه تعدادی ستاره سینما را جمع کرده و نمایشی پرسروصدا را به صحنه ببرند نیاز به پروپاگاندا و تبلیغات زیاد دارد و طبیعتاً با هنرپیشه‌های تئاتری نمی‌توان به چنین درآمدزایی دست یافت، مگر اینکه از حضور چند ستاره سینما هم استفاده کنند. تا امروز هم همه نمایش‌های موفق از حضور ستاره‌های موفق – نه معمولی – سینما بهره برده‌اند. در این نمایش‌ها نگاه تجاری حاکم است و به قصد درآمدزایی به صحنه می‌روند اما چیزی که در قاعده کلی تئاتر ما جریان دارد به این شکل نیست و در سال مثلاً اگر ۱۰۰ نمایش به صحنه بروند ۹۵ اثر آن آثار فرهنگی هستند نه صنعتی.

نمی‌توان از چند اجرای تئاتر که شکل انتفاعی دارند در مورد کل تئاتر ایران نظر داد؛ اینکه تعدادی ستاره سینما را جمع کرده و نمایشی پرسروصدا را به صحنه ببرند نیاز به تبلیغات زیاد دارد و طبیعتاً با هنرپیشه‌های تئاتری نمی‌توان به چنین درآمدزایی دست یافت تهیه‌کننده نمایش «کوروش» عنوان کرد: با تئاتر نمی‌توان به دنبال پول رفت و معمولاً در بیشتر کشورهای بزرگ و پیشرفته مثل فرانسه، ایتالیا، آمریکا و چک تئاترها به کمک دولت روی صحنه می‌روند و اگر کمک دولت وجود نداشته باشد اجرای تئاتر عملی نمی‌شود. این الگوبرداری از تئاترهای معتبر مثل فرانسه از ۶۰-۷۰ سال قبل در ایران باب شد و بر همین اساس دولت مکان‌هایی را مثل تالار رودکی و تئاترشهر را ساخت و از بنیادهای مختلف وابسته به دولت پول‌هایی به تئاتر تزریق می‌شد. حتی روی جوان‌هایی سرمایه‌گذاری کردند و خرج سفر و تحصیلشان به خارج از کشور برای آموختن تئاتر داده شد و مثلاً ۵ سال در فرانسه ماندند و در سبک‌های مختلف تئاتر دوره دیدند و بعد از بازگشتشان با دانشی که آموخته بودند به تئاتر رونق دادند.

کوثری افزود: بنابراین اگر حمایت دولت نباشد یک اجرا با مشکلات زیادی روبرو می‌شود و زمانی که تئاتر تغییر ماهیت بدهد و کمک‌ها و سوبسیدهای دولتی برای عده‌ای قطع شود که البته هنوز این سوبسیدها به برخی از هنرمندان خاص پرداخت می‌شود، طبیعی است که کارگردانان ما به استفاده از بازیگران چهره و یا نمایش‌های کم خرج رو می‌آورند که اتفاقی را در تئاتر شکل نمی‌دهد و تنها شاهد استثناهایی مثل همایون غنی‌زاده یا پارسا پیروزفر در این میان هستیم که کارهایشان پرمخاطب است. در طول این سال‌ها از لحاظ کمی ما پیشرفت زیادی در تئاتر داشته‌ایم و در طول سال نمایش‌های بسیاری به صحنه می‌روند اما از نظر کیفی این اتفاق رخ نداده است.

کوثری درباره وظیفه‌ای که یک تهیه‌کننده تئاتر برعهده دارد، بیان کرد: قدیم‌ها تهیه‌کننده تئاتر نداشتیم و یک ارگان، سازمان و یا بنیادی هزینه‌های تولید آثار را برعهده داشت و یک نفر نماینده از طرف این نهادها مسائل مالی را مدیریت می‌کرد اما الان یک سری آدم وارد تئاتر شده‌اند که خودشان را به عنوان مدیر تولید و مجری طرح و تهیه‌کننده معرفی می‌کنند. تهیه‌کننده این روزها فقط نام تهیه‌کننده را یدک می‌کشد و تنها به دنبال این است که چطور به سوددهی برسد و یا مسائل مالی گروه و نمایش را حل کند در حالی که تهیه‌کننده باید بداند که یک اثر نمایشی را چطور هدایت کند و تبلیغات و فروش و دستمزدها و درآمدزایی را مدیریت کند که هرکدام از اینها نیازمند آموختن علم و دانش است اما متأسفانه آموزشی در این زمینه وجود ندارد.

وی در پایان صحبت‌هایش درباره لزوم آموزش تهیه‌کنندگی به علاقه‌مندان گفت: معتقدم که این حوزه و زیرمجموعه‌های آن مثل مدیرتولید یا مجری طرح باید به شکل اصولی آموزش داده شود. من با نمایش «مرغ باران» تهیه‌کنندگی در تئاتر را برای مسئولان این حوزه تعریف کردم و توضیح دادم که وظایف یک تهیه‌کننده چیست و حتی پیشنهاد دادم که می‌توانم چگونگی فعالیت یک تهیه‌کننده در تئاتر را به علاقه‌مندان به این حرفه آموزش دهم.

«تهیه‌کنندگی تئاتر» نیازمند آموزش و صنفی که نیست!

آخرین تلاش ناکام برای برگزاری کارگاه آموزش تهیه‌کنندگی مربوط به مردادماه ۹۷ است که خبری مبنی بر برگزاری یک دوره جامع تهیه‌کنندگی تئاتر با همکاری مشترک مؤسسه توسعه هنرهای معاصر و خانه هنرمندان ایران منتشر شد که قرار بود با حضور اساتید بین‌المللی و زیر نظر آروند دشت آرای برگزار شود و اعلام شد برگزیدگانی که تمام دوره‌های آموزشی را سپری کرده باشند، جهت همکاری با کمپانی‌های بزرگ و معتبر مانند برلین آنسامبل، شابونه و کمرشپیله بورسیه خواهند شد اما این اتفاق رخ نداد و کلاً برگزاری این رویداد کنسل شد.

نکته مهم دیگر در به رسمیت شناختن حرفه تهیه‌کنندگی در تئاتر ایران داشتن یک صنف واحد است که البته برای عضو شدن در آن هر فرد باید شرایط عضویت در این انجمن را داشته باشد نه اینکه به صرف آمدن نام شخصی در بروشور یک نمایش به عنوان تهیه‌کننده، مدیر تولید و یا مجری طرح، وی بتواند در این کانون یا انجمن عضو شود.

با وجودی که تابستان گذشته شهرام گیل‌آبادی مدیرعامل خانه تئاتر در یک نشست مشورتی پذیرای تهیه‌کنندگان و مدیران تولید عرصه تئاتر بود و تشکیل انجمن تهیه‌کنندگان و مدیران تولید در خانه تئاتر، بررسی آئین‌نامه تماشاخانه‌های خصوصی و همچنین مشکلات و موانع موجود در تئاتر موردبررسی قرار گرفت اما بعد از گذشت نزدیک به یک سال از این نشست همچنان خبری از تشکیل انجمن تهیه‌کنندگان تئاتر وجود ندارد.

جزییات یازدهمین حراج تهران

جزییات یازدهمین حراج تهران/ گران‌ترین و ارزان‌ترین آثار کدام است؟

یازدهمین حراج تهران در حالی روز جمعه ۱۴ تیرماه برگزار می‌شود که طبق سنت سال‌های اخیر، بالاترین قیمت‌گذاری‌های اولیه متعلق به آثار هنرمندان همواره رکورددار در فروش این رویداد است.

خبرگزاری مهر -گروه هنر-آزاده فضلی: یازدهمین حراج تهران در حالی روز جمعه ۱۴ تیرماه در هتل پارسیان آزادی چکش می‌خورد که ۸۰ اثر از ۶۰ هنرمند در قید حیات و درگذشته به معرض فروش گذاشته می‌شود.

از میان هنرمندانی که در این دوره حراج حضور دارند، ۲۳ نفر آنها در قید حیات هستند. همچنین آثاری از هنرمندانی به فروش گذاشته می‌شود که در دوره‌های پیشین حراج تهران، رکورددار فروش بودند که از جمله آن‌ها می‌توان به سهراب سپهری، منیر شاهرودی فرمانفرماییان، ژازه تباتبایی، حسین زنده‌رودی، محمود فرشچیان، آیدین آغداشلو، بهجت صدر و رضا مافی اشاره کرد.

گران‌ترین و ارزان‌ترین آثار

در یازدهمین حراج تهران که به معرفی هنر کلاسیک و مدرن ایران اختصاص دارد، یک اثر نقاشی بدون عنوان متعلق به جمشید سماواتیان ۳۰ الی ۴۰ میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است که پایین‌ترین قیمت حاضر در این دوره حراج است و پس از این تابلو، سه تابلوی نقاشی متعلق به میشا شهبازیان، ابراهیم فرجی و احمد وثوق احمدی هر کدام با رنج قیمتی ۴۰ تا ۶۰ میلیون تومان در این حراج به معرض فروش گذاشته می‌شوند.

در مقابل آثاری که با قیمت‌های میلیاردی در این دوره حراج عرضه خواهند شد، به مراتب تعداد بیشتری نسبت به دوره‌های پیشین حراج تهران دارند که بالاترین قیمتی که برای یک اثر در این دوره حراج قرار داده شده، متعلق به اثر آیینه‌کاری، نقاشی پشت پلکسی گلاس و گچ روی چوب منیر شاهرودی فرمانفرماییان با قیمت‌گذاری ۳ الی ۴ میلیارد تومان و مجسمه «سر شاعر» متعلق به پرویز تناولی است که این اثر نیز با قیمت ۳ الی ۴ میلیارد تومان در یازدهمین حراج تهران چکش خواهند خورد.

اثر منیر شاهرودی فرمانفرماییان از مجموعه خصوصی خانواده این هنرمند و اثر پرویز تناولی از یک مجموعه معتبر در این دوره حراج حضور دارند.

آثار هنرمندان شناخته‌شده

بر این اساس، آثاری از سهراب سپهری، حسین زنده رودی، آیدین آغداشلو، محمد احصایی، ژازه تباتبایی، محمود فرشچیان، بهجت صدر و رضا مافی نیز در میان هنرمندانی قرار دارند که آثارشان با قیمت میلیاردی عرضه خواهد شد که در زیر جزییات آن را می‌خوانید.

* یک تابلوی نقاشی از سهراب سپهری که متعلق به مجموعه خصوصی محمدعلی موحد است، ۲ الی ۳ میلیارد تومان قیمت‌گذاری شده است. این اثر در سپتامبر ۱۹۶۳ در هفتمین بینال سائوپائولو برزیل ارایه شده است و قرار است درآمد حاصل از فروش این اثر به موسسه فرهنگی هنری صفای امید (ساخت مدرسه وکتابخانه عمومی و اهدای بورس تحصیلی به شاگردان ممتاز) واقع در تبریز، تعلق بگیرد.

* همچنین یک تابلوی نقاشی دیگر بدون عنوان از سهراب سپهری در حراج حضور دارد که آن هم ۲ الی ۳ میلیارد تومان قیمت گذاری شده است که در اکتبر ۲۰۱۷ در حراج کریستیز لندن ارایه شده بود.

* تابلوی نقاشی خط «سین لام» حسین زنده رودی دیگر اثر حاضر در حراج تهران است که ۲ الی ۳ میلیارد تومان قیمت گذاری شده است و متعلق به مجموعه خصوصی سیف ناصری است.

* اثر آیینه‌کاری، نقاشی پشت شیشه و گچ روی چوب با عنوان «آسمان آبی» که در آذر ماه ۱۳۸۴ توسط منیر شاهرودی فرمانفرماییان خلق شده، نیز ۲ الی ۳ میلیارد تومان قیمت گذاری شده است. این اثر در سال ۱۳۹۶ در هفتمین حراج تهران ارایه شده است.

* تابلوی نقاشی «انهدام کیهانی» آیدین آغداشلو، یکی از مجسمه‌های «هیچ» پرویز تناولی و تابلوی مینیاتور بدون عنوان محمود فرشچیان نیز با قیمت فروش یک و نیم الی ۲ میلیارد تومان چکش خواهد خورد.

* تابلوی نقاشی خط مرمت شده رضا مافی نیز با قیمت گذاری یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تا یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان عرضه شده است.

* تابلوی نقاشی خط محمد احصایی با عنوان «در پاش فتاده‌ام به زاری / آیا بود آن‌که دست گیرد»، تابلوی نقاشی رنگ روغن روی آلومینیوم بدون عنوان بهجت صدر و مجسمه آهنی ژازه تباتبایی نیز یک میلیارد الی یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان قیمت گذاری شده‌اند.

نمایشگاه یازدهمین حراج تهران که شامل هنر کلاسیک و مدرن ایران است، ۱۲ و ۱۳ تیرماه از ساعت ۱۶ الی ۲۰ در هتل پارسیان آزادی خواهد بود. جمعه ۱۴ تیر ماه نیز حراج تهران در همین هتل برگزار می‌شود.

«داستان اسباب بازی ۴» در پررقابت ترین فصل انیمیشن اسکار

«داستان اسباب بازی ۴» در پررقابت ترین فصل انیمیشن اسکار

وودی و دارو دسته‌اش در سخت‌ترین و شلوغ‌ترین دوره رقابت اسکار برای انیمیشن‌ها، باید امسال بجنگند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، «داستان اسباب بازی ۴» محصول جدید پیکسار که با نقدهای مثبت منتقدان افتتاحیه خود را خوب شروع کرد و با فروش ۲۳۸ میلیون دلاری رکورد فروش انیمیشن در روزهای افتتاحیه را در سطح جهانی شکست، امسال در یکی از رقابتی‌ترین دوره‌های اسکار برای انیمیشن باید مبارزه کند.

در حالی که تازه در ماه ژوئن هستیم و تاکنون تنها رقیب «داستان اسباب بازی ۴»، «چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم: جهان پنهان» است که ماه مارس روی پرده رفت اما اوضاع به همین منوال پیش نخواهد رفت.

شاید تصورش سخت باشد اما امسال «یخ‌زده ۲» دیزنی که ادامه‌ای بر فیلم سال ۲۰۱۴ است که موفق به کسب اسکار شد نیز اکران خواهد شد و در تعطیلات آخر هفته شکرگزاری روی پرده می‌رود.

با این حال این سه فیلم تنها رقبای اصلی نیستند و هنوز ۲ فیلم مطرح دیگر نیز باید اکران شوند. «شیر شاه» دیزنی به کارگردانی جان فاوارو هرچند بازسازی لایو و CG از انیمیشنی به همین نام است و احتمال می‌رود که در بخش بهترین فیلم نامزد اسکار شود، اما شاید در بخش انیمیشن هم مطرح شود. این اتفاق سال ۲۰۱۶ برای «کتاب جنگل» نیفتاد و آن فیلم در بخش جلوه‌های تصویری موفق به کسب اسکار شد.

این در حالی است که به دلیل مخدوش بودن خطوط تعریف فیلم لایو اکشن و انیمیشن در هالیوود، سال پیش «مری پاپینز بازمی‌گردد» جایزه انیمیشن «انی» را دریافت کرد و هم در بخش بهترین فیلم و هم بهترین انیمیشن اسکار نامزد شد.

در عین حال اواخر امسال نیز قرار است سرویس استریمینگ یک نسخه با کیفیت اسکار را به نمایش بگذارد که فیلم بلند انیمیشنی «کلاوس» به کارگردانی سرخیو پابلوس کارگردان «من نفرت‌انگیز» است. این انیمیشن از تکنیک‌هایی استفاده کرده که بسیار خلاقانه است و از تکنیک نقاشی کامپیوتری به نحوی بهره گرفته که به نظر نقاشی دستی می‌رسد.

در عین حال انیمیشن «منفور» که ۲۷ سپتامبر راهی سینماها می‌شود به نویسندگی و کارگردانی جیل کالتون و یک فیلم دیگر از مجموعه «شان گوسفنده» دیگر انیمیشن‌هایی هستند که هنوز باید انتظارشان را کشید تا در بقیه سال راهی سینماها شوند.

باید یادآوری کرد که یک فیلم کوتاه از «شان گوسفنده» سال ۱۹۹۵ اسکار برد و یک فیلم دیگر آن در سال ۲۰۱۵ نامزدی اسکار را کسب کرد.

«خانواده آدامز» به صدا پیشگی اسکار آیزاک و شارلیز ترون نیز از دیگر انیمیشن‌های امسال خواهد بود.

«فونان» درامی انیمیشنی که برنده جوایز اصلی در جشنواره فیلم انیمیشن انسی ۲۰۱۸ شد نیز در رقابت اسکار امسال حاضر خواهد بود.

«بونوئل در لابیرنت لاک پشت‌ها» که فیلمی درباره بونوئل فیلمساز سورآل است و «یک روز دیگر از زندگی» درباره بحران جنگ داخلی از دیگر انیمیشن‌های حاضر در رقابت امسال اسکار در بخش انیمیشن خواهند بود.

جواد رضویان در فضای مجازی انتخابم کرد

جواد رضویان در فضای مجازی انتخابم کرد/ با «زهرمار» به حقم رسیدم

خواننده قطعات موسیقایی فیلم سینمایی «زهرمار» با اشاره به اینکه از میان گزینه‌هایی با حضور چند خواننده مطرح برای خوانندگی در این فیلم انتخاب شده است از تجربه حضور در یک اثر سینمایی سخن گفت.

آرا صلاحی خواننده جوان و نوظهوری که با ۲ قطعه موسیقایی گنجانده شده در فیلم سینمایی «زهرمار» اولین تجربه خوانندگی در سینما را پشت سر گذاشته است، در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به فرآینده حضورش در این اثر توضیح داد: من چندی پیش قطعه «سلام تهران» را در فضای مجازی منتشر کرده بودم و جالب آنکه بعد از انتشار این قطعه آقای رضویان با من تماس گرفت و برای حضور در دفتر آقای نوروزبیگی تهیه‌کننده فیلم «زهرمار» قرار ملاقاتی گذاشت. پس از حضور در دفتر آقای نوروزبیگی بود که بنده با تایید کارگردان و آقای کمال تبریزی به عنوان مشاور پروژه از فهرستی که نام‌های مطرحی چون امیرعباس گلاب و روزبه بمانی در آن بودند، برای خوانندگی ۲ قطعه این فیلم انتخاب شدم.

وی ادامه داد: این برای من باعث خوشحالی و افتخار بود که از میان خوانندگان مطرح کشورمان برای تولید تیتراژ فیلم و اجرای قطعه «سلام تهران» انتخاب شدم. در این بین همکاری بسیار ارزشمند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم کمک قابل توجهی برای تسریع در روند این حضور کرد که امیدوارم توانسته باشد موردپسند مخاطبان قرار گیرد.

من پیش از حضور در فیلم سینمایی «زهرمار» همکاری‌های زیادی با بخش فرهنگی باشگاه استقلال تهران داشتم و همواره در تلاش بودم تا بتوانم روزی وارد جریان تازه‌ای از موسیقی شوم صلاحی ادامه داد: به هر حال سبک کاری من دربرگیرنده تفاوت‌ها و ویژگی‌هایی است که غیر از همکاری وزارت ارشاد در این زمینه، کار برای اجرا سخت می‌شد و من از همه دست‌اندرکاران فیلم «زهرمار» و مدیران، صمیمانه قدردانی می‌کنم که چنین شرایطی را برای من فراهم کردند. من برای حضور در این پروژه که به واسطه حمایت‌های سیدجواد رضویان و جواد نوروزبیگی صورت گرفت، جلسات زیادی را با مدیران برگزار کردم و امروز بسیار خوشحالم که بعد از سال‌ها فعالیت در حوزه موسیقی به حقم رسیدم.

این خواننده بیان کرد: قطعه‌ای که با عنوان «سلام تهران» در بخش‌های میانی فیلم گنجانده شده از آثاری است که قبل از ساخت فیلم تولید شده بود و وقتی آقای رضویان این اثر را شنیده بود تصمیم گرفت تا از کار برای صحنه‌ای از فیلم استفاده کند. برای تیتراژ پایانی فیلم هم قطعه «زهرمار» با شعر و آهنگ من تولید شد که آن هم متناسب با فضای محتوایی کار طراحی شده بود. البته در اینجا لازم است از علیرضا میرزایی که کار تنظیم قطعات را به عهده داشت تشکر ویژه‌ای داشته باشم که همکاری بسیار خوب و ارزشمندی با من داشته و دارد.

صلاحی در پایان صحبت‌های خود با اشاره به زحمات شبانه روزی که برای ساخت قطعات باکلام فیلم انجام گرفته، توضیح داد: من پیش از حضور در فیلم سینمایی «زهرمار» همکاری‌های زیادی با بخش فرهنگی باشگاه استقلال تهران داشتم و همواره در تلاش بودم تا بتوانم روزی وارد جریان تازه‌ای از موسیقی شوم. خوشبختانه این اتفاق با تولید فیلم «زهرمار» افتاد و جواد رضویان شرایطی را فراهم کرد تا بتوانم وارد فاز تازه‌ای از کارهایم شوم. او به عنوان یک برادر و جواد نوروزبیگی به عنوان یک پدر از همین حالا نگران آینده کاری من هستند از این رو امیدوارم با انتخاب یک تهیه کننده خوب در حوزه موسیقی بتوانم به صورت جدی تر در حوزه موسیقی فعالیت کنم.

دومین «تیرآرت» کلید خورد

دومین «تیرآرت» کلید خورد/ ایستگاهی برای گردهمایی هنرمندان تجسمی

دومین آرت‌فر هنری «تیرآرت» از سه‌شنبه چهارم تیرماه با مشارکت ۱۷ گالری تهرانی و ۲ گالری شهرستانی در پردیس چارسو آغاز به کار می‌کند.

به گزارش خبرنگار مهر، دومین آرت‌فر هنری «تیرآرت» از امروز سه‌شنبه چهارم تیرماه با مشارکت ۱۷ گالری تهرانی و ۲ گالری شهرستانی با یادبودی از سه هنرمند فقید منیر فرمانفرماییان، محسن وزیری مقدم و بیژن صفاری در پردیس چارسو آغاز به کار می‌کند.

در این رویداد آثاری از هنرمندان به معرض نمایش گذاشته شده که متمرکز بر هنرِ معاصر و مدرن و پیشروی ایران هستند. این رویکرد جزو اهداف «تیرآرت» است چراکه این رویداد تلاش دارد گالری‌ها، مجموعه‌داران، علاقه‌مندان عرصه هنر و مخاطبین عام را با هدف ایجاد فرصتی نو برای مواجهه با هنر معاصر ایران، گردهم آورد.

انتخاب بدون شائبه گالری‌ها برای حضور در «تیرآرت»

مریم مجد مدیر گالری «اثر» و هرمز همتیان مدیر گالری «دستان»، ایده راه اندازی آرت‌فر «تیرآرت» را با هم به سرانجام رسانده‌اند و حالا دومین دوره این رویداد هنری در پردیس چارسو آغاز شده است. مریم مجد یکی از برگزارکنندگان «تیرآرت» درباره راه‌اندازی آن به خبرنگار مهر گفت: نبود چنین فضای نمایشگاهی در حوزه هنرهای تجسمی بسیار حس می‌شد و ما نیز بر اساس نیاز موجود این کار را آغاز کردیم. این نیاز در ارائه هنرهای تجسمی برای مردم و ایجاد ارتباط بین آنها و همچنین تبدیل شدن به آرت‌فر بین‌المللی که تبادلات بین‌المللی صورت گیرد، احساس می‌شد تا این حفره پر شود.

وی در مورد انتخاب گالری‌های حاضر در این رویداد نیز توضیح داد: نخستین تیرآرت با دعوت از گالری‌هایی که تجربه حضور در آرت‌فرهای بین‌المللی داشتند، سال گذشته برگزار شد اما امسال علاوه بر دعوت به حضور تعدادی از گالری‌های تهران، برای گالری‌ها فراخوان عمومی اعلام شد و این گالری‌ها بر اساس تصمیم‌گیری هیأت انتخاب تیرآرت انتخاب شدند. بنابراین ما مسئولیت انتخاب را برای از بین بردن برخی شائبه‌ها، برعهده هیأت انتخاب گذاشتیم.

ویدئوآرت برای ارتباط با مخاطبان

مژگان والی‌پور مدیر گالری والی درباره این رویداد به خبرنگار مهر گفت: سال گذشته اولین تیرآرت را مثبت ارزیابی کردم و به همین دلیل در دومین تیرآرت حضور دارم. همچنین چون تم گالری والی از ارائه کارهای کلاسیک به نیو مدیا و کانسپت ویدئوآرت سوق یافته است، ترجیح دادم با حضور در این رویداد هنری با مخاطبان عادی نیز ارتباط برقرار کنم.

وی که با دو اثر کانسپت ویدئوآرت که نمایانگر زندگی انسان است در این رویداد حضور دارد، درباره این اثر بیان کرد: این کار رشد و نمو و زندگی را در قالب ویدئوآرت نشان می‌دهد.

به گزارش مهر، این اثر در غرفه گالری والی توسط ۹ هنرمند جوان خلق شده است و در کنار یک تابلو از سهراب سپهری جلوه بصری جالبی را به نمایش گذاشته است.

رویدادی که خوب یا بد باید در ایران برگزار شود

کیارش قویدل فیروز مدیر گالری راه ابریشم نیز درباره حضورش در تیرآرت و تأثیر این رویداد بر جامعه هنری به خبرنگار مهر توضیح داد: برگزاری تیرآرت قطعاً تأثیر خواهد داشت، چون تا قبل از تیرآرت شاهد برگزاری چنین رویدادی در ایران نبودیم، در صورتی که باید وجود داشته باشد چه خوب یا چه بد و در هر زمینه‌ای. همچنین کار مثبتی که سال گذشته انجام شد برگزاری هفته هنر تیر بود که دی ماه برگزار شد که به نظرم جریانی مثبت است و به تدریج سبب می‌شود تا به تعداد علاقمندان هنر افزوده شود.

«تیرآرت» باید به مرکزیتی در هنر برسد

رزیتا شرف‌جهان مدیر گالری طراحان آزاد نیز در گفتگو با خبرنگار مهر درباره لزوم برگزاری آرت‌فر تیرآرت بیان کرد: در مجموع تیرآرت رویداد مثبتی است و گردهم آمدن تعدادی گالری کنار هم، فرصتی را برای علاقمندان هنری فراهم می‌کند و همچنین فرصتی برای هنرمندان و گالری‌های شهرستانی است که آثارشان را به نمایش بگذارند.

وی تاکید کرد: نباید انتظار داشت تیرآرت در سال اول و دوم به نتیجه نهایی برسد اما می‌توانیم امیدوار باشیم این رویداد در سال‌های آتی به مرکزیتی تبدیل شود که مخاطبانی را حتی از کشورهای اطراف داشته باشد.

شرف‌جهان، «تیرآرت» را ایستگاهی برای گردهم آمدن و دیدن آثار هنری دانست و گفت: به ویژه اینکه دومین تیرآرت در نقطه مرکزی شهر تهران واقع است که سبب می‌شود مخاطبان عام را نیز به موضوع هنر علاقمند کند.

به گزارش مهر، محمود بخشی در گالری ۰۰۹۸۲۱، علی نصیر در گالری اُ، ایمان افسریان، سمیرا علیخانزاده، محمدحسین عماد، وحید حکیم، الهه حیدری و رضا لواسانی در گالری اثر، محسن وزیری مقدم، محسن احمدوند، مونا پاد، رامتین زاد، آفرین ساجدی، پیمان شفیعی زاده، فرشید مثقالی، مجتبی طباطبایی، عادله فرزین در، مهرداد محبعلی و سپیده نوری در گالری اعتماد، علی خطایی، شنتیا ذاکر عالمی، زهرا قراخانی، علی محبوبی صوفیایی، ایمان ایزدنیا، مرتضی نعمت الهی، مازیار مختاری، اکبر میخک، سپیده بهروزیان، حسین حسینی، پریناز شفیع زاده و داوود درا در گالری امروز (اصفهان)، مهرعلی رزاق منش، غزاله رضایی، علی زنجانی، متین عابدی و پیمان هوشمندزاده در گالری AG، مرتضی خسروی، داوود زندیان، مهدی شیر احمدی، ژاله طالب پور، مریم عابدی، پری‌یوش گنجی و نصرالله مسلمیان در گالری ایرانشهر، علیرضا اسپهبد در گالری این / جا، کاوه کاضمی، سینا شیری، میلاد گرگیان، مهدی مرادپور، مریم رحمانیان و نگار یغماییان در گالری بادگیر، اصلان ارزاقی، اسماعیل بازپران، حنانه جالو، محسن زارع، مهشید محبوبی فر و علی هنرور در گالری پیرسوک (شیراز)، پی بک در گالری دستان +۲، منتخبی از آونسایدر آرت به انتخاب مرتضی زاهدی در گالری زیرزمین دستان، بهمن جلالی، رعنا جوادی، بابک کاضمی، پرگل این الو، ابراهیم نوروزی، جلال سپر، شادی قدریان، شاهین اسفندیاری، تهمینه منزوی و بزرگمهر حسین‌پور در گالری راه ابریشم، حمیدرضا اندرز، صداقت جباری، کوروش شیشه گران، محمد طباطبایی، محسن فولادپور و فرح سلطانی در گالری شیرین، مریم آئین، فرح اصولی، الناز بندگان، مریم بنی اسدی، عباس شهسوار، حامد صحیحی مهناز قاسمی در گالری طراحان آزاد، ساسان ابری، مجتبی امینی، امیرحسین زنجانی، بهرنگ صمدزادگان و سیدمحمد مساوات در گالری محسن، علیرضا جدی، امید حلاج و سیامک عزمی در گالری نیان، ریحانه افضلیان، نازنین براتی، بهزاد بزرگی، درسا بسیج، سیاوش حاتم، حمید حمیدی، پرستو شابختی، پریسا شبانی، پگی عباسپور، سارا عموهاشم، ترلان لطفی زاده، حورا نعیمی، کاویان هازلی و آنیتا هاشمی مقدم در گالری والی، ارسیا مقدم در گالری هما و هادی نیکان در گالری هدایت آثار خود را در دومین تیرآرت به نمایش گذاشته‌اند.

دوشنبه سوم تیرماه یک روز مانده به آغاز دومین تیرآرت، برای بازدید خبرنگاران، کلکسیونرها و خریداران آثار هنری بازدیدی مجزا برپا شد. علاقمندان در روزهای ۴ تا ۶ تیر از ساعت ۱۵ تا ۲۱ و روز ۷ تیر ساعت ۱۵ تا ۲۰ می‌توانند از این رویداد بازدید کنند.

صنعت انیمه ژاپن در بحران

صنعت انیمه ژاپن در بحران/ انیماتور جوان نداریم

در حالیکه تصور این است که انیمه‌های ژاپنی کنترل پیکسار و دیزنی بر صنعت انیمیشن را تهدید کرده‌اند، مشکلات ساختاری قدیمی و از جمله کمبود انیماتور جوان دارد به این رشد ضربه می‌زند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ژاپن تودی، در زمانی که محبوبیت جهانی صنعت انیمه ژاپن هرگز بالاتر از این نبوده، به دلیل میزان درآمد پایین، ساعت‌های کاری طولانی و کمبود شدید هنرمندان، این صنعت در بحران قرار دارد.

ژاپن تنها چالش‌گر واقعی برتری هالیوود در این ژانر رقابتی است اما در حالیکه به نظر می‌رسید انیمه‌های ژاپنی و مخصوصاً فیلم به شدت محبوب «نام تو» کنترل پیکسار و دیزنی بر صنعت انیمیشن را تهدید کرده‌اند، مشکلات ساختاری قدیمی دارد به این رشد ضربه می‌زند.

با توجه به کمبود استعدادها در عرصه انیمه ژاپنی، بزرگ‌ترین ستاره آن یعنی هایائو میازاکی موسس استودیو گیبلی در ۷۸ سالگی از بازنشستگی بیرون آمده و دارد فیلم «چطور زندگی می‌کنی؟» را می‌سازد که سال آینده بیرون می‌آید.

اما یوشیاکی نیشیمورا تهیه‌کننده فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار «ماجرای شاهزاده خانم کاگویا» گفته این صنعت با کمبود انیماتورهای خوب، شرایط کاری بد و حتی کمبود خلاقیت دست‌وپنجه نرم می‌کند. همتایان او از درآمدهای پایین، کمبود استعدادهای جوان نوظهور و خستگی در تیم‌های انیمیشن سخت‌کار که اغلب ۱۲ تا ۱۸ ساعت در روز کار می‌کنند، ناراضی هستند.

کیچی هارا ستاره در حال رشد انیمه ژاپنی که فیلم جدیدش «سرزمین عجایب» را در فستیوال انیمیشن انسی نشان داد و چهار سال پیش هم با فیلم «خانم هوکوسای» آنجا برنده جایزه بزرگ هیات داوران شده بود، نگران آینده است.

او می‌گوید: «شاید بزرگ‌ترین مشکل صنعت انیمیشن ژاپن این است که دیگر هیچ انیماتور جوانی وجود ندارد».

آیومو واتانابه که فیلم «کودکان دریا» خود را در بخش خارج از رقابتی فستیوال انسی به نمایش گذاشت، نگران «استانداردسازی» جلوه‌های بصری و کمبود محتوای اوریجینال است. او می‌گوید این حقیقت که «تعداد بسیار کمتر و کمتری از انیماتورها می‌توانند با استفاده از دست خود به خوبی طراحی کنند» به هیچ وجه به این مسئله کمکی نمی‌کند.

واتانابه گفت صنعت انیمیشن ژاپن به دو طیف افراطی تقسیم شده: «فیلم‌های بزرگ که می‌توانند از تعداد خارق‌العاده‌ای از انیماتورها استفاده کنند و در آن سوی طیف پروژه‌های هنری‌تری که پول بسیار کمتری در اختیار دارند».

۷۰ درصد بودجه تولید یک فیلم صرف بازیگران می‌شود

۷۰ درصد بودجه تولید یک فیلم صرف بازیگران می‌شود/ نقطه ضعف سینما!

بهمن گودرزی کارگردان سینما ضمن انتقاد شدید از سیر صعودی دستمزد بازیگران و تأثیر منفی آن بر فرآیند تولید فیلم، از سینماگران خواست که برای رفع این معضل متحد شوند.

بهمن گودرزی کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار مهر درباره جدیدترین فعالیت‌های خود گفت: شرایط تولید به قدری سخت شده و هزینه‌ها به قدری بالا رفته که دیگر به راحتی نمی‌توانیم فیلم بسازیم. از سوی دیگر شرایط جذب بازیگر هم سخت شده و همین باعث می‌شود که فیلمسازان نتوانند کار خود را به درستی پیش ببرند.

وی ادامه داد: با این وجود در پی این هستیم که بتوانیم فیلم سینمایی «قاتل بروسلی» را که سال گذشته برای آن پروانه ساخت دریافت کردیم، بسازیم. بخشی از این فیلم قرار است در یک کشور خارجی فیلمبرداری شود و به همین دلیل مشغول رایزنی هستیم. البته هنوز کشور موردنظر قطعی نشده و فکر می‌کنم هفته آینده کشور موردنظرمان هم قطعی شود.

خوش‌خوشان بازیگران است!

این کارگردان جوان با اشاره به اینکه شرایط تولید سخت شده است، عنوان کرد: فکر می‌کنم در حال حاضر تنها خوش‌خوشان بازیگران است چون حقوق آن‌ها افزایش عجیبی پیدا کرده است.

وی توضیح داد: در این زمینه نمی‌توان نقش پررنگ شبکه نمایش خانگی را نادیده گرفت، زیرا کسانی که در این شبکه کار می‌کنند دستمزدهای زیادی به چنین بازیگرانی می‌دهند. در حال حاضر باید هفتاد درصد از بودجه یک فیلم را به بازیگران اختصاص بدهیم! در حالی که بچه‌های پشت صحنه دستمزدهای عادی خود را دریافت می‌کنند. این بازیگران در حالی این دستمزدها را می‌گیرند که غالباً بازگشت سرمایه‌ای ندارند و همین موارد باعث شده است کار تولید سخت شود.

گودرزی عنوان کرد: با افزایش دستمزد بازیگران چهره، طبعاً حقوق بازیگران درجه دو و درجه سه هم افزایش پیدا می‌کند با این وجود، می‌شود این بخش را کمی کنترل و افراد دیگری را جایگزین بازیگران درجه دو و درجه سه کرد اما واقعاً برای ویترین یک فیلم سینمایی چه چاره‌ای وجود دارد؟ به ویژه اینکه سینماداران هم برای نمایش یک فیلم تصمیم‌گیر هستند، به همین دلیل فیلم‌ها باید از ویترین خوبی برخوردار باشند.

دست‌اندرکاران سینما مقابل بازیگران متحد شوند

وی افزود: در واقع بازیگران هم به این نقطه ضعف آگاه شده‌اند و با وجود اینکه غالباً آثارشان فروش نمی‌کند و شکست می‌خورد، قیمتشان کاهش پیدا نمی‌کند چراکه می‌دانند بخش عمده‌ای از ساخت فیلم‌ها به حضور آن‌ها گره خورده است.

این کارگردان تأکید کرد: با توجه به اینکه مثل باقی موارد، دست‌اندرکاران سینما در این مورد هم با یکدیگر اتحاد ندارند، این روند ادامه پیدا کرده و می‌کند، در صورتی که اگر مثلاً تهیه‌کنندگان به عنوان یکی از ارکان اصلی با کارگردان‌ها در این زمینه متحد می‌شدند، دیگر بازیگران اینگونه نمی‌تاختند.

گودرزی افزود: قضیه زمانی تلخ‌تر می‌شود که می‌بینیم، کسانی بیشتر از همه برای جلوگیری از اصلاح این شرایط یقه‌دری می‌کنند، که وقتی همه دست به ائتلاف می‌زنند، اولین کسانی هستند که دوباره سراغ آن بازیگران می‌روند! تا زمانی که این وحدت میان عوامل سینما نباشد همین چرخه ادامه دارد.

روایتی دیگر از یک انحلال در کانون کارگردانان

روایتی دیگر از یک انحلال در کانون کارگردانان/ جای قهر گفتگو کنیم

مریم معترف نائب رئیس هیأت مدیره منحل شده کانون کارگردانان تئاتر تصریح کرد کسانی که کاندیدای حضور در هیأت مدیره می‌شوند باید برای امور کانون وقت بگذارند و برای رأی اکثریت احترام قائل شوند.

به گزارش خبرنگار مهر، هیأت مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر به تازگی و به دلیل برخی اختلافات و حواشی ایجاد شده، منحل شد و قرار است اعضای جدید در انتخاباتی در نیمه تیرماه سال جاری انتخاب شوند.

مریم معترف نائب رئیس این هیأت مدیره، طی یادداشتی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داد، درباره اظهارنظر رسانه‌ای یکی از اعضای هیأت مدیره منحل شده، توضیحاتی را ارائه داد.

در ذیل متن یادداشت مریم معترف آمده است:

پس از انحلال هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر، تصمیم بر آن شد که مشکلات درون‌گروهی در جلسه انتخابات با اعضای کانون در میان گذاشته شود، ولی گویا یکی از اعضا با انتخاب روش دیگری و در یک مصاحبه رسانه‌ای مطالب خلاف واقعی را مطرح کرد که من نه در جواب او، بلکه برای روشن شدن قضایا طرح چند نکته را ضروری می‌دانم.

با رای اکثریت تصمیم بر انحلال هیات مدیره گرفته شد، به امید آنکه منتخبان بعدی هنر بحث و گفتگو را بشناسند و به جای قهر کردن، به رای اکثریت احترام بگذارند شاید همه بدانند که کاندیدا شدن برای حضور در هیات رییسه یک انجمن شرایط و ضوابطی را می‌طلبد که باید آنها را رعایت کرد، به‌طور مثال باید وقت لازم برای حضور در جلسات را داشت و از اینکه برای این کار وقت می‌گذارند منتی بر سر کسی ندارند.

باید فعالانه در جلسات شرکت کنند و وظایفی را که هیات مدیره بر عهده آن‌ها می‌گذارد بخوبی انجام دهند و روند پیشرفت کار را به ریاست هیات مدیره و سایر اعضا گزارش دهند.

بدون اطلاع رییس هیات مدیره درباره مسایل درون گروهی مصاحبه نکنند، در جهت حفظ منافع انجمن و اعضای آن کوشا باشند و از همه مهم‌تر آگاه باشند که تصمیمات هیات مدیره پس از رایزنی و مشورت اعضای حاضر در جلسه با رای اکثریت تصویب می‌شود و پس از رای‌گیری نهایی، عضوی حق اعتراض ندارد و باید به تصمیم گرفته شده توسط اکثریت، احترام بگذارد و آن را لازم‌الاجرا بداند.

از آنجا که در هیات مدیره اخیر کانون این موارد رعایت نمی‌شد و بیشتر اوقات گفتگوهای بی‌نتیجه، وقت جلسات را می‌گرفت و تصمیم‌گیری‌های جمعی اکثریت، با مخالفت‌های اقلیت روبرو می‌شد، با رای اکثریت تصمیم بر انحلال هیات مدیره گرفته شد، به امید آنکه منتخبان بعدی هنر بحث و گفتگو را بشناسند و به جای قهر کردن، به رای اکثریت احترام بگذارند؛ تا کارها بخوبی پیش رود و هیات مدیره بتواند ماموریتی را که اعضا برعهده آن‌ها گذارده‌اند به نحو احسن انجام دهد. به امید روزهای بهتر برای کانون کارگردانان خانه تئاتر.

عکس کنار خبر از مهدیه بابایی است.

جشنواره لومیر فرانسه از فیلم‌های بازسازی شده تجلیل می‌کند

جشنواره لومیر فرانسه از فیلم‌های بازسازی شده تجلیل می‌کند

جشنواره لومیر بخش جدیدی را مختص بهترین فیلم‌های بازسازی شده در بخش اصلی خود، ایجاد کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، جشنواره لومیر که در لئون فرانسه برگزار می‌شود، بخش جدیدی را به فوق‌العاده‌ترین فیلم‌های بازسازی شده سال اختصاص داد.

این جشنواره که پاییز امسال دهمین دوره‌اش را برگزار می‌کند، بخش جانبی «بازسازی‌شده‌های جدید» را جایگزین بخش کلاسیک‌ها کرده است. این بخش که از برنامه‌های اصلی جشنواره خواهد بود شامل دو مبحث خواهد بود که یکی تمرکز بر فیلم‌های فرانسوی و دیگری فیلم‌های دیگر نقاط جهان است.

به این ترتیب جشنواره لومیر فیلم‌های بازسازی شده از سراسر جهان را به نمایش می‌گذارد و آنها را از آرشیوها، تهیه کنندگان، دارندگان حق پخش فیلم‌ها، توزیع کنندگان، استودیوها و کتابخانه‌های سینمایی جمع‌آوری می‌کند.

یک هیأت داوری به ارزیابی فیلم‌های بازسازی شده، بازگشت بالقوه فیلم‌های خاص و گرامیداشت آنهایی می‌پردازد که سینمای کلاسیک را زنده نگاه می‌دارند.

لومیر اعلام کرده فیلم‌های واجد شرایط برای این دوره را تا ۸ جولای پذیرش و در پایان آگوست اسامی فیلم‌های منتخب را اعلام می‌کند.

جشنواره لومیر از سال ۲۰۰۹ راه‌اندازی شده و به یکی از رویدادهای مهم بین‌المللی در سینمای کلاسیک بدل شده است.

این جشنواره امسال از فرانسیس فورد کاپولا تجلیل می‌کند که راهی لئون می‌شود تا جایزه لومیر را دریافت کند.

جشنواره لومیر امسال از ۱۲ تا ۲۰ اکتبر (۲۰ تا ۲۸ مهر) برگزار می‌شود.

با غصه‌دارانِ قصه‌دار سلفی نگرفتیم

با غصه‌دارانِ قصه‌دار سلفی نگرفتیم/ پوشاندن گاف با مجری بازیگرها

تهیه کننده مستند «…و ناگهان باران» از دغدغه این مجموعه رمضانی سخن گفت و بیان کرد که نخواسته اند مثل بسیاری، با خانواده های قصه دار و غصه دار سیل زده و زلزله زده سلفی بگیرند.

پیام ابراهیم پور طراح، کارگردان و تهیه کننده مستند «… و ناگهان باران» درباره موضوع و سوژه این مجموعه مستند که در ماه مبارک رمضان از شبکه یک سیما پخش شد، گفت: ما ایده ای ابتکاری در این مستندها داشتیم که نخواستیم مثل بسیاری، با خانواده های قصه دار و غصه دار سیل زده و زلزله زده سلفی بگیریم.

وی ادامه داد: ما این خانواده ها را بر سر سفره افطار آوردیم و آنها را مهمان خانه چهره های فرهنگی می کردیم؛ چهره های شاخصی که لزوماً سلبریتی نبودند و در فضایی که برنامه های تلویزیونی و حتی تهیه کنندگان ما سلبریتی زده هستند ما از این فضا دوری کردیم. در این دیدارها مهمان و میزبان بر سر سفره افطار با یکدیگر آشنا می شدند و من آرزو دارم درِ خانه های پایتخت همیشه مثل شیراز در برابر همگان باز باشد.

ابراهیم پور با اشاره به نمونه هایی از خانواده های سیل زده ای که مهمان سفره های افطار شدند، بیان کرد: خانم کوچکی از گرگان در سیل همه خانه و زندگیش را آب می برد او یک فرزند معلول دارد و زمانی که سیل، بهداری روستایشان را زیر آب برد خانه و زندگی اش را به یک درمانگاه تبدیل می کند و حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ بیمار در خانه اش زندگی می کنند. او در دماوند مهمان زوجی می شود که آنها هم فرزند معلول دارند.

همسفره بودن، انتخاب ما بود

وی با اشاره به نام این مجموعه مستند اضافه کرد: اسم اولیه این مجموعه سفره بود و هدفمان این بود که سفره دار باشیم و با همه مشکلات اقتصادی غذایمان را دورهمی بخوریم. براین اساس برخلاف دیگر برنامه ها هم سفره شدن را انتخاب کردیم تا درد مشترک را ایجاد کنیم. در این دورهمی ها خانواده هایی را مهمان کردیم که هر یک به نوعی دغدغه ای داشتند. همچنین سهیلا لرستانی را با افتخار دعوت کردیم که در ماجرای سیل، بیل به دست گرفته بود.

تهیه کننده «شب های روشن» با اشاره به اینکه این مجموعه مستند کاری بدیع بوده است، عنوان کرد: ما یک مستند ترکیبی ساختیم که سوژه های ما در هیچ برنامه ای در ماه رمضان حضور نداشتند. ما تلاش کردیم در این روایت ها میزبان و مهمان با هم سنخیت داشته باشند مثلاً کسی که در زلزله سرپل ذهاب به واسطه ماما بودنش بچه ای را به دنیا آورد امسال هم در سیل لرستان باعث به دنیا آمدن بچه دیگری در شرایط سخت شد و مهمان سفره افطار خانمی شد که دبیر انجمن مامایی کل کشور بود.

ابراهیم پور در پاسخ به اینکه چرا این برنامه با توجه به ساختار و سوژه های آن مورد توجه قرار نگرفت، بیان کرد: چند دلیل باعث شد که برنامه خوب دیده نشود. این برنامه آنتن خوبی نداشت و در ماه رمضان ساعت ۱۳:۱۵ پخش و ساعت ۶:۳۰ صبح بازپخش می شد. دوم اینکه ما از چند روز مانده به ماه رمضان وارد تولید برنامه شدیم و سفره های افطاری که می بینید بازسازی نبود بنابراین مستندها از ۱۵ رمضان روی آنتن رفتند که زمان مناسبی نبود چراکه نیمه رمضان زمان مناسبی برای وارد شدن به جذب مخاطبان برنامه های رمضانی نیست و تا آن زمان مخاطبان برنامه های مورد علاقه شان را انتخاب کرده اند.

نگاه ابزاری به خانواده های سیل زده نداشتیم

این تهیه کننده در واکنش به حضور خانواده های سیل زده در برنامه ها برای تحریک احساسات مردم عنوان کرد: خود ما ابداً چنین کاری انجام ندادیم. نگاه ما این نبود که از این افراد استفاده ابزاری کرده و برای بهانه جویان، خوراک تبلیغاتی جور کنیم حتی در برخی از برنامه ها شوخی و استندآپ هم داشتیم.

تهیه کننده این روزهای «باهمستان» در توضیح بیشتر از فضای این مستندها عنوان کرد: «… و ناگهان باران» هم از سیل می گوید هم مثل اسمش شاعرانه است. به هر حال نمی شود از بدختی مردم اتفاق طنز خندوانه ای درآورد اما از طرف دیگر برنامه های تلویزیونی قرار نیست مردم را به گریه درآورد تا آنها را به همدردی وادارد حتی علی آقا مهمانی از گمیشان داشتیم که میزبانش سعید طلایی نویسنده بود، علی آقا با همه درد و غم ایستاد و استندآپ اجرا کرد کاری که برای برای مناطق سیل زده گرگان هم اجراکرده بود.

وقتی «ماه عسل» تعطیل می شود باید جایگزین مناسب داشته باشد

تهیه کننده «ماه نشان» با اشاره به برنامه های رمضانی امسال اظهار کرد: ما امسال هیچ برنامه مناسبی برای مخاطب نداشتیم و در چنین شرایطی نباید یک برنامه را تعطیل کنیم. من خودم از تهیه کنندگان «ماه عسل» بودم و فکر می کنم وقتی بنا بر هر دلیلی به نقطه ای می رسیم که می خواهیم «ماه عسل» را تعطیل کنیم باید ابتدا به جایگزین آن فکر کنیم. درحالی که امروز می توان گفت جایگزینی نداشتیم و مخاطب «ماه عسل» را نتوانستیم جذب کنیم.

این تهیه کننده برنامه های تلویزیونی درباره نبود مجری در مستند خود به عنوان راوی برنامه عنوان کرد: تلویزیون دائم دنبال مجری می گردد و از ما هم خواست در فاینال این مجموعه مستندها نوعی نتیجه گیری صورت پذیرد که ما آن را بر عهده شاهد عینی برنامه گذاشتیم که از میان افراد مختلفی انتخاب شدند و مثلاً یک عکاس یا یک روزنامه نگار یا مستندساز بودند.

نباید فکر کنید با بازیگران سینما گاف ها را می توان پوشاند

ابراهیم پور یادآور شد: تعریف تهیه کنندگان از مجری، افرادی شده است که خودشان به تنهایی مخاطب جذب می کنند. نباید بخواهید با بازیگر سینما همه مشکلات دکور، فرم، محتوا و گاف ها را بپوشانید درحالی که برنامه ساز اکنون فکر می کند، می تواند با مجری اینها را بپوشاند.

این تهیه کننده که این روزها نسبت به سال های پیش کمتر در برنامه سازی فعالیت دارد، در این باره یادآور شد: خیلی وقت ها دوستان نگاه من را قبول ندارند و یا سفارش هایی می دهند که من قبول ندارم بنابراین شما باید پای سلیقه خود بایستید و این دلیل کم کاری بسیاری از دوستان من نیز است.

وی در پایان گفت: در پایان می خواهم از بسیج صداوسیما که هنوز هم به سیل فکر می کند در شرایطی که خیلی ها آن را رها کرده اند و همچنین از محمد تورنگ مدیر گروه معارف شبکه یک که در واپسین لحظات این تایم را به من اختصاص داد، تشکر می کنم.

ساختار «خانه سینما» پیر شده است

ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد

تقی علیقلی‌زاده تهیه‌کننده باسابقه سینما ضمن انتقاد از وابستگی مدام خانه سینما به حمایت‌های مالی دولت، تأکید کرد که نظام ساختاری این نهاد صنفی پیر شده است.

تقی علیقلی‌زاده تهیه‌کننده و مدیر تولید باسابقه سینمای ایران در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن تأکید بر اهمیت گسترش فعالیت‌های صنفی، به برگزاری جشن اخیر مدیران تولید اشاره کرد و گفت: من هر سال در جشن مدیران تولید حضور دارم و در کنار آن در دیگر جشن‌ها و جشنواره‌های سینمایی کشور نیز حاضر می‌شوم، اما مساله مهم و قابل‌تحسین جشن مدیران تولید، حضور همه اعضای صنف در این جشن است، اعضایی که هیچ حس دلخوری، تحریم، بایکوت، حسادت و تنگ نظری بین آن‌ها وجود ندارد. همچنین افراد معتبری چه سینماگر و چه از نهادهای نظامی و دولتی در این جشن دیده می‌شوند.

وی دلیل بیان چنین مساله‌ای را اینگونه توضیح داد: وقتی که چنین رویدادی را نسبت به شرایط موجود در خانه سینما، جشنواره‌های فجر و بودجه‌های مرتبط با این رویدادها، مقایسه می‌کنیم، متوجه یک تفاوت عمده بین آنها می‌شویم.

خانه سینما نیاز به جوان‌سازی دارد

این مدیر تولید تاکید کرد: در واقع خانه سینما از نظام ساختار سازمانی پیر شده است و نیازمند به جوان‌سازی دارد، حتی می‌توان گفت که جشنواره فیلم فجر نیز کمی کسالت‌بار شده است و به ضرب پول برگزار می‌شود. اما اتفاقی که در جشن مدیران تولید رخ می‌دهد، این است که اعضای این صنف بدون اینکه پای جایزه‌های نقدی در کار باشد در این جشن حضور پیدا می‌کنند و تقدیر حرفه‌ای برای اعضا مهم‌تر است.

این روزها نگرانی ما در سینما این است که پول‌هایی که می‌خواهد وارد سینما شود چه ماهیتی دارد. به همین دلیل می‌توان گفت در سینما پول هست اما باید به این مساله توجه کرد که این پول‌ها از کجا وارد سینما می‌شود تهیه‌کننده فیلم سینمایی «رستاخیز» بیان کرد: معتقدم قدرت یک صنف از جوانی یک صنف گرفته می‌شود، به همین دلیل باید نرخ میزان مشارکت اعضای یک صنف در فعالیت‌های صنفی مورد توجه قرار گیرد. یعنی هرچقدر میزان مشارکت اعضای یک صنف گسترش پیدا کند و اعضا خود را در آیینه صنف ببینند و در دامن آن رشد کنند موفقیت‌های بیشتری را در حوزه سینما شاهد خواهیم بود.

خانه سینما باید بی‌نیاز از حمایت مالی باشد

وی ادامه داد: زمانی که نظام ساختاری یک نهاد مانند خانه سینما پیر شده است، دچار ضعف‌هایی می‌شود که مدیران و مسئولان آن فکر می‌کنند برای رفع آن‌ها، نیازمند دریافت پول به عنوان عیدی برای اعضای خود و یا روش‌های دیگر مانند این هستند! این در حالی است که خانه سینما نیاز حیاتی به حمایت مداوم مالی از سوی دولت ندارد، چرا که سینما یک عنصر جذاب و قدرتمند است که می‌تواند درآمد خود را داشته باشد.

تهیه‌کننده فیلم «دوئل» تاکید کرد: این روزها نگرانی ما در سینما این است که پول‌هایی که می‌خواهد وارد سینما شود چه ماهیتی دارد. به همین دلیل می‌توان گفت در سینما پول هست اما باید به این مساله توجه کرد که این پول‌ها از کجا وارد سینما می‌شود. فراموش نکنیم در دوران «تحریم خانه سینما» در دولت گذشته، اصناف خانه سینما با تمام مشکلات خود با همراهی اسپانسرها جشن خانه سینما را برگزار می‌کرد.

علیقلی‌زاده در پایان گفت: در آن دوره همه اجزای جشنواره توسط اعضای صنوف مختلف سینما برگزار می‌شد و فضای مشارکتی بین صنوف بسیار زیاد بود. اما امروز چنین نگاهی در خانه سینما وجود ندارد و حتی نمی‌توان پرسید که بودجه جشن گذشته چگونه هزینه شده است!؟

افزودن ۱۰ سالن جدید به پردیس «ملت»

افزودن ۱۰ سالن جدید به پردیس «ملت»/ «کاخ فجر» تثبیت می‌شود؟

هاشم میرزاخانی مدیرعامل موسسه «تصویرشهر» و دبیر جشنواره «فیلم شهر» در نخستین نشست رسانه‌ای خود به تشریح برنامه‌های این موسسه و جشنواره سینمایی پرداخت.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری هاشم میرزاخانی مدیرعامل موسسه «تصویر شهر» و دبیر هفتمین جشنواره بین‌المللی «فیلم شهر»، صبح امروز یکشنبه ۲۶ خرداد ماه در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

هاشم میرزاخانی در ابتدای این نشست گفت: هفتمین جشنواره فیلم شهر به‌عنوان مهمترین فعالیت هنری در حوزه شهری است که از ۲۶ تا ۳۱ تیر ماه برگزار می‌شود. این جشنواره در بخش‌های مختلفی برگزار می‌شود. از بین آثار ارسال شده ۸ هیات انتخاب و داوری با ما برای انتخاب آثار همکاری کرده‌اند. ۱۲۸ اثر به بخش ملی و ۳۱ اثر از کشورهای مختلف انتخاب شده است.

وی بیان کرد: از جمله اهداف این جشنواره تشویق هنرمندان به مقوله شهر و شهروندی است. آثاری که مرتبط به تهران تولید شده است نیز در یک بخش جنبی داوری می‌شوند. در این دوره بخش ویدیویی از سینمایی جدا شده تا توجه جدی‌تری در این زمینه به فیلم‌های ویدیویی شود.

افزوده شدن بخش «سریال» به جشنواره فیلم شهر

دبیر هفتمین جشنواره «فیلم شهر» تاکید کرد: بخش سریال نیز به این دوره از جشنواره اضافه شده است و تشویق کارگردانان برای توجه به مباحث شهری در سریال‌ها از جمله برنامه‌های ما بوده است.

میرزاخانی بیان کرد: در بخش بین‌الملل کشورهای مختلفی را داشته‌ایم که سعی کردیم آثاری مرتبط با جشنواره را از بین فیلم‌های ارسال شده به دبیرخانه انتخاب کنیم.

مدیرعامل موسسه تصویر شهر ادامه داد: در اردیبهشت ماه کارگاه های آموزشی فیلمسازی برگزار شد که در نهایت آثاری نیز از این طریق تولید و در جشنواره نمایش داده می‌شوند.

وی تاکید کرد: «شهروند مسئول شهر سالم» شعار اصلی این دوره از جشنواره است، که امیدوارم در فرهنگسازی در این زمینه موفق عمل کنیم. متولی این جشنواره سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است و ما سعی می‌کنیم باتوجه به شرایط موجود با بودجه مناسب آن را برگزار کنیم البته تا امروز هیچ اسپانسری برای جشنواره نداریم.

مذاکره با شهرداری برای حل مشکل پارکینگ «ملت»

هاشم میرزاخانی درباره فعالیت‌های موسسه «تصویر شهر» هم گفت: این موسسه باسابقه ۱۵ ساله‌، تجربه زیادی در حوزه تولید در سینما دارد، همچنین با ۴ پردیس سینمایی که در مجموع شامل ۱۳ سالن سینما می‌شود در ناوگان سینمایی کشور حضور فعال دارد. از نظر اکران نیز باید گفت پردیس سینمایی ملت هفتمین جایگاه اکران را در تهران دارد که می‌تواند جایگاه مناسبی باشد. برای حل مشکل پارکینگ این پردیس با دیدار با شهردار تهران در تلاش هستیم این مشکل نیز برطرف شود.

وی بیان کرد: در تلاش هستیم در حوزه اکران حرکت رو به جلو داشته باشیم، همچنین می‌خواهیم ۱۰ سالن دیگر به پردیس ملت با ۵۰۰ صندلی اضافه کنیم که امیدواریم این اتفاق قبل از جشنواره فیلم فجر به پایان رسد. بر اساس برنامه‌ریزی انجام شده در طبقه مثبت یک، ۴ سالن، طبقه منفی یک دو سالن و در طبقه منفی ۲، نیز دو سالن کوچک ساخته می‌شود.

میرزاخانی درباره تکمیل و نوسازی دیگر پردیس‌های سینمایی این موسسه توضیح داد: قرار است پردیس سینمایی رازی نیز با تخفیف ۵۰ درصدی در همه روزهای هفته بلیت‌فروشی داشته باشد. پردیس راگا نیز به غیر از شب‌های سه‌شنبه ساعت ۱۰ شب به بعد به صورت نیم بها فیلم اکران می‌کند.

وی بیان کرد: هنوز مشخص نیست که این پردیس در طول جشنواره فیلم فجر در اختیار رسانه‌ها قرار گیرد و یا جزو سینماهای مردمی شود.

کاخ شدن «ملت» نیاز به برنامه‌ریزی ارشاد دارد

هاشم میرزاخانی در پاسخ به خبرنگار مهر درباره گسترش پردیس ملت و تبدیل شدن آن به کاخ جشنواره گفت: برنامه‌ریزی برای کاخ جشنواره شدن این پردیس نیازمند برنامه‌ریزی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و ما در کنار آن‌ها هستیم تا خدمات بیشتری ارائه کنیم و هرگونه کمکی در این زمینه ما را خوشحال می‌کند.

وی همچنین درباره سیاست تولید فیلم توسط این موسسه هم گفت: درباره تولید فیلم‌های شهری باید بگویم تولید جزو دغدغه‌های اصلی ما در این موسسه است، یک برنامه مدون در این زمینه طراحی شده و بودجه خوبی در حوزه تولید آثار سینمایی، سریال، فیلم کوتاه و مستند پیشنهاد شده است که اگر بودجه مناسب تامین شود می‌توانیم آثار خوبی را تولید کنیم.

میرزاخانی در پایان درباره حمایت از برگزاری جشنواره فیلم فجر گفت: در حوزه حمایت از جشنواره‌ها بودجه‌ای نداریم و ما خودمان حمایت بگیر هستیم و این موسسه ذیل یک هیات مدیره فعالیت می‌کند، در حوزه شفاف‌سازی مالی نیز مجمع باید تصمیم‌گیری نهایی کند. اگر مجمع قبول کند ما هیچ مشکلی نداریم. پیش از این حمایت ۵ میلیاردی از جشنواره فیلم فجر از سوی شهرداری تهران صورت گرفته است.

منبع سرمایه فیلمم قطعاً برایم اهمیت داشت

منبع سرمایه فیلمم قطعاً برایم اهمیت داشت/ معمای تحول «سرخ‌پوست»

نیما جاویدی کارگردان فیلم «سرخ‌پوست» ضمن مرور فرآیند طراحی و پرداخت شخصیت نعمت جاهد در فیلمنامه، درباره شبهات مرتبط با پایان‌بندی و نیز سرمایه‌گذار خبرساز این فیلم توضیحاتی ارائه کرد.

خبرگزاری مهر – گروه هنر- زهرا منصوری: فیلم سینمایی «سرخ‌پوست» به کارگردانی نیما جاویدی که در فضای معمایی ساخته شده و برشی از زندگی یک زندانبان را در دهه چهل به تصور می‌کشد، این روزها روی پرده است؛ فیلمی که در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر توانست رتبه دوم آرای مردمی را به دست بیاورد.

در این فیلم نوید محمدزاده در نقش نعمت جاهد توانسته یکی از متفاوت‌ترین بازی‌های خود را ارایه بدهد به طوری که در همان زمان جشنواره بسیاری امیدوار بودند که او سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را به خانه ببرد که در نهایت این سیمرغ روی دوش هوتن شکیبا برای بازی در «شبی که ماه کامل شد» نشست.

با نیما جاویدی کارگردان «سرخ‌پوست» که در خلاصه داستان آن آمده است: «سال ۱۳۴۷، یک زندان قدیمی در جنوب ایران به دلیل مجاورت با فرودگاهِ در حال توسعهٔ شهر در حال تخلیه است. سرگرد نعمت جاهد، رئیس زندان به همراه مامورانش در حال انتقال زندانیان به زندان جدیدند…» به گفتگو مپرداختیم که شرح این گفتگو را در ادامه می‌خوانید:

*آقای جاویدی شما در ژانری فیلم ساخته‌اید که در سال‌های اخیر کمتر شاهد فیلم‌هایی در این حوزه بوده‌ایم؛ فیلم‌های معمایی که کمتر کسی به سراغش می‌رود. فکر نمی‌کنید کمی ریسک کردید؟

واقعیت این است که این‌جوری نیست که بشینم بگویم حالا امروز یک چیزی در فلان ژانر بنویسم بلکه داستانی به ذهنم می‌آید و ممکن است از آن قصه و ایده خوشم بیاید و به سراغش بروم. در حین نوشتن آرام آرام کانسپت، تم، ژانر و بقیه چیزهای کار برای خودم واضح می‌شود.

منظورم این است که موقع نوشتن حساب و کتاب نمی‌کنم. از این ایده‌ای که به ذهنم آمده خوشم آمده و روی آن کار کردم و تصمیم گرفتم ادامه بدهم و بعد از یک مدت متوجه شدم این فیلم مشخصات فلان ژانر را دارد و در عین حال قطعاً ریسک‌هایی هم دارد. اعتقاد دارم همه چیز داستان است و اینکه مکان و زمان و ژانر آنچه باشد مهم نیست. البته شاید این یک امتیاز هم باشد و مخاطب دیگر از فضاهای متفاوت و دنیاهای کمتر دیده شده استقبال می‌کند.

* شخصیت اصلی «سرخ‌پوست» با نام نعمت جاهد پر از تضاد است و گویا او می‌خواهد با این تضادها بجنگد.

بله. اساساً تضاد چه در پیرنگ و چه در شخصیت‌پردازی امر جذابی است. یک شخصیت هرچقدر ابعاد و تضادهای بیشتری داشته باشد به نظرم جذاب‌تر است همانطور که گفتید نعمت جاهد دقیقاً همینطور است. یعنی ابعاد مختلفی دارد. برای مثال در عین حال که یک فرد بسیار ظاهراً بی رحمی است اما قلب رئوفی هم دارد یا هرچند به شدت منطقی است اما احساساتی نیز هست.

من دوران سربازی‌ام را در سن بیست و یکی سالگی در نیروی انتظامی گذراندم. بنابراین فضای نظامی‌گری از جنس پلیس را می‌شناختم، مناسبات آن‌ها را می‌دانستم و چگونگی رابطه یک رییس با پایین دستش برایم بیگانه نبود. این فیلم هم درباره پلیس ۵۰ سال پیش است و فکر نمی‌کنم پلیس آن زمان با حالا تفاوت چندانی از این نظرها داشته باشد.

ضمن اینکه من در مسیر پیدا کردن کاراکتر متریال کمی داشتم چون در حال نگارش فیلمنامه‌ای بودم که خودم اصلاً هیچ تصویری از آن موقع نداشتم. سخت‌تر از آن هم اینکه در هیچ کجای دنیا و در هیچ زمانی از مکان‌هایی امنیتی تصویر و ویدیوی چندانی بیرون نمی‌آید به طوری که یادم است به کتابخانه ملی هم سر زدم و متوجه شدم حتی کتاب‌هایی در این باره کم است در حالی که ناامید شده بودم، متوجه شدم یکی از خبرگزاری‌ها با رییس زندانی به نام تیمسار کورنگی که در دهه ۴۰ این شغل را داشته، مصاحبه کرده است.

وقتی محاسبه کردم دیدم احتمالاً او حالا باید ۹۰ سال سن داشته باشد به همین دلیل با ناامیدی به دنبال او گشتم اما او را در نهایت پیدا کردم. هرچند ابتدا طول کشید با هم ارتباط برقرار کنیم اما بعدش به من لطف کرد و ساعت‌های زیادی با هم صحبت کردیم چون در دهه چهل، هم سن و سال کاراکتر نعمت جاهد و رییس زندان شهرستان‌ها هم بوده است. او به من کمک زیادی کرد و همان زمان دریچه بزرگی برای من باز شد. بخشی از شخصیت نعمت جاهد را از طریق مصاحبه با تیمسار کورنگی توانستم پیدا کنم.

آقای کورنگی حقوق خوانده بود، شعر می‌گفت و کتاب می‌خواند و این موارد برایم عجیب بود چون به طور مرتب به این فکر می‌کردم که او سال‌های سال رییس زندان بوده و چطور ممکن است این روحیات را داشته باشد ولی از آنجا به این تضاد رسیدم. انگار نعمت جاهد ما بعد از پایان فیلم و از سر گذراندن آن تجربه تبدیل به تیمسار کورنگی می‌شود یعنی بعد از اینکه نسبت به خودش شناخت جدیدی پیدا می‌کند این اتفاق می‌افتد.

برای مثال یک چیز جالب این بود که تیمسار می‌گفت من از پشت بلندگو برای زندانیان کتاب می‌خواندم که من فکر می‌کنم این خیلی عجیب است. ضمن اینکه من نمی‌دانستم در دهه چهل برای زندانی‌ها مددکاری وجود داشته است اما یک روز در صحبت‌های تیمسار متوجه این موضوع شدم و ایده خلق این مددکار از همین موضوع آمد و فکر کردم می‌توانم یک مددکار در فیلم بگنجانم تا آن فضای سرد و مردانه زندان را تلطیف کند. بنابراین آن مصاحبه هم در پیرنگ و هم در شخصیت پردازی به من کمک زیادی کرد.

من دوران سربازی ام را در سن بیست و یکی سالگی در نیروی انتظامی گذراندم بنابراین فضای نظامی گری از جنس پلیس را می‌شناختم، مناسبات آنها را می‌دانستم و چگونگی رابطه یک رییس با پایین دستش برایم بیگانه نبود *یعنی می‌شود گفت که بخشی از «سرخ‌پوست» الهام گرفته از زندگی تیمسار کورنگی است؟

نه این‌طور نیست. صحبت‌هایی که تیمسار کورنگی می‌کرد و خاطراتی که می‌گفت به من کمک می‌کرد که ایده پردازی کنم برای مثال یک بار در بین صحبت‌هایش به این موضوع اشاره کرد که در زندان آبادان، زندانی‌ها شورش کرده بودند و ما از گاز اشک آور استفاده کردیم و من متوجه شدم در آن زمان هم استفاده از چنین چیزی وجود داشته است چون باتوجه به اینکه استفاده از سلاح گرم در داخل زندان خطرناک است، مامورها مسلح به سلاح گرم نیستند بنابراین آن سکانس از این خاطره آمد چراکه من فهمیدم پتانسیلی به نام گاز اشک آور وجود داشته است.

* یکی از نکات جالب فیلم شما، فیلمنامه پله به پله آن است؛ به طوری که رفته رفته با لایه‌های ناخودآگاه نعمت جاهد آشنا می‌شویم و تحول شخصیت صورت می‌گیرد.

بله. واقعیت این است که تحول شخصیت بخش مهمی در شخصیت پردازی است. البته من این موضوع را در فیلم قبلی‌ام «ملبورن» هم تجربه کرده بودم با این تفاوت که در آن فیلم کاراکتر اصلی از خوب به بد تبدیل می‌شد اما در اینجا شخصیت قصه از بد بودن به خوب شدن تحول پیدا می‌کند و من فکر می‌کنم این برای مخاطب جذاب است که در پروسه دیدن فیلم احساس کند کاراکتری که با او همراه است، دچار تغییر می‌شود.

من از اول می‌دانستم که می‌خواهم این کار را بکنم به همین دلیل شروع به یک سری از کدگذاری‌ها کردم. چیزی که می‌گویید درست است یعنی شخصیت قصه آرام آرام لایه‌های مختلف را نشان می‌دهد. حتی از یک جایی به بعد لباس نظامی خود را عوض می‌کند و گویا برای مراسم صحنه پایانی آماده می‌شود. این بخش برایم مهم بود چراکه به نظرم اگر کاراکتر پیچیده نباشد و قابل پیش‌بینی باشد، جذاب نیست.

* البته در این تحول شخصیت، فیلمبردار با شما همراه بود و در سکانس‌های حساس سر بزنگاه می‌رسید و با این تحول همراه می‌شد…

بله من هومن بهمنش فیلمبردار این اثر را قبل از «ملبورن» می‌شناختم و با هم در «ملبورن» همکاری کردیم در فاصله این ۲ فیلم هم با یکدیگر ارتباط داشتیم و همدیگر را خیلی خوب می‌شناختیم. ضمن اینکه سلیقه‌هایمان نیز تا حد زیادی به یکدیگر نزدیک است وقتی کارگردان و فیلمبردار به چنین شناختی از هم می‌رسند دیگر نیاز نیست توضیح زیادی بدهند زیرا با یک جمله کوتاه متوجه منظور یکدیگر می‌شدیم.

از سوی دیگر او فیلمبرداری است که بسیار در خدمت فیلم است یعنی خودش را به عنوان فیلمبردار کنار می‌گذارد به طوری که من بارها دیده‌ام که او نگران بازی بازیگران است در حالی که می‌تواند نگران نورپردازی، قاب‌بندی و… خودش باشد البته بخشی از این موضوع نشات گرفته از هوشمندی بهمنش است و می‌داند که اگر فیلم در پیکره کلی خوب از آب درنیاید کار او هم دیده نمی‌شود. من و هومن بهمنش همان آدم‌های سابق هستیم اما «سرخ‌پوست» با «ملبورن» خیلی متفاوت است بنابراین او کاملاً در خدمت متن و فیلم بود با این وجود نکته‌ای که وجود دارد این است که بن‌مایه‌های اصلی تحول شخصیت از فیلمنامه می‌آید ولی فیلمبردار با خلاقیتش کار را تکمیل می‌کند و قطعاً تاثیرگذار است.

* نعمت جاهد در این فیلم برای یافتن حقیقت گویی دچار یک جدال شخصی است و از یک جایی به بعد دیگر تنها پیدا کردن این حقیقت و اثبات خودش به خودش اهمیت پیدا می‌کند، این را قبول دارید؟

واقعیت این است که وقتی پیشنهاد ترفیع به نعمت جاهد داده می‌شود که همزمان با نقطه بحران اول فیلم است به هر حال انگیزه او برای پیدا کردن حقیقت بیشتر هم می‌شود و از آنجایی که از لحاظ کاراکتری مشخص است که یک فرد مغرور است، برای چنین آدمی بسیار برخورنده است که یک زندانی بتواند از زندان فرار کند بنابراین این کار به واسطه ترفیع به زندگی او گره می‌خورد برای مثال بارها خودش هم می‌گوید که اگر نتواند حقیقت را بیابد کارش را از او می‌گیرند و زندگی‌اش نابود می‌شود قطعاً این موضوع در تحول او تاثیر دارد و کار را برای تغییر و تحول قهرمان سخت‌تر می‌کند که البته این هدف من بود و می‌خواستم این جنگ بزرگ‌تر شود.

* البته در قسمتی از فیلم می‌بینیم که او برگه ترفیع را گرفته اما همچنان به دنبال حقیقت است که بخشی از منطق روایی داستان را از بین می‌برد.

به نظرم این موضوع در درجه اول یک جواب منطقی دارد؛ اینکه گرفتن ترفیع به منزله ماندن در آن مقام تا ابدالدهر نیست یعنی نعمت جاهد بعدها هم باید نسبت به آن قضیه پاسخگوست.

* ولی ما این قسمت را در فیلم نمی‌بینیم. نمی‌بینیم که اجباری به پاسخگویی داشته باشد.

من برای بالا بردن ریتم آن صحنه فیلم در تدوین چند دیالوگ را درآوردم و بعد متوجه شدم علت اینکه این سوال پیش می‌آید شاید همین باشد؛ در آن قسمت مانی حقیقی به عنوان مقام بالادستی نعمت جاهد دیالوگی داشت که می‌گفت: «همه چیز را تحویل بدهید و حتی اگر میز و صندلی در لیست کم بود بگویید من از اداره بدهم تا کم و کسری نداشته باشید» در واقع من با این دیالوگ می‌خواستم روی این مساله تاکید کنم که حتی یک میز و صندلی هم می‌تواند حکم ترفیع نعمت جاهد را جا به جا کند چه برسد به اینکه در تحویل زندانی‌ها کسری داشته باشد. بر همین اساس شاید اگر من آن دیالوگ را برنمی داشتم دیگر این سوال پیش نمی‌آمد.

* فکر نمی‌کنید خانم مددکار به یکباره وارد داستان می‌شود و زمینه چینی چندانی برای او نشده است ضمن اینکه به طور مرتب به این زندان رفت و آمد دارد؟

نه اصلاً. او با هماهنگی و دستور رییس زندان به زندان رفت و آمد دارد و عضوی از تیم جویندگان است. در مورد شخصیت مددکار ما نباید یک چیز را فراموش کنیم آن هم اینکه این فیلم مربوط به نعمت جاهد است نه مددکار، کارکرد او مثل مدافع فوتبال است که قرار نیست گل بزند و ما هم نباید این انتظار را از او داشته باشیم. بنابراین به اندازه خود در این فیلم خوب عمل می‌کند.

ما در سینمای ایران به این موضوع عادت کرده‌ایم که چند کاراکتر اصلی داشته باشیم در حالی که من نه در «ملبورن» نه در «سرخ‌پوست» و احتمالاً نه در فیلم‌های دیگرم این گونه عمل نکرده و نمی‌کنم یعنی یک راوی، یک قهرمان و یک کاراکتر اصلی خواهم داشت.

شخصیت‌های بعدی مثل مددکار که کنار شخصیت اصلی چیده می‌شوند که در عین حال که پیرنگ را جلو می‌برند، مثل چراغی ابعاد مختلف شخصیت را روشن کنند و اگر آنها نباشند همه ابعاد شخصیت اصلی به وضوح دیده نمی‌شود برای مثال احساساتی بودن نعمت جاهد تنها به واسطه همان مددکار مشخص می‌شود اگر او نبود با معاون و اتاق‌دار که نمی‌توانست این احساساتی بودن را بروز دهد. یعنی بخش‌های ناشناخته کاراکتر نعمت جاهد به وسیله همان مددکار روشن می‌شود پس به نظرم کار خود را درست انجام داده است. اصلاً بخشی از تحول شخصیت نعمت جاهد به واسطه همان عشق کمرنگ رقم می‌خورد.

* چرا کاراکتر سرخ‌پوست یا به تعبیری آن حقیقت گمشده را در فیلم نشان ندادید؟

واقعیت این است که بخشی از این موضوع برای خودم چالشی بود که می‌خواستم ببینم می‌توانم بدون نشان دادن او قصه را پیش ببرم یا نه و برایم همین مساله جذاب بود البته باید بپذیریم که فیلم تک راوی بود و یک نفر قصه را پیش می‌برد اگر می‌خواستم به جبهه مخالف فیلم بیایم باعث عدم انسجام در پیکره کلی داستان و احتمال بسیار زیاد فیلم دوپاره می‌شد بنابراین خودم نمی‌خواستم این کار را کنم مهمترین دلیلش هم این بود که نمی‌خواستم یک حقیقت گمشده را نشان بدهم. واقعیت این است که پلانی گرفته بودیم که در آن بخشی از حقیقت را نشان داده بودیم اما تست کردم و دیدم خوب نشده است و در تدوین درآوردم البته از همان ابتدا می‌دانستم که نمی‌خواهم از این بخش استفاده کنم ولی باز این موضوع را امتحان کردم. به نظرم دیدن سرخ‌پوست تا پایان فیلم، منطق نداشت اما فکر کردم که شاید بشود در زمان پیدا شدنش بخشی از حقیقت را دید اما در پایان دیدم فیلم بدون او هم جذاب است ولی بر اساس سلیقه خودم دوست داشتم این اتفاق نیفتد.

واقعیت این است که پلانی گرفته بودیم که در آن بخشی از حقیقت (تصویر سرخ‌پوست فراری) را نشان داده بودیم اما تست کردم و دیدم خوب نشده است و در تدوین درآوردم * فکر نمی‌کنید نعمت جاهد به صورت یکباره تغییر پیدا می‌کند؟ یعنی در حالی که تا دقیقه ۸۸ فیلم او به دنبال حقیقت است به یکباره از کنار این موضوع می‌گذرد.

نه این‌طور نیست. تغییرش هم به یکباره نبود او برای رسیدن به هدفی که از اول برایش مصمم بود تلاش می‌کند ولی باید توجه داشت که هدف او ۲ بخش دارد فقط بخش اول این است که او را پیدا کند. به نظرم این آدم در جنگی که با خود دارد پیروز می‌شود و به خودش ثابت می‌کند که در تمام عمرش هیچکس نتوانسته از دست او فرار کند و در نهایت تصمیمی که می‌گیرد ناگهانی نیست چون کدهای زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد این تصمیم منطقی است. اگر نعمت جاهد یک آدم سنگدل و بی رحمی بود می‌توانستیم این تصور را داشته باشیم که او هرگز از این حقیقت چشم‌پوشی نمی‌کند اما ما زمینه‌های احساسی را در او می‌بینیم.

* البته برخی هم این تصور را داشتند که نعمت جاهد به واسطه همان عشق کمرنگ سعی می‌کند از این حقیقت چشم‌پوشی کند اما با توجه به اینکه ما زمینه چندانی از این عشق نمی‌بینیم تا نعمت جاهد به واسطه آن از حقیقت بگذرد، پایان‌بندی را از منطق خارج می‌کند. این را قبول دارید؟

همانطور که گفتم بخش عمده این موضوع به خاطر همان جدال درونی نعمت جاهد و پیروزی او بود اما درباره علاقه او به مددکار هم باید بگویم که می‌شود چنین برداشتی هم کرد اما به هر حال نعمت جاهد که نمی‌توانست در آن زندان از مددکار خواستگاری کند تا ما متوجه بشویم او به مددکار علاقه مند است بنابراین همان میزان علاقه‌مندی و همان میزان زمینه کافی بود.

* سرمایه‌گذار فیلم شما آقای صادق رنجکشان است؛ کسی که به یکباره وارد سینما شد و به یکباره روی چند فیلم سرمایه‌گذاری کرد که همین امر باعث شد درباره پولی که او به سینما تزریق کرده است، شبهاتی ایجاد شود و مورد توجه رسانه‌ها قرار بگیرد. به عنوان کارگردان فیلم برای شما اهمیت داشت که چه کسی روی فیلمتان سرمایه‌گذاری می‌کند و حساسیتی در این مورد داشتید؟

قطعاً که اهمیت دارد. البته اینها چیزهایی است که باید با تهیه‌کننده در مورد جزییات آن صحبت کنید. اتفاقاً چند وقت پیش هم شنیدم ایشان به‌عنوان سرمایه‌گذار چند فیلم سینمایی، در مصاحبه‌ای توضیحات کاملی به دوستان دلسوزی که نگران این قضیه بوده‌اند، داده‌اند ولی واقعیت این است که معتقدم نباید با ایجاد شبهات بی‌اساس این فضا را ناامن کرد. چیزی که به امنیت روانی جامعه در هر بخشی آسیب بزند، قابل قبول نیست.

اینکه الان هر کس می‌خواهد در سینما سرمایه گذاری کند باید نگران این باشد که نکند در بدو ورود با تهمت و افترا مواجه شود نگران‌کننده و باعث تاسف است. خیلی از سرمایه‌گذارها به دلیل همین فضایی که ایجاد می‌شود پولشان را برمی‌دارند و به جای ساختن فیلم سینمایی که یک محصول فرهنگی است، در خوشبینانه‌ترین حالت می‌روند روی کوه برج می‌سازند که هم سود بیشتری دارد و هم اسمشان در رسانه‌ها به عنوان متهم البته ثابت نشده به تخلفات مالی مطرح نمی‌شود.

به‌راحتی اسم آدم‌ها را در کنار عباراتی که ممکن است باعث تخریب شخصیتشان شود می‌آوریم و فکر نمی‌کنیم که اگر شبهه‌ای که مطرح کردیم درست نباشد نه تنها کار غیراخلاقی‌ای کرده‌ایم بلکه آسیبی جدی به سینما وارد می‌کنیم.

«انسی» به سراغ آفریقا می‌رود

«انسی» به سراغ آفریقا می‌رود/ توجه به چشم‌اندازهای متفاوت

آفریقا به عنوان منطقه‌ای که در دوره بعدی برگزاری جشنواره انیمیشن «انسی» مورد توجه قرار می‌گیرد، معرفی شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در دوره ۲۰۲۰ جشنواره بین‌المللی «انسی» آفریقا در مرکز توجه خواهد بود. به این ترتیب انسی میزبان نمایش‌ها، نشست‌ها و کنفرانس‌هایی درباره چشم‌اندازهای متفاوت تولید انیمیشن در آفریقا می‌شود.

این انتخاب پس از آن صورت گرفته که «انسی» همکاری خود را با انیماتورهای آفریقایی گسترش داده است. سال ۲۰۱۷ بازار فیلم بین‌المللی انیمیشن «انسی» (MIFA) با همکاری سازمان‌های انیمیشن آفریقایی اولین همکاری انیماتوری را آغاز کرد و انیماتورهای آفریقایی در برنامه Animation du Monde حضور پیدا کردند.

این یک برنامه جهانی رقابتی با حمایت «انسی» برای ساخت انیمیشن است.

مارسل ژان مدیر هنری جشنواره «انسی» گفت: دوست داریم همکاری در تولید را با همه کشورهای این قاره افزایش دهیم و آنها را نیز در مرکز توجه قرار دهیم؛ از کارهای پیشگامانه تا فیلمسازان جوان معاصر، از مغرب تا جنوب آفریقا و از سنگال تا مصر.

امسال ژاپن به عنوان منطقه در مرکز توجه انتخاب شده است و در جشنواره بین‌المللی «انسی» که اکنون در حال برگزاری است، مباحثی با تمرکز بر انیمیشن این کشور دنبال می‌شود.

انتشار خاطرات شفاهی یک آهنگسازِ مدیر

انتشار خاطرات شفاهی یک آهنگسازِ مدیر/ «برخیزید» چگونه متولد شد؟

خاطرات شفاهی حمید شاهنگیان از آهنگسازان و مدیران تاثیرگذار حوزه موسیقی انقلاب اسلامی و پس از آن، توسط دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

روح‌الله رشیدی نویسنده و محقق کتاب «برخیزید» در گفتگو با خبرنگار مهر توضیح داد: دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی ایران طی ماه‌های اخیر پروژه تدوین تاریخ شفاهی انقلاب را آغاز کرده که در این راستا تبیین نظریه‌های مختلف فرهنگی حوزه‌های مختلف مورد بررسی قرار داده است. یکی از این حوزه‌ها موسیقی و سرود است که می‌تواند دریچه بسیار خوبی برای رسیدن به نظریه موسیقی انقلاب باشد. ما با همین هدف تصمیم گرفتیم به سراغ شخصیت‌هایی در حوزه موسیقی انقلاب برویم که در دهه ۶۰ فعالیت‌های بسیار ارزشمندی را برای معرفی موسیقی انقلاب انجام دادند. یکی از همین شخصیت‌های هنری حمید شاهنگیان است که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی و پس از آن از هنرمندان متصل به نیروهای مذهبی انقلاب در حوزه موسیقی و سرود بود.

وی افزود: در سال‌های مبارزه و منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، حوزه موسیقی به ویژه سرود در انحصار نیروهای چپ بود که مفاهیم آن نیز با اندیشه‌های این گروه‌های سیاسی شکل می‌گرفت. اما در سال ۵۷ بود که موسیقی انقلابی تولید شد که رنگ توحیدی داشتند و این بچه مسلمان‌ها بودند که فضای کار را برای اجرای آثار به دست گرفتند و تا آنجایی که بنده تحقیق کردم حمید شاهنگیان یکی از شروع‌کننده‌های این جریان بود که نقش بسیار موثری در تولید آثار موسیقایی مرتبط با انقلاب اسلامی داشت و کارهایی را خلق کرد که برای همیشه ماندگار شد. او از جمله هنرمندانی است که وقتی در ایام منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی وارد ایران می‌شود با نیازهای فرهنگی آشنا و همراه با جریان انقلابی که از همان دوران آغاز شده بود تلاش می‌کند تا کارهای مناسبی در این عرصه تولید شود.

رشیدی گفت: حمید شاهنگیان از جمله هنرمندانی بود که درتظاهرات روز ۱۷ شهریور تهران نیز حضور داشت و از همان زمان معتقد بود که نباید اجازه داد که این اتفاق بسیار مهم تاریخی از سوی رژیم پهلوی به فراموشی سپرده شود. اتفاقاً با همین انگیزه بود که سرود ۱۷ شهریور را تولید کرد که همه کارهای مربوط به تولید و ضبط آن را با روش یک نفره انجام داد که در آن زمان واقعاً جالب توجه بود. او از جمله هنرمندانی بود که در ساماندهی گروه‌های سرودی که حین ورود حضرت امام خمینی (ره) به فرودگاه مهرآباد و سخنرانی در بهشت زهرا برنامه اجرا کردند نقش بسیار موثری داشت و پس از آن نیز کارهایی را تولید کرد که هرکدام تاثیر زیادی در شکل گیری جریان سرود پیدا کردند.

این پژوهشگر در بخش دیگری از صحبت‌های خود اظهار داشت: روی هم رفته باید گفت که حمید شاهنگیان از جمیع جهات حق بزرگی به گردن هنر انقلاب دارد که می‌توانیم با مطالعه آثاری پژوهشی مرتبط با او و برخی دیگراز هنرمندان به بخش مهمی از نظریه موسیقی انقلاب برسیم. او از جمله هنرمندانی است که مدتی از سوی رییس وقت سازمان صدا وسیما، مسئولیت امور موسیقی رسانه ملی را به عهده گرفت و در شرایطی تاریخی حضور داشت که شاهد چالش‌های زیادی در این عرصه بود. فضایی که قطعاً دربرگیرنده خاطرات مهم و شنیدنی است که من به همراه محمد جواد کربلایی و مرتضی قاضی به عنوان مصاحبه کنندگان بخش‌هایی از آن را در کتاب «برخیزید» ثبت کرده‌ایم.

مدیر دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی استان آذربایجان شرقی در بخش پایانی صحبت‌های خود با اشاره به برخی از کارهای انجام گرفته در بخش موسیقی و سرود تاریخ شفاهی گفت: انتشار کتاب خاطرات شفاهی اسفندیار قره‌باغی و تلاش برای تدوین خاطرات شفاهی هنرمندانی چون محمدعلی راغب، محمد گلریز، حسین شمسایی، گروه سرود آباده و شکل گیری جریان موسیقی انقلاب در موسیقی محلی از جمله فعالیت‌هایی است که تلاش شده در حوزه تاریخ شفاهی جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی به آن پرداخته شود.

ناگفته‌های انحلال هیأت مدیره کانون کارگردانان تئاتر

ناگفته‌های انحلال هیأت مدیره کانون کارگردانان تئاتر/یک مرگ تدریجی

مسعود موسوی از اعضای هیات مدیره منحل شده کانون کارگردانان خانه تئاتر با اشاره به دلایل منحل شدن هیات مدیره این کانون، درباره الزامات این نهاد صنفی برای ادامه فعالیت توضیحاتی ارائه کرد.

مسعود موسوی مدرس و کارگردان تئاتر و از اعضای هیأت مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر که به تازگی با تأیید اعضا، منحل شده است، درباره جزئیات این اتفاق به خبرنگار مهر گفت: این پنجمین دوره‌ای بود که من جزو هیأت مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر بودم اما در این دوره تصمیم جمعی بر این شد که هیأت مدیره منحل شود و با انتخاباتی زودتر از موعد هیأت مدیره‌ای همسوتر انتخاب و آغاز به کار کنند.

وی ادامه داد: در مواردی که قصد دارم بیان کنم اصلاً شخص خاصی مدنظرم نیست و اینکه گروه اعضای هیأت مدیره به این نتیجه رسیده‌اند که استعفای دست جمعی بدهند، نشان دهنده وجود دموکراسی در گروه است چون مجبور نبودند یکدیگر را تحمل کنند و به این نتیجه رسیدند با آمدن اشخاص جدید شاید اتفاقات بهتری رخ دهد. بنابراین من از این منظر به این اتفاق نگاه می‌کنم که انحلال کانون کارگردانان اتفاق بدی نبوده است.

جای خالی وزنه‌های پیشکسوت تئاتر

این کارگردان درباره اتفاقاتی که منجر به انحلال این دوره از کانون کارگردانان شده است، توضیح داد: این پنجمین دوره حضور من در کانون کارگردانان خانه تئاتر بود اما این سوال پیش می‌آید که چرا در ۴ دوره قبل این مشکلات پیش نیامد. همین امر نشان دهنده این است که ما با مشکلاتی در کانون کارگردانان روبرو بودیم که در دوره‌های قبل وجود نداشته است و البته باز هم تاکید می‌کنم که منظورم فرد خاصی نیست. یکی از مسائلی که دوره‌های پیشین وجود داشت و باعث شده بود ما با مشکلات اینچنینی روبرو نباشیم حضور وزنه‌های پیشکسوت تئاتر در ۴ دوره قبلی بود. می‌توانم از میان این نام‌ها به سهراب سلیمی اشاره کنم که در تمام این سال‌ها اگر هم مسأله‌ای پیش می‌آمد سریعاً در راستای اهداف انجمن آن را حل و فصل می‌کرد و هیأت مدیره به کارش ادامه می‌داد.

اگر قرار باشد ما با مسائل تئاتری روز ایران فاصله داشته باشیم و مشکلات کارگردانان تئاتر را نشناسیم پس به روز نیستیم و نمی‌توانیم هیچ کمکی به اعضا بکنیم پس همان بهتر که منحل شویم موسوی تاکید کرد: آقای سلیمی اخیراً استعفا نداده و از چندین ماه قبل از حضور در جلسات هیأت مدیره کناره‌گیری کرده بود و اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند ادامه دهد. از نظر من کانون کارگردانان خانه تئاتر برای ادامه فعالیتش باید چند ویژگی داشته باشد که در غیر این صورت حضور نداشتنش بهتر از ادامه فعالیتش است. اولین ویژگی کانون کارگردانان داشتن جسارت است و اگر قرار باشد ما با مسائل تئاتری روز ایران فاصله داشته باشیم و مشکلات کارگردانان تئاتر را نشناسیم پس به روز نیستیم و نمی‌توانیم هیچ کمکی به اعضا بکنیم پس همان بهتر که منحل شویم.

وی افزود: دومین مسأله‌ای که باید مورد توجه قرار گیرد وجود شجاعت و جسارت است. کانون کارگردانان باید از جریان روزمره تئاتر و جریان‌های دولتی که مانع از رشد انجمن‌هایی اینچنینی می‌شوند، جدا شود و نه تنها سبقت بگیرد بلکه آن‌ها را هم در راستایی که به درد انجمن بخورند، هدایت کند نه اینکه خودش در راستای اهداف آن‌ها جلو برود و جرأت پیش رفت نداشته باشد.

این کارگردان تئاتر تأکید کرد: وقتی ما به جای پیشرفت، پسرفت داشته باشیم، فعالیتمان به مرگ تدریجی می‌انجامد. سومین مساله این است که کانون کارگردانان به درد اعضا بخورد. زمانی که اعضا، هیأت مدیره‌ای را انتخاب می‌کنند انتظار دارند که به دردشان بخورد. من قبلاً هم اعلام کرده‌ام که بیش از ۹۰ درصد اعضای کانون کارگردانان خانه تئاتر در طول سال حتی یک اجرا هم نصیبشان نمی‌شود چون یا تماشاخانه‌های خصوصی گران است و یا تماشاخانه‌های دولتی دچار باندبازی شده‌اند که این مساله یکی از معضلاتی بود که باید در هیأت مدیره به آن پرداخت می‌شد که هیچگاه این اتفاق نیفتاد.

رابطه جای ضابطه را گرفته بود

این مدرس تئاتر تصریح کرد: در دوره‌های قبل به هر حال حرکت‌هایی انجام می‌شد که حداقل اعضا کمی دلخوش به تغییر امور بودند اما در این دوره این اتفاق رخ نمی‌داد. مورد بعدی که باعث بروز مشکلات در این دوره شده بود از نظر من حاکم بودن رابطه به جای ضابطه در خیلی از فعالیت‌های هیأت مدیره بود. به عنوان نمونه وقتی قرار است نشست آسیب شناسی جشنواره تئاتر فجر را برگزار کنیم طبیعتاً باید کسانی به این نشست دعوت شوند که معضلات را مطرح کنند تا این آسیب شناسی جواب دهد اما زمانی که کسانی برای حضور در این نشست انتخاب می‌شوند که همسو با مدیرانی هستند که جشنواره را برگزار کردند، معلوم است هیچ اتفاقی نمی‌افتد. حتی زمان برگزاری این نشست هم ساعت یک بعد از ظهر انتخاب می‌شود که بیشتر به نظر می‌رسد برگزاری چنین نشستی برای از سر باز کردن خواهد بود.

وقتی که قرار نیست هیچ تغییری در روند کاری ما ایجاد و منظر جدیدی باز شود پس بهتر بود که این هیأت مدیره منحل شود و کسانی بر سر کار بیایند که حرف تازه ای برای گفتن داشته باشند موسوی درباره دیگر مشکلاتی که در کانون کارگردان وجود داشت، بیان کرد: مساله بعدی برگزاری کلاس‌های آموزشی از طرف کانون کارگردانان است که باز هم کسانی برای آموزش در این دوره‌ها دعوت شدند که هیچ حرفی برای گفتن نداشتند. از دیگر موارد مطرح شده این بود که مثلاً قرار است از یک کارگردان برگزیده در جشن کانون کارگردانان تجلیل شود. کارگردانی باید به عنوان فرد برتر شناخته شود که در طول سال از همه نظر از بقیه جلو باشد اما وقتی این ویژگی در وی وجود ندارد این علامت سوال به وجود می‌اید که این قدردانی برای چیست؟

وی تأکید کرد: پس وقتی رابطه جای ضابطه را می‌گیرد باعث از بین رفتن اعتماد اعضا می‌شود. کلاً کار هیأت مدیره کانون کارگردانان، تبریک گفتن به فلان مسئول برای انتخابشان در یک سمت شده بود که از اهداف اولیه ما فاصله زیادی داشت.

موسوی یادآور شد: مطالبی را که در این مصاحبه بیان کردم بارها و بارها در جلسات مختلف هیأت مدیره مطرح کردم و حتی باعث شد که در یکی دو جلسه هیأت مدیره حضور پیدا نکنم. وقتی که قرار نیست هیچ تغییری در روند کاری ما ایجاد و منظر جدیدی باز شود پس بهتر بود که این هیأت مدیره منحل شود و کسانی بر سر کار بیایند که حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشند.

انجمن کارگردانان باید لیدر دیگر انجمن‌های تئاتر باشد

این کارگردان تئاتر در پاسخ به این پرسش که آیا در انتخابات بعدی شرکت می‌کند یا خیر، گفت: من قطعاً در انتخابات بعدی شرکت خواهم کرد و اینگونه نیست که چون خودم از افرادی بودم که درخواست انحلال داشتم در دور بعدی شرکت نکنم اما از کسانی که قرار است رأی بدهند خواهش می‌کنم که مواردی را که ذکر کردم مدنظر داشته باشند. معتقدم انجمن کارگردانان خانه تئاتر باید لیدر تمام انجمن‌های دیگر خانه تئاتر باشد چون همانطور که اگر یک کارگردان نباشد یک تئاتر شکل نمی‌گیرد اگر کانون کارگردان هم پیشرو نباشد بقیه انجمن‌ها هم از او تبعیت می‌کنند و اتفاق تازه‌ای شکل نمی‌گیرد.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: در نهایت ما به این نتیجه رسیدیم که یک انتخابات زودرس در ۱۵ تیرماه برگزار کنیم تا افرادی که با یکدیگر همسو هستند در کنار هم قرار گیرند. اگر کانون کارگردانان بخواهد همچنان در سایه حرکت کند من دیگر ادامه نخواهم داد و اگر هم انتخاب شوم انصراف خواهم داد اما اگر ببینم افرادی که جسارت دارند و علاقه‌مند به تغییر هستند در هیأت مدیره جدید حضور دارند در صورت انتخاب به خاطر سابقه چند ساله‌ام به حضور در هیأت مدیره کانون کارگردانان ادامه خواهم داد. کانون کارگردانان خانه تئاتر احتیاج به یک خون تازه دارد تا از این رخوت به در آید.

ادعای مایکل داگلاس علیه اسپیلبرگ

ادعای مایکل داگلاس علیه اسپیلبرگ/ نخل طلا حق من بود!

مایکل داگلاس بازیگر سرشناس ادعا کرد اسپیلبرگ برای مخالفت با محصولات اچ‌بی‌او نگذاشت تا نخل طلای کن به وی اهدا شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، مایکل داگلاس در گفتگویی از احساسش پرده برداشت و ادعا کرد در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ که وی با فیلم «پشت چلچراغ» حضور داشت و اسپیلبرگ رئیس هیأت داوران بود، وی از جایگاهش استفاده کرد تا مانع اهدای جایزه به این بازیگر شود.

داگلاس گفت: اسپیلبرگ رئیس هیأت داوران جشنواره فیلم کن آن سال بود و من هم در کن حضور داشتم. شایعات حکایت از این داشت که من بازیگر مرد منتخب برای دریافت جایزه کن هستم، اما این طور نشد چون فیلم متعلق به اچ‌بی‌او بود – یعنی یک فیلم تلویزیونی هر چند در سینما هم به نمایش درآمد.

اسپیلبرگ همواره ابراز تردید کرده که فیلم‌هایی که برای استریمینگ یا تلویزیون ساخته می‌شوند بتوانند از جایگاه فیلم‌هایی که برای سینما ساخته می‌شوند برخوردار و شایسته دریافت نامزدی اسکار باشند.

«پشت چلچراغ» برای اچ‌بی‌او ساخته شده بود و برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ دیده و چند هفته بعد راهی سینماها شد.

در نهایت این بروس درن بود که جایزه بهترین بازیگر مرد کن آن سال را برای «نبراسکا» دریافت کرد و داگلاس بعداً جایزه امی و گلدن گلوب را برای اجرای نقش لیبراچی در فیلم زندگینامه‌ای که استیون سودربرگ ساخته بود، کسب کرد.

داگلاس گفت: به نظرم باید از این ایده دست بردارند؛ مخصوصاً وقتی فیلم یکی دو هفته در سینماها هم به نمایش درمی‌آید شایسته است که با آن مثل یک فیلم سینمایی رفتار شود.

این بازیگر افزود تقریباً همه استودیوها «پشت چلچراغ» را رد کرده بودند و این اچ‌بی‌او بود که آن را ساخت و توزیع کرد.

اسپیلبرگ از هر نوع اظهار نظری در این باره خودداری کرد.

این سخنان را مایکل داگلاس در گفتگو با بنسیو دل تورو در برنامه «بازیگران درباره بازیگران» مطرح کرده که در دو نوبت در تاریخ ۱۸ و ۲۰ ژوئن در PBS پخش می‌شود.

در کارنامه هنری مایکل داگلاس ۷۴ ساله، دو جایزه اسکار و یک جایزه امی دیده می‌شود. داگلاس پسر، اولین جایزه اسکار را سال ۱۹۷۵ برای تهیه‌کنندگی فیلم «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» دریافت کرد و جایزه اسکار دوم را در سال ۱۹۷۸ برای بازی در فیلم سینمایی وال استریت کسب کرد.

«پشت چلچراغ» که درباره ۱۰ سال آخر زندگی لیبراچی پیانیست مشهور آمریکایی است، تحسین منتقدان را برای بازی مایکل داگلاس و مت دیمون جلب کرد.

جزییات تازه از سریال «ملک سلیمان(ع)»

جزییات تازه از سریال «ملک سلیمان(ع)»/ «سلیمان لند» احداث می‌شود

محمدرضا رمضانی تهیه‌کننده سریال «ملک سلیمان نبی(ع)» ضمن تشریح ضرورت‌های ساخت ادامه این فیلم سینمایی در قالب مجموعه تلویزیونی، از برنامه‌ریزی پنج ساله برای این پروژه خبر داد.

به گزارش خبرنگار مهر، سریال‌های تاریخی با هر موضوع و سوژه‌ای از جذابیت خاصی برای مخاطب برخوردار هستند و در چند دهه اخیر هم آثار ماندگاری در تلویزیون با محوریت شخصیت‌های مذهبی و تاریخی ساخته شده که برخی از آن‌ها هنوز که هنوز است در میان مردم عادی و خواص طرفداران بسیاری دارد.

فیلم سینمایی «ملک سلیمان» به کارگردانی شهریار بحرانی و تهیه‌کنندگی مجتبی فرآورده در سال ۸۹ ساخته شد و قرار بود قسمت‌های دوم و سوم این فیلم نیز به‌صورت سینمایی ساخته شود. حالا محمدرضا رمضانی که ابتدا قرار بود نسخه‌های سینمایی این اثر را در همکاری با مجتبی فرآورده بسازد، سراغ ساخت سریالی تلویزیونی «ملک سلیمان» رفته و قرار است تیمی از چند کارگردان این مجموعه الف ویژه را با نام «ملک سلیمان نبی» در تلویزیون به تولید برسانند.

محمدرضا رمضانی تهیه‌کننده تلویزیون که پیش از این سابقه تهیه‌کنندگی مستند و مدیریت‌های گوناگون همچون مدیرکل امور اجرایی و رسیدگی و مدیرکل تحلیل و بررسی حوزه ریاست سازمان صدا و سیما، قائم مقام شورای معارف سیما، مشاور رئیس مرکز تولید و فنی سیما، مدیر تأمین برنامه شبکه قرآن سیما، مدیر پشتیبانی تولید شبکه دو سیما و … داشته، چندی است که با تمرکز بر تهیه و تولید آثار فاخر مذهبی پژوهش بنیان به دنبال طراحی و اجرای ساز و کاری عملیاتی و کاربردی در این زمینه است.

گفتگوی خبرگزاری مهر با این تهیه‌کننده را درباره دلایل ساخت نسخه تلویزیونی «ملک سلیمان نبی» و نیز روند طراحی و آماده‌سازی آن را در ادامه می‌خوانید:

* چه شد که تصمیم گرفتید ادامه فیلم سینمایی «ملک سلیمان نبی» را در قالب سریال بسازید؟

ابتدا قرار بود بنده قسمت دوم و سوم سینمایی «ملک سلیمان» را بسازم و طی جلساتی با شهریار بحرانی و مجتبی فرآورده کارگردان و تهیه‌کننده قسمت نخست این فیلم داشتیم قرار شد هریک کارهایی را به موازات جلو ببرند اما بعد از مدتی ضرورت ساخت این اثر در قالب یک سریال بیشتر نمود پیدا کرد. بعد از آن ما جلسه‌ای هم با عبدالعلی علی عسکری رییس صداوسیما برگزار کردیم و او درخواست کرد فعلاً روی همین فیلمنامه سریال تلویزیونی کار کنیم.

بعد از آن با موافقت رییس صداوسیما جلسه‌ای هم با حسین کرمی رییس سیما فیلم داشتیم که اسفندماه سال گذشته برگزار شد و به موضوع سریال «ملک سلیمان نبی» پرداختیم.

*اکنون این سریال در چه مرحله‌ای است؟

در حال حاضر طرح تصویب شده است و ما منتظریم تا برآورد انجام و فیلمنامه متناسب با سریال نوشته شود. گروهی زیر نظر شهریار بحرانی درباره سریال تحقیق می‌کنند و خود بحرانی فیلمنامه را می‌نویسد. ما یک سال برای نگارش فیلمنامه و چهار سال برای تولید در نظر گرفته‌ایم و در مجموع پنج سال در نظر گرفته شده است اما این پنج سال قرار است کاهش یابد چون در نظر داریم سریال را با سه گروه بسازیم.

*پس از موفقیت بخش نخست فیلم سینمایی «ملک سلیمان نبی»، گمانه زنی‌های زیادی در خصوص تولید قسمت دوم آن انجام شد که با مخالفت‌های زیادی همراه بود اما شما به عنوان تهیه کننده قسمت‌های دوم و سوم سینمایی و سریال تلویزیونی آن همچنان در تولید و به ثمر رساندن آن اصرار دارید، چرا؟

به دلیل مقاربت مؤلفه‌های بخش دوم این اثر با شرایط حکومت اسلامی. اگر بخواهم ساده‌تر شرح بدهم اینکه بیشتر عمر حضرت سلیمان (ع) با مُلک و مُلک‌داری پیوند خورده است و به محبت خدا، نظام ما نیز در چنین موقعیتی قرار دارد و ضروری است که جامعه امروز بشری با یک الگوی قرآنی از «ساختار حکومت خدایی» آشنا شود.

راه نجات بشر در فتنه‌های آخرالزمان در این سریال به زیبایی ترسیم می‌شود؛ طبق آیات قرآن، سلیمان (ع) برای همیشه تاریخ، تکلیف مبارزه انسان با شیاطین و بدی‌ها را مشخص کرده در معرض دید قرار داده است تنها راه حل نجات فرهنگی جامعه امروز ما بازگشت به الگوی قرآنی برپایی حکومت و ملک‌داری در زمان سلیمان (ع) است که در حقیقت این دوران ثمره کل دوران موسایی (ع) است. یعنی حضرت یوسف (ع) و حضرت موسی (ع) زمینه سازی های لازم برای تشکیل این حکومت را فراهم کرده‌اند. همچنین راه نجات بشر در فتنه‌های آخرالزمان در این سه گانه و سریال به زیبایی ترسیم می‌شود. طبق آیات قرآن، سلیمان (ع) برای همیشه تاریخ، تکلیف مبارزه انسان با شیاطین و بدی‌ها را مشخص کرده در معرض دید قرار داده است.

*از آنجایی که سلیمان نبی (ع) به قوا و نیروهای خاصه‌ای مجهز بوده‌اند، قاعدتاً نقش مردم در چنین حکومتی کمرنگ به نظر می‌رسد و از این منظر به نظر الگوی مناسبی برای جامعه امروز ما به شمار نمی‌آید و نمی‌تواند هم ذات پنداری مخاطب را برانگیزد.

شاید در ظاهر این چنین به نظر برسد اما این تلقی، سطحی است که تا به تصویر کشیده نشود حقیقت آن عیان نمی‌شود. شما زمانی که وارد بطن موضوع بشوید، می‌بینید که در جامعه سلیمانی، مردمانی فهیم، متحد و همراه با ولیِّ زمان در مسیر رشد و تعالی، راه می‌پیمایند و مردم بسیار کارآمدند که این شرایط با جامعه امروز ما سنخیت زیادی دارد و در این قالب می‌توان یک جامعه الگو و مورد تأیید خداوند را عرضه کرد، تا همگان با رفتارها، قوانین و نقاط قوت و ضعف، فرصت‌ها، تهدیدها و آداب همراهی با ولیّ در مسیر پیشِ روی انقلاب تا رسیدن به مقصد نهایی که همان تشکیل حکومت امام زمان (عج) آشنا شوند.

ضمناً در طول شکل‌گیری انقلاب و دوران دفاع مقدس و در مقاطع مختلف انقلاب تا به امروز، مردم ما نیز بسیار زیاد از امدادهای غیبی و نصرت‌های خاصه خداوندی بهره برده‌اند و از گذرگاه‌های مهم و حساس و خطرهای بنیان کنی که دشمنان اسلام برای نابودی انقلاب اسلامی طراحی کرده بودند به سلامت عبور کرده‌اند.

*جامعه ما در حال تجربه دوره سخت و پر چالشی است که به اعتقاد بسیاری از جامعه‌شناسان گذار از آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، پرداختن به حکومت سلیمان نبی (ع) در چنین شرایطی الویت قابل قبولی به نظر نمی‌رسد، در حالی که می‌توان به موضوعات بکرتری در حوزه مدل سازی اسلامی پرداخت.

زمانی که ما به همراه دوست عزیز و فرزانه‌ام آقای شهریار بحرانی در حال ساخت مستند «حجاب، راه رستگاری» بودیم، بسیاری با گستردگی و پرداخت به موضوع پروژه موافق نبودند، چون اعتقاد داشتند که در مورد حجاب زیاد حرف زده شده و ساخت چنین مستندی با صرف زمان و هزینه زیاد چندان مفید فایده نخواهد بود. چرا؟ چون از زیرساخت‌های استدلالی و مفهومی کار اطلاع نداشتند و تصورشان از چنین برنامه‌ای الگوهای کلیشه‌ای رایج بود اما به لطف خدا زمانی که پخش کار آغاز شد، چون بر پایه تحقیقات عالمانه قرآنی و مطابق فطرت انسانی و توجه به مباحث روانشناسی و جامعه شناختی و به روز بنا شده بود، توانست مخاطبان زیادی را با خود همراه کند و به گواه صاحبنظران منظر تازه‌ای را در این خصوص بگشاید.

در ملک سلیمان (ع) نیز با تحقیقات گسترده و عالمانه‌ای که صورت گرفته است به این حقیقت رسیده‌ایم که راه نجات بشر در فتنه‌های آخرالزمان فقط و فقط در این دوران به زیبایی قابل تصویر است. دوران‌های قبل، دوران حیرت و سرگشتگی است مردمانی که ولی و پیامبران خود را آزار و اذیت می‌کردند اما دوران سلیمانی (ع) دوران رسیدن به تبعیت از ولی زمان و ایجاد ساختار حکومت ایده آل و خدایی است لذا با شرایط فعلی انقلاب ما قرابت زیادی دارد.

*اگر این استدلال شما را بپذیریم، مسئله دیگری لاینحل باقی می‌ماند و آن هم اینکه فیلم سینمایی ملک سلیمان (ع) یکبار ساخته شده و چه لزومی دارد باز هم به آن پرداخته شود. آن‌هم در قالب یک اثر سینمایی و یا سریال که حتماً پر هزینه هم خواهد بود؟

فیلم سینمایی ملک سلیمان (ع) از ابتدا با یک سه گانه طراحی شده بود که فقط یک قسمت آن ساخته شد. لذا تبیین شرایط و اتفاقات زمان سلیمان نبی (ع) فراتر از یک فیلم سینمایی است. بنابراین با تکمیل فیلم و تولید سریال ملک سلیمان نبی (ع) ما می‌توانیم به تبیین فتنه‌های مختلف شیاطین انسی و جنّی و هجوم انحرافات اعتقادی و آخرالزمانی پرداخته که در حال حاضر، سینمای غرب با تمام توان خویش به آن دامن می‌زند.

در طول تاریخ، منشأ تمام فتنه‌ها و فتنه‌گری‌های شیاطین، یکی بوده و آن چیزی به غیر از «جدا کردن مردم از ولایت» در هر زمان نیست و امروز نیز مصادیق آن را به وضوح مشاهده می‌کنیم گزندی که ثابت می‌کند در طول تاریخ، منشأ تمام فتنه‌ها و فتنه‌گری‌های شیاطین، یکی بوده و آن چیزی به غیر از «جدا کردن مردم از ولایت» در هر زمان نیست و امروز نیز مصادیق آن را به وضوح مشاهده می‌کنیم. این گونه روشنگری‌های غیرمستقیم، بسیار موردنیاز جامعه امروز ما و دیگر جوامع دینی است، از سوی دیگر مراحل برپایی یک حکومت الهی و مورد تایید و تاکید خداوندی در این سریال به تصویر کشیده می‌شود.

در حقیقت باید بگویم که تمام آن دوران با شکوه و سفرهای مردم بر بساط سلیمانی و برپایی برج آبگینه همه و همه برای رشد مردم است. یعنی تمام آن جلال برای اکرام انسان است و لزوم تولید فیلم و سریال ملک سلیمان نبی (ع) در این زمان به عنوان یک اثر استراتژیک فرهنگی برای تعالی جامعه است. اگر با موضوع از منظر قرآن بدرستی آشنا شویم خواهیم دید که جامعه سلیمانی با صبوری به سرانجامی جالب و متعالی می‌رسند.

* چه توجیه فرهنگی و یا اقتصادی می‌تواند داشته باشد که در چنین شرایطی، سازمان صدا و سیما سریال ملک سلیمان (ع) را به عنوان گزینه‌های پیشنهادی مورد بررسی قرار دهد؟

تولید این سریال، بستر مناسبی را پیشِ رویِ رسانه ملی قرار می‌دهد تا با پرداخت شایسته و مناسب و هنرمندانه به این موضوع، زمینه رشد و بالندگی معرفتی جامعه و اعتلای ارزش‌های انقلابی را بیشتر فراهم کند و جامعه را در عرصه مقابله با تهاجم فکری و فرهنگی و اقتصادیِ دشمن تقویت نموده و موجبات تحکیم همبستگی عمومی در تداوم گام‌های پیشِ روی انقلاب اسلامی، حول محوریت ولایت فقیه را فراهم آورد که این از رسالت‌های محوری رسانه ملی است.

از سوی دیگر با تولیدات گسترده هالیوودی همگان شاهدیم که رسانه‌های غربی سعی دارند این الگوی حکومتی خدایی را با فرمول‌های اداره جامعه سکولار مخدوش کنند و دسترسی مردم را به این سیستم و ساختار نجات بخش که در نقطه اوج آن حکومت خدایی امام زمان (عج) است غیر ممکن جلوه دهند.

بنابراین سبک زندگی قرآنی سلیمان نبی (ع) تنها راهکار نجات انسان امروزی از سبک زندگی یهودی آمریکایی است. از سوی دیگر از منظر اقتصادی وقتی در هالیوود پروژه‌های سنگینی مانند جنگ ستارگان، هری پاتر و … ساخته می‌شوند اهل اقتصاد از این پروژه‌ها بهره برداری‌هایی مختلفی به صورت پارک‌های موضوعی یا تم پارک می‌کنند؛ رایزنی‌هایی در این خصوص با مبادی ذیربط برای پروژه «سلیمان لند» نیز انجام شده است و در حال حاضر یک تیم متخصص و قوی شامل بخش‌های مفهومی، مهندسی، طراحی هنری، معماری، هوش مصنوعی و اقتصادی در حال برنامه ریزی و طراحی هستند.

*همانطور که مطلع هستید تهیه و تولید پروژه‌های سنگین تاریخی، فراز و فرود بسیاری دارد و نقش تهیه‌کننده به عنوان مهمترین عنصر تولید بسیار مهم است. چه تدبیری برای تهیه و تولید سریال ملک سلیمان نبی (ع) دارید؟

پروژه‌های الف ویژه نیازمند یک کارگروه قوی تولید هستند. به یاری خدا ما بنا داریم برای نخستین بار در ایران با سیستمی وارد تولید شویم که در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با استفاده حداکثری از ظرفیت‌های تجهیزاتی و نیروهای متخصص داخلی و با استاندارد جهانی پروژه را به پایان برسانیم. به همین منظور با نظر آقای شهریار بحرانی گروه جلوه‌های ویژه ترودان به مدیریت مهندس زرین را دعوت کردیم تا با شناسایی و بهره برداری از تمام استعدادهای داخلی به موازات فاز اول تحقیقات و نگارش فیلمنامه، ساخت پریویژوال یا استوری ریل را شروع کنند.

قدم‌های خوبی هم به همت دوستان برداشته شده و حتی یک نسخه سینمایی به مدیریت هنری آقای عبدالحمید قدیریان در دست اقدام است. ساخت این پریویژوال ها، کار تهیه و تولید را به مراتب آسان‌تر از سیستم سنتی می‌کند. همچنین با توجه به گستردگی و حجم عظیم کار یک گروه تهیه و تولید با تجربه و توانمند از جمله دوستانی چون آقای محسن علی اکبری (تهیه کننده سریال‌های اصحاب کهف، مریم مقدس، نردبام آسمان و …) و آقای محمد صادق آذین (مدیر تولید سریال یوسف پیامبر و بسیاری از فیلم‌های سینمایی) در این پروژه حضور دارند. و چون اعتقاد داریم این یک پروژه ملی و بین المللی است بنا داریم به میزان پیشرفت کار از تمام دانش و تجربیات سایر دوستان قدرتمند در حوزه تولید فیلم و سریال الف ویژه نیز استفاده کنیم.

*با توجه به موقعیت کنونی و دست اندازهای پیش رو، چه چشم اندازی را برای این طرح متصور هستید؟

امید است با توجه به اهمیت استراتژیک این فیلم و سریال، مسئولان فکری و فرهنگی کشور در گام دوم انقلاب اهتمام اساسی ورزیده تا به یاری خداوند متعال، از حداکثر توان کشور استفاده و کاری همه جانبه و بدون نقص تهیه و تولید شود. ان‌شاءالله محصول نهایی این خواهد بود که با توکل به خداوند تبارک و تعالی، برای اولین بار، جمهوری اسلامی ایران، الگوی حکومت الهی و اسلامی را از منظر قرآن کریم به تمام جهانیان عرضه کند. به هر حال جامعه در این زمانه نیاز به پلکان ارتقا و نیاز به تربیت دارد و همچنین نیاز به الگویی برای حکومت.

تارانتینو «روزی روزگاری در هالیوود» را برای اکران تغییر می‌دهد؟

تارانتینو «روزی روزگاری در هالیوود» را برای اکران تغییر می‌دهد؟

فیلم جدید کوئنتین تارانتینو گرچه در جشنواره کن برای نخستین‌بار به نمایش درآمد و با تحسین هم روبه رو شد اما این سوال باقی است که این فیلم با چه تغییراتی راهی سینماهای جهان می‌شود؟

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، «روزی روزگاری در هالیوود» در جشنواره فیلم کن امسال به نمایش درآمد و با تحسین مخاطبان روبه‌رو شد. این فیلم که جدیدترین ساخته کوئنتین تارانتینو با بازی لئوناردو دی‌کاپریو و برد پیت است و با بودجه ۹۰ میلیون دلاری ساخته شده، بالاترین توقعات را برای کمپانی سونی که در این پروژه با تارانتینو در تولید فیلم مشارکت داشته ایجاد کرده است.

با این حال این فیلم که موفق به تصاحب نخل طلای کن نشد، یک سوال اساسی به جای گذاشته و آن اینکه آیا تارانتینو قصد تدوین مجدد آن را دارد و می‌تواند این کار را تا پیش از ۲۶ جولای (۴ مرداد) که زمان اکران آن در سراسر جهان است انجام دهد؟

وی در حالی که در کن بود اعلام کرد قصد دارد این فیلم را دوباره تدوین کند، اما منابع می‌گویند وی پس از اتمام جشنواره کن به تعطیلات رفته و حتی مشخص نکرده که می‌خواهد این فیلم را کوتاه‌تر کند یا بلندتر؟

این فیلم که اکنون ۱۵۹ دقیقه است تا آخرین لحظه پیش از نمایش در کن در حال تدوین بود و او و گروهش تقریباً دو ماه برای این کار زمان گذاشتند؛ در عین حال اگر او بخواهد تغییراتی در فیلم ایجاد کند موجب شگفتی نخواهد بود.

این در حالی است که تریلر فیلم دارای صحنه‌هایی بود که در جشنواره فیلم کن دیده نشد.

تام راتمن رئیس سونی نیز همان زمان تاکید کرده بود که در کار تارانتینو دخالت نمی‌کند و هیچ اطلاعی درباره تصمیم وی ندارد.

«روزی روزگاری در هالیوود» که یک فیلم درجه R است، با بودجه ۹۰ میلیون دلاری ساخته شده و سرمایه‌گذاری عظیمی از سوی سونی برای ساخت آن صورت گرفته است و گفته شده با توجه به مالیات‌های کالیفرنیا بیش از ۱۵ میلیون دلار از این بابت پرداخته شده است.

پرفروش‌ترین فیلم تارانتینو «جانگوی از بند رها شده» محصول ۲۰۱۲ بود که در ۱۶۵ دقیقه ساخته و موفق به فروش ۴۲۵ میلیون دلاری شد، در حالی که آخرین فیلم تارانتینو پیش از «روزی روزگاری در هالیوود» فیلم «هشت نفرت‌انگیز» بود که در ۱۶۷ دقیقه در سال ۲۰۱۵ تنها ۱۵۵ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.

در هر حال بیشترین توجه این کارگردان در جشنواره کن این بود که چیزی از داستان فیلم لو نرود و داستان فیلم در دو ماه باقی مانده تا اکران آن، پنهان بماند تا تماشاگران خودشان فیلم را روی پرده بزرگ کشف کنند.

این فیلم با سوال‌هایی نیز روبه‌رو شد که نقش‌آفرینی کوتاه مارگو رابی در نقش شارون تیت در فیلم و اعتراض همسر رومن پولانسکی به حضور کوتاه شخصیت همسرش در فیلم برای جلب توجه مردم و پول درآوردن از این راه از جمله آنها بود. شارون تیت همسر پولانسکی توسط خانواده منسون کشته شد و این فیلم به نوعی این ماجرا را روایت می‌کند.

شخصیتی که برد پیت در فیلم نقشش را بازی کرده نیز گفته می‌شود همسرش را به قتل رسانده که به نوعی یادآور شایعات پیرامون رابرت واگنر و کشته شدن همسر بازیگرش است و از این بخش نیز به عنوان خشونت علیه زنان یاد شده است.

به همین دلیل جای سوال‌های زیادی هست و اینکه آیا این کارگردان مؤلف قصد دارد برای رفع این انتقادها دست به ترکیب فیلم بزند؟

قرارداد ۶.۲ میلیاردی برای ماشینری تئاتر شهر

قرارداد ۶.۲ میلیاردی برای ماشینری تئاتر شهر/ صندلی‌ها نو می‌شود

قرارداد ۶<a href=http://kotahonline.ir>.</a>۲ میلیاردی برای ماشینری تئاتر شهر/ صندلی‌ها نو می‌شود

سرپرست دفتر طرح‌های عمرانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد بحث ماشینری و تعویض صندلی‌های سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر از تعطیلی سالن در ۱۵ اردیبهشت، ۳ تا ۴ ماه زمان نیاز دارد.

زهرا نوروزی سرپرست دفتر طرح‌های عمرانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره وضعیت بازسازی و تعمیر ماشینری و همچنین بخش‌های دیگر سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر، به خبرنگار مهر گفت: ما فعلاً ۲ قرارداد کاری برای سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر داریم که یکی از آن‌ها بخش ماشینری است که برخی امور آن پیش‌تر انجام شده بود، ولی بحث ما برای بازسازی کلی ماشینری سالن اصلی این بود که باید سالن ۳ ماه تعطیل شود زیرا روی صحنه باید کار می‌شد. آقای اسدی رئیس مجموعه تئاتر شهر زمانی را که به ما داد ۱۵ اردیبهشت سال جاری بود زیرا جدول اجراها از قبل بسته شده بود. عملاً از ۱۵ اردیبهشت سالن به ما تحویل داده شد و قرار است طی ۳ ماه ماشینری سالن اصلی نصب و کار آن تمام شود.

وی ادامه داد: بحث دیگری که ما در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر داریم، بحث صندلی‌های سالن اصلی است که سفارش خرید آنها انجام شده و تلاش‌مان بر این است که طی همین ۳ تا ۴ ماه صندلی‌های جدید نیز نصب شوند. این صندلی‌ها بر اساس قالب سالن اصلی سفارش داده شده‌اند تا به هویت سالن هم آسیبی نرسد.

نوروزی اظهار کرد: سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر کارهای دیگری هم دارد که ما برای آن‌ها هنوز قراردادی نداریم و باید این ۲ قرارداد را با توجه به اعتبارهایی که داریم اجرایی کنیم.

سرپرست دفتر طرح‌های عمرانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره بودجه و اعتبار مورد نیاز برای بازسازی ماشینری و تعویض صندلی‌های سالن اصلی تئاتر شهر تأکید کرد: ماشینری پیش از این حدود ۵ میلیارد هزینه داشت، ولی حالا با توجه به اینکه نیازهای دیگری هم باید برطرف شود، عملاً قراردادش ۶ میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان است که اعتبار آن را در نظر گرفته‌ایم. امور دیگری هم باید در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر انجام شود که اعتبار در نظر گرفته شده پاسخگوی آن‌ها نیست و باید با مشخص شدن اعتبارهای سال ۹۸ آن‌ها را انجام دهیم.

وی با اشاره به اینکه شرکت دانش بنیان «دُر علی» عهده‌دار تعمیر و بازسازی ماشینری سالن اصلی است، درباره زمان پایان این مرحله از بازسازی یادآور شد: کار ماشینری و صندلی‌های سالن اصلی طی ۳ الی ۴ ماه انجام می‌شود.

شیطنت در تعویق اکران «زهرمار»

شیطنت در تعویق اکران «زهرمار»/ برخی دنبال «سینمای حلال» نیستند!

تهیه‌کننده فیلم سینمایی «زهرمار» ضمن اشاره به برخی شیطنت‌ها در به تأخیر انداختن اکران این فیلم،از تلاش برای اکران بدون سرگروه فیلم همزمان با دیگر فیلم‌های اکران فطر خبر داد.

جواد نوروزبیگی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «زهرمار» به کارگردانی سیدجواد رضویان درباره به تعویق افتادن اکران این فیلم در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: معتقدم به تعویق افتادن اکران این فیلم به نوعی شیطنت از سوی کسانی است که از اعتماد سینماگران سوءاستفاده می‌کنند. آنچه که به ما اعلام کرده‌اند این است که یک هفته از اکران فیلم سینمایی «نبات» باقی مانده که باید به اتمام برسد، مساله این است که این فیلم فروش خوبی نداشته و معلوم نیست این تاکید برای پایان هفته‌های اکران آن برای چیست؟

پیشنهاد تعویق در اکران را پذیرفتیم

وی با اشاره به اینکه پیشنهاد شورای صنفی را برای به تعویق افتادن اکران این فیلم سینمایی پذیرفتیم، بیان کرد: مساله این است که در بین فیلم‌های اکران عید فطر، فیلمی نیز حضور دارد که اگر یکی از رقیبانش یک هفته هم دیرتر اکران شود، به نفعش است.

این تهیه‌کننده توضیح داد: متأسفانه نسل قدیم پخش فیلم‌ها در سینمای ایران کنار رفته‌اند و یک عده جوان تازه کار وارد پخش سینما شده‌اند و جریان‌سازی‌هایی را در سینما انجام می‌دهند که همه چیز را خراب می‌کنند. به نظر من باید جلوی این افراد گرفته شود در غیر این صورت همه چیز از بین می‌رود.

وی تاکید کرد: آینده پخش فیلم در سینمای ایران آینده خطرناکی است و عده‌ای از افراد وجود دارند که به دنبال سینمای حلال نیستند و برای دیده شدن یک اثر سینمایی، حاضر به تخریب دیگر آثار هستند.

تهیه‌کننده فیلم «زهرمار» توضیح داد: ما خوشحال می‌شویم آثار ارزشی فروش بسیار خوبی داشته باشد، اما معتقدم فیلم ارزشی باید با آن ارزشمند برخورد کرد.

بدون سرگروه مجبور به تسلیم نیستیم!

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود بیان کرد: امروز در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جلسه‌ای داریم که شاید بتوانیم حداقل این یک هفته «زهرمار» بدون سرگروه در سینماهای کشور اکران شود. در غیر این صورت مجبور هستیم تسلیم نابرابری و بی‌عدالتی شویم.

تهیه‌کننده فیلم «جاودانگی» در جواب این سوال که بعضی از تبلیغ‌های «زهرمار» در فضای مجازی با به کار بردن کلیدواژه‌هایی همچون «مداح هفت‌تیرکش» و یا «مداح هتاک» با رویکردی کاملاً متضاد با محتوای واقعی فیلم، به‌دنبال فریب مخاطب است هم توضیح داد: هیچکدام از این نوع تبلیغ‌ها کار گروه تبلیغاتی فیلم نیست و تبلیغات ما کاملاً روشن و همسو با فیلم است. متأسفانه نمی‌دانم چرا برخی از سایت‌ها از چنین تبلیغ‌هایی استفاده می‌کنند.

نوروزبیگی در پایان گفت: برای «زهرمار» و نمایش آن در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر ممیزی‌های موردنظر را اعمال کردیم، اما بعد از فیلم «رحمان ۱۴۰۰» ماجرا به گونه‌ای دیگر پیش رفت و دوباره ممیزی‌هایی را دوباره اجرا کردیم. در نهایت باید بگویم مساله اکران از دست تهیه‌کننده خارج است و شورای صنفی و شرکت پخش «نمایش گستر» به‌عنوان پخش‌کننده فیلم باید در این زمینه ورود پیدا کنند.

مهرداد کوروش‌نیا سراغ «عزازیل» می‌رود

مهرداد کوروش‌نیا سراغ «عزازیل» می‌رود/ «روزی از روزها» و کشف حجاب

مهرداد کوروش‌نیا نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر قصد دارد در نیمه دوم سال جاری یکی از نمایش‌های «عزازیل» و «روزی از روزها» را روی صحنه ببرد.

مهرداد کوروش‌نیا نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر که سال گذشته نمایش «چهارمین شنبه» را به صحنه برده بود، درباره جدیدترین اجرای مدنظر خود به خبرنگار مهر گفت: در حال حاضر درگیر نگارش فصل دوم سریال «کرگدن» هستم و این درگیری باعث می‌شود که امکان تولید و اجرای نمایشی جدید در نیمه اول سال جاری را نداشته باشم.

وی ادامه داد: قصد دارم در نیمه دوم سال جاری یک نمایش جدید را روی صحنه ببرم.

کوروش‌نیا درباره نمایشنامه جدیدی که قصد اجرای آن را دارد، توضیح داد: ۲ نمایشنامه را مدنظر دارم که یکی با عنوان «روزی از روزها» دارای ۲ پرسوناژ است و درباره موضوع کشف حجاب است و دیگری نمایش «عزازیل» است که مدت‌هاست قصد تولید و اجرای آن را دارم.

وی در پایان درباره زمان و مکان اجرای نمایش اظهار کرد: بعد از اینکه نگارش فصل دوم سریال «کرگدن» را به پایان برسانم درباره اثر و زمان اجرا تصمیم قطعی می‌گیرم. صحبت‌هایی شفاهی با تماشاخانه ایرانشهر داشته‌ام و قول بعد از جشنواره تئاتر فجر به من داده شده که باید پیگیری‌های لازم را در این زمینه انجام دهم.

پرفروش‌ترین فیلم‌های هیولایی کدام‌ها بودند

پرفروش‌ترین فیلم‌های هیولایی کدام‌ها بودند/«دنیای ژوراسیک» در صدر

شاید گودزیلا به عنوان سلطان هیولاهای هالیوود شناخته شود اما گروه دیگری از موجودات عظیم‌الجثه و هیولایی هم موفق شدند در باکس آفیس خوب ظاهر شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از د رپ، فیلم جدیدی از گودزیلا از پنجشنبه ۳۰ می برابر با ۹ خرداد ماه در سینماهای آمریکا و جهان اکران خود را آغاز کرده است. این فیلم با عنوان «سلطان هیولاها» با اقبال زیادی روبرو شده است.

«گودزیلا» و «کینگ‌کونگ» ۲ مورد از هیولاهایی هستند که هر بار با فروش خوبی در باکس آفیس آمریکا و جهان روبرو می‌شوند و تاکنون چندین فیلم بر مبنای آنها ساخته شده است.

اما از نظر فروش از کدامیک از این هیولاها بیشترین استقبال به عمل آمده است؟

۱۰. «کونگ: جزیره جمجمه» در سال ۲۰۱۷ با فروش ۱۶۵ میلیون دلاری حاصل اولین همکاری بری لارسون و ساموئل ال جکسون بود. این فیلم ۱۲ سال پس از فیلم قبلی «کونگ» اکران شد و در نهایت در سراسر جهان فروش ۵۶۶ میلیون دلاری را ثبت کرد. این موفقیت سازندگان را مطمئن کرد که باید هیولاها را بیشتر اکران کنند.

۹. «پارک ژوراسیک ۲» در سال ۲۰۰۱ با فروش ۱۸۱ میلیون دلاری در آمریکا گرچه از نظر کیفیت اکنون در رده‌های پایین‌تری قرار می‌گیرد اما اشتیاق دیدن دایناسورها در برابر انسان‌ها را روی پرده بزرگ اثبات کرد. این فیلم در سراسر جهان ۳۶۹ میلیون دلار فروخت.

۸. «گودزیلا» در سال ۲۰۱۴ با فروش ۲۰۰ میلیون دلاری در آمریکا ۱۶ سال پس از فیلم رونالد امریش از این هیولا ساخته شد و در نهایت در جهان ۵۳۰ میلیون دلار فروخت و حالا قرار است فیلمی از نبرد گودزیلا با کینگ کونگ سال ۲۰۲۰ راهی پرده‌های سینماها شود.

۷. «کینگ کونگ» در سال ۲۰۰۵ با فروش ۲۱۸ میلیون دلاری در آمریکا فیلمی از پیتر جکسون بود که ۲۷ سال پس از نسخه اصلی به بازار آمد. این فیلم خیلی از بودجه اصلی تعیین شده فراتر رفت و با هزینه ۲۰۷ میلیون دلاری ساخته شد ولی فروش ۵۵۰ میلیون دلاری آن در سراسر جهان، جبران همه چیز را کرد.

۶. «نشانه‌ها» در سال ۲۰۰۲ با فروش ۲۲۷ میلیون دلار در آمریکا ساخته نایت شیامالان فیلمی درباره موجودات فرازمینی است که آغازگر ساخت مجموعه وسیعی از فیلم‌ها شد. این فیلم با بازی مل گیبسون و واکین فینیکس در نهایت در جهان بیش از ۴۰۸ میلیون دلار فروش کرد.

۵. «جهان گمشده: پارک ژوراسیک» ساخته ۱۹۹۷ با فروش ۲۲۹ میلیون دلاری فیلم کلاسیک این سبک ساخته استیون اسپیلبرگ است. این فیلم در نهایت در جهان بیش از ۶۱۸ میلیون دلار فروش کرد و موجب ساخته شدن ادامه‌های بعدی آن شد.

۴. «آرواره‌ها» ساخته ۱۹۷۵ با فروش ۲۶۰ میلیون دلاری در آمریکا فیلم افسانه‌ای اسپیلبرگ درباره یک کوسه غول‌پیکر قاتل است که هنوز یکی از مهمترین فیلم‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. این فیلم بلاک‌باستر در فضای آبی دریا با فروش بیش از ۴۷۰ میلیون دلار در باکس آفیس جهانی تأثیر زیادی در مسیر سینما داشت و موجب شد ۱۸ سال بعد اسپیلبرگ فیلم دیگری در همین ژانر بسازد.

۳. «پارک ژوراسیک» در سال ۱۹۹۳ ساخته اسپیلبرگ با فروش ۴۰۲ میلیون دلاری در آمریکا مخاطبان را در سراسر جهان شگفت‌زده کرد و به مدت ۲ دهه موفق‌ترین فیلمی بود که از موجودات هیولایی ساخته شده بود. این فیلم در نهایت بیش از یک میلیارد دلار در سراسر جهان فروش کرد.

۲. «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» در سال ۲۰۱۸ با فروش ۴۱۷ میلیون دلار در آمریکا از ادامه‌های دنیای ژوراسیک و در مجموع پنجمین فیلم از این مجموعه است و خوان آنتونیو بایونا کارگردانی آن را برعهده داشت. این فیلم با بازی کریس پرت دنیای ژوراسیک را وارد فرنچایزهای جدیدی کرد و با فروش ۱.۳ میلیارد دلار در سراسر جهان موجب شده تا تنها یک فیلم هیولایی بالاتر از آن قرار بگیرد و آن….

۱. «دنیای ژوراسیک» در سال ۲۰۱۵ با فروش ۶۵۲ میلیون دلار در آمریکاست که هنوز یکی ۱۰ فیلم پرفروش در بازار داخلی آمریکا محسوب می‌شود. این فیلم با فروش ۱.۶۷ میلیارد دلار در جهان پرفروش‌ترین فیلم کمپانی یونیورسال است.

تسویه بدهی ۲.۵ میلیاردی ارشاد به تئاتری‌ها

تسویه بدهی ۲.۵ میلیاردی ارشاد به تئاتری‌ها/ارایه جزئیات هزینه فجر

تسویه بدهی ۲<a href=http://kotahonline.ir>.</a>۵ میلیاردی ارشاد به تئاتری‌ها/ارایه جزئیات هزینه فجر

مدیرکل هنرهای نمایشی اعلام کرد که کمک هزینه‌های گروه‌های نمایشی در سال ۹۷ در حال تسویه است و تا هفته آینده دیگر تعهدی نسبت به اجراهای سال گذشته تئاتر باقی نمی‌ماند.

شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی درباره وضعیت تسویه تعهدات مالی این اداره‌کل در سال ۹۷ نسبت به اجراها و کمک هزینه‌های گروه‌های نمایشی، به خبرنگار مهر گفت: از روز شنبه ۱۱ خرداد تسویه کلیه تعهدات اداره‌کل هنرهای نمایشی در قبال گروه‌های تئاتری برای سال ۹۷ شروع شده و تا روز شنبه هفته آینده به صورت کامل تعهدات گذشته ما در این زمینه، تسویه می‌شود.

وی درباره مبلغ دیون باقیمانده از سال ۹۷، یادآور شد: کل دیون سنوات گذشته که عمده‌اش تعهدات اداره‌کل هنرهای نمایشی نسبت به اجراهای نمایشی و کمک هزینه‌ها بوده، حدود ۵ میلیارد تومان است که اولویت ما پرداخت کمک هزینه گروه‌های تئاتری در سال ۹۷ است. ما نصف این مبلغ را دریافت کرده‌ایم و خوشبختانه کلیه دیون‌مان در زمینه کمک هزینه گروه‌ها را تسویه می‌کنیم.

کرمی در ادامه سخنان خود اظهار کرد: در راستای شفاف‌سازی مالی، ظرف یک تا ۲ هفته آینده کل هزینه‌های انجام شده در اداره‌کل هنرهای نمایشی اعم از جشنواره، رویدادهای تئاتری، اجراها و تولیدات تئاتری، به صورت شفاف روی سایت و سامانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار می‌گیرد.

مدیرکل هنرهای نمایشی درباره این انتقاد که چرا شفاف‌سازی جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر به صورت طرح کلیات انجام شد و جزئیاتی درباره هزینه‌های صرف شده ارائه نشد، تأکید کرد: کاملاً درست است و شفاف سازی باید با جزئیات اطلاع‌رسانی شود. به دلیل اینکه ما سمیناری را برگزار کردیم و در آنجا قول شفاف‌سازی مالی جشنواره تئاتر فجر سی و هفتم را داده بودم، بلافاصله کلیات آن را ارائه دادیم و جزئیات این شفاف سازی و شفاف سازی مالی اداره‌کل در سایت وزارتخانه بارگذاری می‌شود.

وی در پایان سخنان خود بیان کرد: شفاف‌سازی مالی تکلیفی است که از سال گذشته از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بر دوش ما گذاشته شده و ما هم مکلف به انجام آن هستیم.

مستند «پمپئی» در مراحل فنی

مستند «پمپئی» در مراحل فنی/ زندگی بشر چگونه آلوده به گناه شد؟

کارگردان مستند «پمپئی» می‌گوید در این مستند تلاش کرده‌است تا نتیجه تاکید بشر بر گناه را به تصویر درآورد.

محمدحسین سلطانی مستندساز در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به ساخت مستند «پمپئی» گفت: فیلمبرداری این مستند به پایان رسیده و مراحل فنی آن آغاز شده است. البته به دلیل شرایط اقتصادی که برای ما بوجود آمد مجبور شدیم تا این مستند را به روش متفاوتی نسبت به آنچه که در ابتدا به دنبال آن بودیم، بسازیم.

وی بیان کرد: بخش از این مستند بر اساس تصویرهایی است که از ایتالیا و شهر تاریخی پمپئی گرفته بودیم و بخش دیگر آن از تصاویر خبری است که از شبکه‌های مختلف خبری جهان با موضوع زندگی بشر و به گناه آلوده شدن زندگی بشر می‌پردازد.

این مستندساز تاکید کرد: مستند «پمپئی» هیچ دیالوگی ندارد و تنها دارای تصویر و موسیقی است، روند این مستند با شکل‌گیری طبیعت آغاز می‌شود و در نهایت به گناه آلوده شدن زندگی روزمره بشر را به نمایش می‌گذارد.

وی توضیح داد: بر اساس فیلم‌ها و تصاویری که در دست داریم، فکر می‌کنم این مستند بین ۴۵ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد، البته زمان این مستند بستگی به ریتم فیلم دارد. تصویربرداری بخش ایتالیا این پروژه سال گذشته انجام شده است.

کارگردان مستند «خرگوش سفید را دنبال کن» درباره دلیل انتخاب نام «پمپئی» برای این مستند بیان کرد: در واقع شهر پمپئی نماد مناسبی برای نشان دادن حاصل گناه است، به همین دلیل از نام این شهر و تصاویر آن استفاده کرده‌ایم.

وی توضیح داد: ایده اصلی ساخت این پروژه از یکی از آیه‌های سوره «سجده» گرفته شده است و خداوند در این آیه می‌گوید که قبل از عذاب بزرگ، یک عذاب کوچک‌تر می‌فرستم تا شاید شما را به خود بازگردانم.

سلطانی در پایان گفت: البته در این مستند قرار نیست قهر خدا از بنده‌اش نشان داده شود بلکه تلاش کرده‌ایم تاکید بنده به گناه و نتیجه آن را نشان دهیم.

میازاکی در ژاپن پارک موضوعی انیمیشن می‌سازد

میازاکی در ژاپن پارک موضوعی انیمیشن می‌سازد

استودیو جیبلی متعلق به هایائو میازاکی چهره شاخص انیمیشن ژاپن، پارک موضوعی با تمرکز بر انیمیشن‌های این استودیو می‌سازد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، استودیو جیبلی که به‌عنوان خانه تولید انیمیشن در جهان از اعتبار بسیار برخوردار است با همکاری شرکای داخلی اولین پارک موضوعی خودش را بنا می‌کند.

دولت استان آیچی و روزنامه چونیچی شیمبون از شرکایی خواهند بود که برای ساخت این پارک موضوعی وارد عمل شده است. این پارک در محل اکسپو ۲۰۰۵ استان آیچی بنا می‌شود. در این مکان در سال ۲۰۰۵ یک نمایشگاه جهانی به مدت ۱۸۵ روز دایر شده بود و بیش از ۲۲ میلیون نفر بازدیدکننده را به این فضای بزرگ ۴۶۰ هکتاری جلب کرد.

استودیو جیبلی دیروز با انتشار این خبر در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد قرار است این پارک در پاییز ۲۰۲۲ افتتاح و ظرف یک سال بعد جاذبه‌های دیگری به آن افزوده شود.

چیزی درباره مبلغ بودجه‌ای که برای این کار در نظر گرفته شده اعلام نشد.

جیبلی بخش خلاقانه این پروژه را در اختیار دارد و قرار است آن را در محوطه‌ای با پنج موضوع مختلف بر مبنای فیلم‌های مشهورش از جمله «قصر متحرک هاول» و «شاهزاده خانم مونونوکه» بسازد.

در این کنفرانس خبری به شوخی گفته شد میازاکی که اکنون در حال کار برای ساخت یک انیمیشن بلند جدید است نیز عمیقاً به ساخت این پارک علاقه‌مند است، اما از آنجا که او نمی‌تواند هیچ کاری را به دیگران واگذار کند، در جریان کارها هست و می‌گوید که چه کار انجام شود و چه نشود. در عین حال پسر وی با جدیت به ساخت پارک موضوعی کمک می‌کند.

یکی دو هفته پیش اعلام شده بود که یکی از انیمیشن‌های قدیمی و به یادماندنی میازاکی مجوز نمایش در چین را پس از ۱۸ سال اکران آن در سراسر دنیا به دست آورده است.

میازاکی کارگردان ۷۸ ساله در عین حال طراح، گرافیست، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم‌های پویانمایی است و همراه ایسائو تاکاهاتا، استودیوی پویانمایی جیبلی را بنا نهاد.

انتخاب کارگردان برای نسخه تازه «سفید برفی»

انتخاب کارگردان برای نسخه تازه «سفید برفی»/ مارک وب پشت دوربین

مارک وب یکی از چهره‌های اصلی برای کارگردانی فیلم زنده «سفید برفی» است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، گفته شده کمپانی دیزنی در شرف عقد قرارداد با مارک وب برای کارگردانی فیلم زنده «سفید برفی» است.

در حالی که هنوز قرارداد نهایی نشده اما گفته شده وب در راس فهرست منتخبان این کار قرار دارد.

در عین حال اریک کرسیدا فیلم‌نامه‌نویس «دختر در قطار» نیز در حال مذاکره است تا فیلمنامه «سفید برفی» را بنویسد. این فیلمنامه با گسترش داستان کلاسیک انیمیشن متعلق به سال ۱۹۳۸ نوشته می‌شود.

بنج پسیک و جاستین پال که کار نوشتن ترانه‌های فیلم‌های موزیکالی چون «لالالند»، «بزرگ‌ترین شومن» و «اوان هنسن عزیز» را برعهده داشتند برای نوشتن ترانه‌های این فیلم انتخاب شده‌اند.

مارک پلت برای تهیه فیلم انتخاب شده است.

فیلم اصلی «سفید برفی و هفت کوتوله» بر مبنای داستان پریان برادران گریم ساخته شد و نخستین بار بیش از ۸۰ سال پیش روی پرده رفت. این نخستین فیلم انیمیشن بلند دیزنی بود که با موفقیت بسیار بزرگی هم روبه رو شد.

تاکنون چندین بار از این داستان کلاسیک اقتباس شده است که «آینه» در سال ۲۰۱۲ با بازی جولیا رابرتز و لیلی کالینز و فیلم خشن‌تر «سفید برفی و شکارچی» با بازی شارلیز ترون و کریستین استوارت از جدیدترین آنها بوده‌اند.

امسال دیزنی با بازسازی شماری از کلاسیک‌هایش شامل «دامبو»، «علاءالدین» و «شیر شاه» دیده می‌شود.

وب بیش از همه برای کارگردانی «اسپایدرمن شگفت انگیز» شناخته می‌شود.

«فلسطین» سهمی از دیپلماسی هنری ما ندارد

«فلسطین» سهمی از دیپلماسی هنری ما ندارد/ زبان منحصر به فرد گرافیک

محمدصابر شیخ رضایی هنرمند گرافیست معتقد است، برخلاف اینکه مسأله فلسطین جزو اصول دیپلماسی سیاسی ما است اما اساساً این موضوع جایی در دیپلماسی فرهنگی و هنری ندارد.

محمدصابر شیخ رضایی هنرمند طراح گرافیک، تصویرگر و کاریکاتوریست درباره ضرورت پرداختن هنرمندان به موضوع فلسطین و مقاومت به خبرنگار مهر گفت: پرداختن به موضوع فلسطین فارغ از معارضات سیاسی این سال‌ها و جنبه‌هایی است که بعد از وقوع انقلاب اسلامی طی ۴۰ سال گذشته جز اولویت‌های ملی ما قرار گرفته و نسبت به آن موضع داریم، بلکه در دوران پهلوی دوم نیز شخص اول مملکت با وجود همراهی با سیاست‌های اسرائیل در منطقه، واکنش‌هایی نسبت به موضوع فلسطین و بازگشت آواره‌های فلسطینی ساکن در لبنان به وطن اصلی‌شان داشته است. با سرنگونی شاه و تشکیل جمهوری اسلامی در این جغرافیا طبیعی بود که ایران در سیاست‌های حاکمیتی نیز آرمان‌خواهانه‌تر به مسائل قبله اول مسلمین بپردازد.

وی با اشاره به سخن حضرت علی (ع) درباره جایگاه انسان‌ها نسبت به هم که فرمودند «هر انسانی در مواجهه با شما صاحب حق است، یا هم کیش‌تان است به سبب عبادت خدا، یا در خلقت با شما یکسان است به واسطه آفرینش و فرزند آدم بودن و در هر دو حال مستحق کرامت هستند»، بیان کرد: در جایگاه یک هنرمند فارغ از دغدغه‌ها، اولویت‌ها و تصمیم‌گیری حکومت‌ها، صرفاً با توجه به جانِ کلام امام علی (ع)، معقتدم باید به این موضوع نگاه کرد.

از مجموعه «نشنال ترولیزم»

شیخ رضایی، بحث تولید آثاری با محوریت فلسطین را به دو قالب تقسیم کرد و گفت: قالب اول، آثار توصیفی است که بیشتر آثار تولیدی هنرمندان ما در این گروه قرار دارند و شامل دو دسته آثار می‌شود؛ اول نمایش جنایات و ظلم ظالمان و حامل مفاهیمی چون به تصویر کشیدن شرایط ناگوار و غیر انسانی که دهه‌ها از سوی سیاستمداران غربی و به ویژه آمریکایی و صهیونیستی و همراهی حکام عرب بر مردم فلسطین تحمیل شده است و دوم مظلومیت و نمایش عطوفت‌برانگیز آلام و رنج‌های مردم فلسطین که بیشتر جنبه احساسی دارد.

یکی از رویکردهایی که هنرمند لازم است در تولید آثار به آن توجه کند تا دچار تکرار نشود، میزان تسلط و تحلیل مسائل سیاسی است و نه صرفاً بیننده اخبار بودن وی ادامه داد: قالب دومی که اخیراً بسیار مورد توجه قرار گرفته، خلق آثاری است که جنبه حماسی دارند و امیدبخش و واجد روحیه و انگیزش اجتماعی و کاربردی. که بنده در هر دو گروه آثاری را خلق کرده‌ام و البته ترجیحم تولید آثار در قالب دوم است.

این هنرمند گرافیست در پاسخ به اینکه هنرمندان در مورد این موضوعات چه کاری انجام دهند که دچار تکرار نشوند، توضیح داد: علاوه بر تسلط بر زبان هنری و ارائه معنا و فرم قابل تحسین، یکی از بحث‌ها در مورد هنرمندانی که به ویژه درگیر هنر اعتراضی یا سیاسی هستند، توجه به اخبار روز است و طبیعتاً در بحث تاریخ فلسطین و مقاومت مردم این سرزمین، دوره‌های مختلفی را پشت سر گذشته‌ایم؛ هنرمندی که بخواهد پس از ۷۰ سال، به اتفاقات ابتدایی تاریخ اشغال فلسطین بپردازد، مطمئناً آثاری کاربردی تولید نخواهد کرد هرچند احساس برانگیز باشند. به نظر من یکی از رویکردهایی که هنرمند لازم است در تولید آثار به آن توجه کند تا دچار تکرار نشود، میزان تسلط و تحلیل مسائل سیاسی است و نه صرفاً بیننده اخبار بودن.

عنوان اثر: فلسطین هر روز به صلیب کشیده می‌شود

شیخ‌رضایی به بحث‌های جدید فلسطین اشاره کرد و گفت: هنرمندی که بخواهد آثارش رنگ و بوی تازگی داشته باشد باید بر موضوعات روز اشراف داشته باشد که از مهمترین آنها می‌توان به مسائلی چون: «صفقه القرن یا معامله قرن»، «قدس پایتخت ابدی فلسطین و نه اسرائیل»، «تطبیع و عادی‌سازی روابط دولت‌ها (مخصوصاً جهان عرب) با اسرائیل»، «یهودی سازی کامل فلسطین اشغالی و نادیده گرفتن حقوق ساکنان مسلمان و مسیحی» و «حق بازگشت آوارگان فلسطینی» اشاره کرد. هنرمندی که تحلیلی از اخبار روز فلسطین ندارد، آثارش صرفاً در بخش آثار توصیفی قرار می‌گیرد و اثربخشی لازم را نخواهد داشت.

وی که تاکنون ۷۰ اثر با موضوع فلسطین خلق کرده است، درباره این آثار بیان کرد: کمتر از ده درصد این آثار سفارش‌دهنده دولتی و خصوصی داشته و اکثریت آثار به تشخیص و نیازسنجی خودم طی ۱۸ سال اخیر خلق شده و به شکلی سفارش شخصی بوده‌اند. بر خلاف اینکه مسأله فلسطین جزو اصول دیپلماسی سیاسی ما است، ولی اساساً این موضوع جایی در دیپلماسی فرهنگی و هنری ندارد و جز در ویترین‌های مناسبتی مثل روز قدس سراغ آن نمی‌رویم که آثار منتشره در این روز هم بیشتر توسط ارگان‌های رسمی و بدون استفاده از ظرفیت‌های هنری هنرمندان توانمند شکل می‌گیرد و عمدتاً فاقد کیفیت هستند.

محمدصابر شیخ‌رضایی

مسئولان نتوانستند با سفارش آثار هنری درخور در شاخه‌های مختلف هنری، شبهه‌هایی که در قبال حمایت ایران از آرمان فلسطین بین بخشی از مردم خودمان وجود دارد را هم رفع کنند شیخ رضایی بیان کرد: به عنوان نقطه ضعف، مسئولان ما نتوانستند با سفارش آثار هنری درخور در شاخه‌های مختلف هنری، شبهه‌هایی که در قبال حمایت ایران از آرمان فلسطین بین بخشی از مردم خودمان وجود دارد را هم رفع کنند در حالی که ما شاهد هستیم دولتی اروپایی مثل آلمان سالانه کمک‌های بشر دوستانه به کشورهای بحران زده از جمله فلسطین دارند.

وی در ادامه توضیح داد: معتقدم در همه دنیا مسأله فلسطین اساساً مسأله ملت‌هاست و نه دولت‌ها، حتی در کشور خودمان چه در دولت فعلی یا دولت‌های پیشین؛ و در این میان در عرصه فرهنگ و هنر در سال‌های اخیر شاهد اتفاقات عجیبی برای عادی سازی روابط ایران و اسرائیل و سرپوش گذاشتن بر جنایت‌های رژیم اشغالگر قدس هستیم به ویژه در سطح مدیران و هنرمندان؛ که می‌توان به نمایش آثار Yossi Lemel طراح شاخص اسرائیلی در قالب نمایشگاه گروهی پوستر در دو فرهنگسرای شهرداری تهران و دو نمایشگاه دیگر در استان‌های مختلف اشاره کرد که با سکوت و انفعال مجموعه‌های مرتبط در قبال نمایشگاه «نشانه‌ای از ایران» در موزه هنرهای اسلامی اورشلیم و نمایش ۶۰ پوستر از ۲۷ گرافیست ایرانی به نمایشگاه گردانی همان هنرمند شاخص اسرائیلی در سال ۲۰۱۷ برگزار شد.

از مجموعه «فلسطین تا فلسطین» یا side by side

این گرافیست جوان با اشاره به برگزاری اولین کارگاه بین‌المللی گرافیک با عنوان «عوده القرن» توسط اتحادیه بین‌المللی امت واحده و با همکاری نهضت مردمی پوستر انقلاب، هیئت هنر تهران، سازمان هنری رسانه‌ای اوج و سازمان تبلیغات اسلامی و با حمایت مرکز امور بین‌الملل آستان قدس رضوی از ۱۱ تا ۱۴ اردیبهشت ماه در مشهد برگزار شد، درباره بازخورد انتشار پوسترهای این کارگاه بیان کرد: در حال حاضر ۴۰ پوستر تولید شده در این کارگاه بین‌المللی که با فاصله زمانی مختصری از اتمام کارگاه، به صورت ادواری در چندین کشور به نمایش درآمدند.

شیخ رضایی در پایان گفت: عمده آثار این کارگاه با توجه به نگاه هنرمندانه و تحلیلی به اخبار روز شکل گرفت و در نظر گرفتن مخاطبان جهانی در سنین و طبقات اجتماعی متفاوت. البته نمی‌خواهم منکر تأثیرات مثبت آثار توصیفی در شاخه‌های نقاشی و کارتون و کاریکاتور شوم، ولی زبان ارتباطی «گرافیک» برای تأثیرگذاری حداکثری و ارتباط با همه ملل دنیا قابلیت‌های منحصر به فرد خود را داراست.

سعید اشناب مدیر شبکه پنج سیما شد

سعید اشناب مدیر شبکه پنج سیما شد

معاون رییس سازمان صداوسیما در امور سیما در حکمی سعید اشناب را به مدیریت شبکه پنج سیما منصوب کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، سید مرتضی میرباقری معاون رییس سازمان صداوسیما در امور سیما در حکمی سعید اشناب را به مدیریت شبکه پنج سیما منصوب کرد.

معاون سیما در این حکم تاکید کرده است: عنوان شبکه پنج، شبکه تهران، بیانگر اهمیت استان و شهر تهران به‌عنوان پایتخت کشور عزیزمان در مجموعه مناسبات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و علمی ایران اسلامی است و انتظار می‌رود ضمن بهره‌گیری از همکاران ارزشمند رسانه ملی بویژه آن شبکه و راهنمایی‌ها و کمک‌های نهادهای ذی‌ربط در انجام این ماموریت اهتمام ویژه‌ای داشته باشید.

ترویج گفتمان انقلاب اسلامی، سبک زندگی ایرانی – اسلامی، توجه به مسائل شهروندی، معرفی و شناساندن ظرفیت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پایتخت و استمرار توجه به اقتصاد مقاومتی و رونق تولید از اهم ماموریت‌های مدیر جدید شبکه پنج سیماست که سید مرتضی میرباقری در حکم انتصاب اشناب بر آن‌ها تاکید کرده است.

میرباقری همچنین در این حکم از مجاهدت‌ها و تلاش‌های ارزشمند دکتر جواد رمضان‌نژاد در طول مدیریت این شبکه صمیمانه قدردانی کرد.

سعید اشناب که از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است، سوابق مدیریتی همچون مدیر شبکه جهانی جام‌جم، مدیر شبکه الکوثر، مدیر گروه‌های اجتماعی و مستند شبکه دو سیما، مدیر گروه برنامه‌های تلویزیونی شبکه افق، مدیر اطلاعات و برنامه‌ریزی معاونت برون مرزی، مشاور مدیریت شبکه دو سیما و تأسیس دفاتر شبکه الکوثر در بیروت و نجف اشرف را در کارنامه خود دارد.

سینماها اکران رمضان را چگونه سپری کردند؛ قهر مخاطب یا فقر مدیریت؟

سینماها اکران رمضان را چگونه سپری کردند؛ قهر مخاطب یا فقر مدیریت؟

براساس نظر سینماداران، انتخاب نامناسب فیلم‌های سینمایی برای چینش جدول اکران سینماها در ماه مبارک رمضان، سینمای ایران را در این فصل دچار چالش کاهش مخاطب کرده است.

خبرگزاری مهر – گروه هنر- نیوشا روزبان: اکران ماه مبارک رمضان در سال جاری با تغییراتی نسبت به سال‌های قبل همراه بود که از آن جمله می‌توان به حذف طرح اکران «اذان تا اذان» یا همان «افطار تا سحر» اشاره کرد، البته بخشی از این طرح که شامل نیم بها شدن بلیت سینماها از صبح تا قبل از افطار در سینماهای کشور می‌شد، همچنان ادامه داشت.

مساله مهم این است که گیشه سینمای ایران طی یک ماه گذشته با چالش کاهش مخاطب همراه بوده است، چه اینکه سازمان سینمایی هم در گزارشی که در مقایسه نیمه اول این ماه در سال جاری نسبت به ماه مبارک رمضان در سال گذشته منتشر کرد، ضمن اشاره به افزایش مجموع فروش فیلم‌ها، کاهش مخاطبان را هم تأیید کرده است.

در بخشی از گزارشی که توسط سازمان سینمایی در تاریخ یکم خرداد ماه منتشر شد، آمده است: «مجموع فروش فیلم‌های سینمایی در نیمه اول ماه مبارک رمضان با تعداد ۱ میلیون و ۲۱ هزار و ۷۵ نفر به ۹۵ میلیارد و ۸۷۸ میلیون و ۷۱۹ هزار و ۷۳۰ ریال رسید در حالی که در سال ۹۷ با تعداد ۱ میلیون ۷۸ هزار و ۶۲۴ نفر میزان فروش ۷۹ میلیارد و ۹۳۶ میلیون و ۷۷۰ هزار و ۸۸۰ ریال بوده است. همچنین نرخ متوسط بلیت در سال ۹۸ در سطح کشور ۹۳، ۹۰۰ ریال و در سال گذشته ۷۴، ۱۳۵ ریال بوده است. میزان فروش فیلم‌ها در نیمه اول ماه مبارک رمضان در مقایسه با دوره مشابه خود در سال گذشته (۹۷) ۲۰ درصد افزایش، تعداد تماشاگران ۵ درصد کاهش و نرخ متوسط بلیت سینما ۲۷ درصد افزایش داشته است.»

فیلم‌های اکران‌شده در رمضان ۹۸

برای اطلاع از کم و کیف استقبال مخاطبان از فیلم‌های اکران‌شده در ماه رمضان، فارغ از اعداد و ارقام اعلام شده در گزارش‌های رسمی، سراغ دو تن از سینماداران رفتیم تا از آن‌ها درباره علت کاهش مخاطب در ماه مبارک رمضان امسال بپرسیم؛ سینمادارانی که یکی از دلایل اصلی این امر را انتخاب و چینش اشتباه فیلم‌هایی می‌دانند که مخاطب کمتری را به سینما جذب می‌کنند.

بحران سینما؛ مشکل اقتصادی و فیلم‌های کم مخاطب

رضا سعیدی پور مدیر پردیس سینمایی آزادی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: از سال گذشته تا به امروز تعداد زیادی سالن سینما به ناوگان سینمایی کشور اضافه شده است و یکی از علت‌های افزایش فروش فیلم‌ها در ماه مبارک رمضان نسبت به سال قبل که توسط سازمان سینمایی منتشر شد می‌تواند افزایش تعداد سالن‌های سینمایی در کشور باشد.

وی بیان کرد: اما مساله مهم این است که به این نکته باید توجه کرد که آیا سینماهایی که طی سال‌های گذشته در اکران ماه مبارک رمضان حضور داشتند نیز از فروش مناسبی برخوردار بوده‌اند یا خیر؟

نباید فراموش کرد که امسال از نظر اقتصادی وضعیت مردم ضعیف‌تر شده و مردم سعی می‌کنند تا از درآمد خود برای تأمین احتیاجات اولیه خود استفاده کنند، سینما یک تفریح و استراحت برای مردم است و در شرایط فعلی مردم کمتر تمایل به سینما رفتن دارند این مدیر سینمایی ادامه داد: در پردیس سینمایی آزادی طی این یک ماه گذشته اگر فیلم‌هایی مانند «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی و یا «تگزاس» به کارگردانی مسعود اطیابی نبود، واقعاً دچار بحران می‌شدیم، چرا که فیلم‌هایی که امسال و در این ماه اکران شد نمی‌توانست در جذب مخاطب موفق باشد.

وی همچنین تاکید کرد: البته فیلم سینمایی «سامورایی در برلین» به کارگردانی مهدی نادری نیز توانست فروش مناسبی داشته باشد، بعد از این فیلم، با فاصله بسیار زیادی «نبات» به کارگردانی پگاه ارضی نیز مخاطبانی برای خود داشت اما آثار دیگری که برای رمضان اکران شده بودند نه تنها در سینما آزادی و دیگر سینماها، بلکه در سرگروه‌های خود نیز فروش چندان مناسبی نداشتند.

سعیدی پور با اشاره به اینکه افت چنین شدیدی در فروش گیشه، تأثیر بسیار بدی روی سالن‌های سینمایی داشته است، گفت: تعداد مخاطب در پردیس سینما آزادی به قدری کم بود که تصمیم گرفتیم تعمیرات مورد نیاز در پردیس را انجام دهیم که از آن جمله می‌توان به تعمیر صندلی‌ها، ترمیم سیستم نور، به روز رسانی سیستم صدا و پخش اشاره کرد. در واقع در این مدت سعی کردیم تا خود را برای فیلم‌هایی که در نوبت اکران عید فطر روی پرده سینماها می‌روند، آماده کنیم، تا شاید گیشه دوباره جان بگیرد.

وی ادامه داد: البته نباید فراموش کرد که امسال از نظر اقتصادی وضعیت مردم جامعه ضعیف‌تر شده است و مردم سعی می‌کنند تا از درآمد خود برای تأمین احتیاجات اولیه خود استفاده کنند، سینما یک تفریح و استراحت برای مردم است، در شرایط فعلی و افزایش قیمت‌ها مردم کمتر تمایل به سینما رفتن دارند.

سعیدی پور در پایان صحبت‌های خود بیان کرد: در کنار این مساله تاکید می‌کنم که آثاری که برای اکران در ماه مبارک رمضان انتخاب شد، واقعاً آثار بفروشی نبود و این مساله نیز سبب شد تا تعداد مخاطبان در سینما کاهش پیدا کند.

ادامه اکران نوروزی سینماها را نجات داد

مهیار حسینی مدیر پردیس سینمایی ساحل در اصفهان نیز به خبرنگار مهر گفت: متأسفانه در ماه مبارک رمضان تعداد مخاطب در سینماها افت داشته است که یکی از دلایل چنین اتفاقی می‌تواند چینش فیلم‌ها برای اکران در این ماه باشد. در اکران نوروز مخاطبان زیادی در سینما داشتیم اما بعد از تغییر جدول و اکران فیلم‌های جدید در این ماه، با افت مخاطب مواجه شدیم چرا که اکثر این آثار نمی‌توانست در جذب مخاطب موفق عمل کند، چرا که فیلم گیشه و تجاری نبودند.

در سال‌های قبل فیلم‌های قوی‌تری را برای اکران در ماه مبارک رمضان انتخاب می‌کردند، اگر هم امروز سینماها فروشی هم دارند بیشتر به دلیل ادامه اکران فیلم‌هایی است که قبل از ماه مبارک رمضان نمایش خود را در سینماها آغاز کرده بودند وی بیان کرد: این در حالی است که در سال‌های قبل فیلم‌های قوی‌تری را برای اکران در ماه مبارک رمضان انتخاب می‌کردند، اگر هم امروز سینماها فروشی هم دارند بیشتر به دلیل ادامه اکران فیلم‌هایی است که قبل از ماه مبارک رمضان نمایش خود را در سینماها آغاز کرده بودند.

این مدیر سینما توضیح داد: شرایط فروش به گونه‌ای است که تا امروز بسیاری از سینماها حاضر نیستند که اکران فیلم‌های نوروزی مانند «متری شیش و نیم» را به پایان رسانند. هرچند از میان فیلم‌های کمدی در رمضان «تگزاس ۲» هم از فروش خوبی برخوردار است، اما همچنان نمایش فیلم‌های نوروز ادامه دارد.

وی بیان کرد: مساله جالب این است که بحث نیم بها بودن بلیت سینماها در طول روز که سال‌های گذشته نیز اجرا می‌شد، نیز نتوانسته است مخاطب را به سینما بکشاند. البته اگر افزایش فروشی هم در این ماه نسبت به سال گذشته اعلام شده است به دلیل افزایش اندک قیمت بلیت سینماها است که این افزایش قیمت آن چنان چشمگیر نبوده است که بتواند کاهش مخاطب را پوشش دهد.

مدیر پردیس سینمایی ساحل ادامه داد: البته این را هم باید بگویم که همیشه افزایش بلیت سینماها با افت مخاطب در دوره یک یا ۲ ماهه همراه است، اما این افت مخاطب در رمضان امسال به دلیل افزایش قیمت بلیت سینماها نبوده است و دلیل اصلی آن انتخاب نامناسب فیلم‌ها در این ماه بوده است.

حسینی در پایان گفت: معمولاً پردیس سینمایی ساحل در همه ایام سال علاوه بر ماه مبارک رمضان، سانس ۱۲ تا ۲ بامداد را دارد، اما این سانس‌ها نیز تأثیر چندانی در فروش نداشته است.

تأخیر دو ساله در اهدای جایزه «موسیقی فجر»

تأخیر دو ساله در اهدای جایزه «موسیقی فجر»/ ناشر برگزیده پیگیر است

یکی از ناشران فعال حوزه موسیقی که در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر موفق به دریافت جایزه باربد در بخش ناشر برتر شده بود، از عدم همکاری انجمن موسیقی ایران در تحویل جایزه نقدی‌اش خبر داد.

اردوان جعفریان مدیر نشر «پردیس موسیقی معاصر» در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن اعلام این مطلب افزود: نشر «پردیس موسیقی معاصر» سال ۱۳۹۶ در سی و سومین دوره جشنواره موسیقی فجر موفق به دریافت جایزه باربد در بخش ناشر برتر شد. این لوح تقدیر به همراه حواله ۲ سکه بهار آزادی به مدیرعامل این نشر اهدا شده است، اما انجمن موسیقی ایران به‌عنوان نهاد متولی اهدای جوایز با وجود امضای دبیر جشنواره (حمیدرضا نوربخش) حاضر به تحویل جایزه نقدی این تقدیرنامه به ناشر برگزیده نیست.

مدیرعامل نشر پردیس موسیقی معاصر با اشاره به مراجعات اداری خود برای دریافت این جایزه گفت: برای بار سوم برای دریافت این جایزه به همراه حواله جشنواره به مهر و امضای مدیر جشنواره مراجعه کردم که رئیس انجمن موسیقی ایران اعلام کرد؛ «تحویل جایزه منوط به بررسی‌های بیشتر از سوی این انجمن است». به اعتقاد من این یک رفتار غیرحرفه‌ای است و جای تعجب است که بازوی اجرایی- مالی جشنواره‌ای ملی، ارکان مدیریتی جشنواره را قبول ندارد و خود مایل به بررسی‌های بیشتر است. البته این موضوع ریشه در ضعف مدیریت کلان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد.

وی افزود: ناشران موسیقی در این شرایط سخت اقتصادی که حاصل تغییرات جهانی صنعت نشر از سویی و افت اقتصاد داخلی از سوی دیگر است، همچنان با سختی ادامه حیات می‌دهند. در این راه تنها خواسته‌شان از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صرفاً کمتر کردن دخالت دولتی و عدم ایجاد موانع بیشتر برای صنعت موسیقی است که متأسفانه همین قانون ۱۰ درصد مالیات بر کنسرت در کلانشهرها نیز یکی از مواردی است که باید در این میان اشاره کرد.

فیلم‌های«هنروتجربه» بودجه تبلیغ ندارند

فیلم‌های«هنروتجربه» بودجه تبلیغ ندارند/ اجازه تنفس به ما نمی‌دهند

علیرضا معتمدی کارگردان فیلم سینمایی «رضا» ضمن طرح برخی انتقادات نسبت به ساز و کار اکران فیلم‌ها در گروه «هنر و تجربه» از حسین انتظامی خواست شعارهایش در زمینه حمایت از این گروه را عملی کند.

علیرضا معتمدی کارگردان فیلم سینمایی «رضا» که این روزها در گروه سینمایی «هنر و تجربه» در حال اکران است در گفتگو با خبرنگار مهر درباره شرایط اکران این اثر گفت: من در مجموع از اکران «رضا» در «هنر و تجربه» راضی هستم. به طور کلی هم باید بگویم به نظرم راه‌اندازی گروهی به نام «هنر و تجربه» یک ایده خوب و شاید مهمترین اتفاق سینما در یکی دو دهه اخیر بوده است به طوری که با همه فراز و فرودها در حال ادامه دادن به کار خود است.

معتمدی افزود: البته این به معنای این نیست که «هنر و تجربه» در شرایط ایده آلی قرار دارد اما نکته مهم این است که این گروه سینمایی مخاطبان خود را دارد. امروز تماشاگرانی وجود دارند که علاقه‌مند به فیلم‌های «هنر و تجربه» هستند. ضمن اینکه با اکران «رضا» دیدم که این گروه سینمایی پتانسیل زیادی دارد و می‌تواند خیلی بیشتر از آنچه که تاکنون نشان داده، مخاطب داشته باشد.

کارکرد خوب یک گروه سینمایی

وی تاکید کرد: مخاطبان سینمای «هنر و تجربه» به صورت جدی سینمای مستقل و هنری را دنبال می‌کنند و این نشان دهنده کارکرد خوب این گروه سینمایی است. من در مجموع از اکران «رضا» راضی هستم و امیدوارم اوضاع بهتر شود.

معتمدی ادامه داد: حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی در کنفرانس مطبوعاتی خود هم وعده داد که از این گروه سینمایی و آثارش حمایت بیشتری شود و این جای خوشحالی دارد و امیدواریم این شعارها عملی شود؛ اگر به فیلم‌هایی که پتانسیل بیشتری دارند، سالن‌های بیشتری داده شود هم به رونق سینما و هم به دیده شدن سینمای «هنر و تجربه» کمک بیشتری می‌شود.

وی با بیان اینکه می‌داند، نمی‌شود به همه فیلم‌ها سانس‌های خوبی داد، مطرح کرد: نمی‌خواهم از ساز و کار فعلی «هنر و تجربه» دفاع کنم و اتفاقاً منتقد این شرایط اکران هستم ولی با اکران فیلم‌های «یه وا» و «رضا» اتفاق جدیدی که رخ داده این است که فیلم‌ها دیگر سانس ثابت دارند، در حالی که پیش از این اکران آثار به صورت چرخشی بود اما حالا این سانس ثابت وضعیت را بهتر می‌کند ولی به هر حال زمان‌های پرت هم وجود دارد و آثار «هنر و تجربه» باید چنین سانس‌هایی را هم پر کنند.

بودجه‌ای برای تبلیغ نداریم

معتمدی با اشاره به ضعف تبلیغات فیلم‌های «هنر و تجربه» عنوان کرد: ما بودجه‌ای برای تبلیغ نداریم و نمی‌توانیم بیلبورد بگیریم و یا در فضای مجازی قوی ظاهر شویم اما شنیده‌ام که تلویزیون تعدادی تیزر رایگان در اختیار آثار قرار می‌دهد که البته «رضا» همان‌ها را هم ندارد. فیلم‌های «هنر و تجربه» فیلم‌هایی نیستند که بودجه‌ای برای تبلیغاتشان وجود داشته باشد به همین خاطر است که دست به عصا حرکت می‌کنیم اما واقعیت این است که من فکر نمی‌کنم پخش تیزر در فروش آثار ما چندان مؤثر باشد چون مردم این روزها خیلی تلویزیون نگاه نمی‌کنند.

نه تنها پخش‌کننده‌ها همکاری نمی‌کنند که سازمان سینمایی هم اجازه این کار را نمی‌دهد! برای مثال پیش از عید ما با ۲ سینمای خارج از سینماهای «هنر و تجربه» قرارداد بسته بودیم برای اکران اما سازمان سینمایی به ما اجازه اکران نداد و به جای فیلم ما، فیلم‌های کمدی اکران شد وی با بیان اینکه فیلم‌های «هنر و تجربه» در چند استان پخش نمی‌شود، اظهار کرد: اگر ما سیستم پخش درستی داشتیم و فیلم در همه جا حداقل می‌توانست هفته‌ای یک بار اکران شود، آن وقت تبلیغات تلویزیونی می‌توانست مؤثر باشد اما حالا جمعیتی که فیلم‌های «هنر و تجربه» را دنبال می‌کنند در چند شهر بزرگ متمرکز شده‌اند که فکر نمی‌کنم اصلاً خیلی مخاطب تلویزیون باشند بلکه آنها بیشتر از جوانان و دانشجویانی هستند که به رسانه‌هایی مانند تلویزیون پشت کرده‌اند، اما این به این معنی نیست که در جاهای دیگر مخاطبی وجود ندارد.

وی افزود: برای مثال بسیاری افراد از شهرهای کوچک که حتی اسم آنها را هم نشنیده‌ام با من تماس می‌گیرند و برای تماشای «رضا» ابراز تمایل می‌کنند برای مثال هفته گذشته از ۲ شهر دور و محروم به من تماس گرفتند و گفتند دوست دارند فیلم را ببینند که من هم قول دادم خودم فیلم را به آن شهرها ببرم تا به تماشای «رضا» بنشینند. از همین رو فکر می‌کنم این روش درست‌تری برای تبلیغ است تا اینکه بخواهیم هزینه‌های آن‌چنانی کنیم زیرا این هزینه‌ها برای فیلم‌های ما مقرون به صرفه نیست.

پخش‌کنندگان اجازه نفس کشیدن به ما نمی‌دهند

این کارگردان ضمن بیان این مطلب که سازمان سینمایی تعدادی سینما را اجاره کرده و در اختیار «هنر و تجربه» قرار داده است، گفت: ما اگر بخواهیم آثارمان را در سینماهایی خارج از گروه «هنر و تجربه» به نمایش بگذاریم باید اجاره آن را خودمان بپردازیم اما پخش‌کنندگان سینمای بدنه اجازه نمی‌دهند فیلم‌های ما نفس بکشند. یعنی اگر پخش‌کننده‌های فیلم‌های تجاری راضی شوند حتی یک سانس فیلم خودشان را در شهرستان‌ها در اختیار ما قرار دهند، مشکل ما حل می‌شود.

معتمدی افزود: نه تنها پخش‌کننده‌ها همکاری نمی‌کنند که سازمان سینمایی هم اجازه این کار را نمی‌دهد! برای مثال پیش از عید ما با ۲ سینمای خارج از سینماهای «هنر و تجربه» قرارداد بسته بودیم برای اکران اما سازمان سینمایی به ما اجازه اکران نداد و به جای فیلم ما، فیلم‌های کمدی اکران شد بنابراین می‌شود گفت «هنر و تجربه» اصلاً سانس‌ها و سالن‌های دیگری ندارد که بخواهد در اختیار آثار قرار دهد. بنابراین امیدوارم آقای انتظامی روی این مسائل تمرکز بیشتری داشته باشند.

این کارگردان جوان سینما در پایان درباره داستان «رضا» هم اظهار کرد: من می‌خواستم قصه‌ای درباره عشق را تصویر کنم؛ عشقی که توصیف آن را تنها در قصه‌ها و افسانه‌ها شنیده‌ایم بنابراین فکر کردم اگر در زمانه ما و امروز مردی با همان کیفیتی که خسرو، مجنون و فرهاد عاشق شده بودند، عاشق شود عشقش، هجرانش، وصالش، سلوک و رفتارش به چه صورت خواهد بود. این درون مایه اصلی «رضا» است و من با همین انگیزه این فیلم را ساختم و فیدبک‌های خوبی هم گرفتم به طوری که غافلگیر شدم.

اخراج عوامل پخش مداحی توهین‌آمیز

اخراج عوامل پخش مداحی توهین‌آمیز/مدیر شبکه ۵ توبیخ شد

مرتضی میرباقری با عذرخواهی از برادران و خواهران و علمای اهل سنت بیان کرد که تهیه‌کننده و مدیر برنامه مداحی توهین‌آمیز اخراج و مدیر شبکه پنج سیما نیز توبیخ شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی رسانه ملی سید مرتضی میرباقری با تاکید بر اینکه پخش زنده سخنان نامربوط مداح حاضر در هیأتی که مراسم آن از شبکه پنج سیما پخش می‌شده خارج از اراده مدیران شبکه بوده است، تصریح کرد: با عذرخواهی از برادران و خواهران و علمای بزرگوار اهل سنت اعلام می‌کنم هم تهیه‌کننده و مدیر این برنامه اخراج و هم شخص مدیر شبکه پنج سیما به‌دلیل این کوتاهی توبیخ شده است.

وی افزود: بنا بر تاکید رهبر معظم انقلاب (مدظله‌العالی) همواره رسانه ملی در مسیر احترام به مقدسات اهل سنت بویژه احترام به خلفای راشدین و ام‌المومنین عایشه حرکت کرده است و متأسفانه این اتفاق تأسف‌بار نیز از اراده شبکه و مدیران آن خارج بوده و عاملش فردی است که بدون هیچ گونه هماهنگی و به صورت ناگهانی از آنتن زنده سوءاستفاده کرده و مطالبی نامربوط و خلاف محور وحدت اسلامی بیان کرده است.

میرباقری با بیان اینکه سازمان صدا و سیما همواره در مسیر وحدت امت اسلامی حرکت کرده و بیان هرگونه مسائل اختلافی میان شیعه و سنی را سمی مهلک می‌داند بیان کرد: رسانه ملی علاوه بر شکایت از این فرد در محاکم قضائی مدیر و تهیه‌کننده برنامه و ناظر پخش را اخراج و مدیر شبکه پنج و مدیر پخش شبکه را هم توبیخ کرده است تا دیگر شاهد چنین وقایع تأسف باری نباشیم.

معاون سیمای رسانه ملی در پایان گفت: با وجود اینکه این اتفاق از اراده مدیران شبکه خارج بوده و به‌صورت ناگهانی اتفاق افتاده است اما وظیفه خود دیدیم تا برخورد شدیدی با عوامل مؤثر آن داشته باشیم و امروز هم اول وقت در رأس هیأتی در مجلس شورای اسلامی حاضر می‌شویم تا به‌صورت حضوری از نمایندگان محترم اهل سنت مجلس عذرخواهی کنیم و آنها را در جریان پیگیری‌ها قرار دهیم.

بزرگانی که دست خالی ماندند

بزرگانی که دست خالی ماندند/ کامیابان و ناکامان کن هفتاد و دوم

هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن شب گذشته با معرفی برندگان به کار خود خاتمه داد که در این میان چهره‌هایی بودند که تصور می‌شد باید از کامیابان باشند اما این اتفاق برایشان رخ نداد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری فرانسه، شب گذشته ۲۵ می برابر با ۴ خرداد نخل طلای هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم کن به فیلم «انگل» یا «پارازیت» ساخته بونگ جون-هو از کره جنوبی اهدا شد. در حالی که این کارگردان پیش از جشنواره گفته بود امیدی نمی‌تواند داشته باشد که فیلمش جایزه‌ای کسب کند اما وی با دریافت نخل طلا از این رقابت خارج شد.

بونگ در کنفرانس مطبوعاتی پس از اهدای جایزه عنوان کرد که ایناریتو رئیس هیأت داوران به وی گفته است همه اعضای گروه داوری به اتفاق آرا با دادن نخل طلای کن به فیلم وی موافق بودند.

وی گفت که فیلمش را در کافه نوشته و به سروصدای مردم در همان حال گوش می‌داده است و همین محرک او برای نوشتن این داستان بوده است.

ششمین ناکامی برای آلمادوار

این در حالی بود که رقبای قدری در این دوره جشنواره کن حضور داشتند که پدرو آلمادوار کارگردان مشهور اسپانیایی از جمله آنها بود. آلمادوار برای ششمین بار با فیلم «درد و افتخار» در بخش مسابقه جشنواره کن حضور یافته بود و برای بار ششم از نخل طلا بی‌نصیب ماند.

با این حال فیلم ناموفق نماند و آنتونیو باندراس بازیگر ۵۹ ساله اسپانیایی در حالی که هشتمین همکاری‌اش با این کارگردان را تجربه می‌کرد، جایزه بهترین بازیگر مرد این دوره از جشنواره را از آن خود کرد. باندراس که جایزه‌اش را به پدرو آلمادوار اهدا کرد، گفت: امشب، شب افتخار من است.

ناکامی کارگردان‌های بزرگ

در حالی که از «روزی روزگاری در هالیوود» تارانتینو در جشنواره بسیار استقبال شد، این فیلم هیچیک از جوایز بخش مسابقه را به دست نیاورد. منتقدان بازی برد پیت را ستایش کرده بودند و حتی به عنوان شاهکار از آن یاد شده بود.

جیم جارموش دیگر سینماگر آمریکایی که فیلمش با «مرده‌ها نمی‌میرند» به عنوان فیلم افتتاحیه به نمایش درآمد هم جایزه‌ای نگرفت. زاویه دولان، کارگردان کانادایی هم که پیشتر چند بار در جشنواره کن شرکت کرده و جوایزی دریافت کرده بود، امسال جایزه‌ای نبرد.

کن بار دیگر به داردن‌ها لبخند زد

ژان-پیر و لوک داردن، ۲ برادر بلژیکی که تا کنون ۲ بار جایزه نخل طلای جشنواره کن را دریافت کرده‌اند، این بار با دریافت جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره بیرون رفتند.

«احمد جوان» به نگرانی اروپایی‌ها پرداخته و نگرانی از تروریسم را در میان مهاجران روایت کرده است. لوک داردن هنگام دریافت جایزه گفت: عصر تاریک سختی است که عوام‌گرایی هویت‌گرا اوج گرفته است.

موفقیت جوان‌ترها

امسال داوران به استعدادهای جوان توجه ویژه‌ای کردند و چندین فیلم بی‌نام جوایز مهمی را به خانه بردند.

«آتلانتیک» که جایزه بزرگ جشنواره کن را به دست آورد ساخته ماتی دیوپ کارگردان زن فرانسوی- سنگالی است که به عنوان اولین کارگردان زن آفریقایی در بخش مسابقه جشنواره حضور داشت. این فیلم که داستانش در سنگال می‌گذرد، روایت عشقی است که با یک فاجعه انسانی گره خورده و بحران پناهندگان و سفر غیرقانونی با قایق به اسپانیا را موضوع خود قرار داده است.

لاج لی هنرمند ۳۹ ساله فرانسوی مالیایی‌تبار دیگر چهره جوان برنده امسال بود. فیلم «بینوایان» به عنوان نخستین کار بلند سینمایی وی در جشنواره کن به نمایش درآمد و به طور مشترک با فیلم «باکورو» ساخته کلبر مندونسا فیلیو و جولیانو دورنلیس، ۲ کارگردان برزیلی، جایزه هیأت داوران را به دست آورد.

«بینوایان» درباره درگیری پلیس و مردم فقیر و حاشیه‌نشین پاریس است که با طرح موضوع «خشونت پلیس» یکی از مسائل روز فرانسه را مطرح کرده است. لاج لی جایزه‌اش را به «همه بینوایان فرانسه و جاهای دیگر» تقدیم کرد و در مراسم پایانی جشنواره گفت: فیلم من از روابط میان اقلیت‌های مختلف در این کشور سخن می‌گوید. تنها دشمن مشترکی که میان این شهروندان و پلیس وجود دارد، فقر است.

هیأت داوران از فیلم «باید بهشت باشد» ساخته الیا سلیمان کارگردان فلسطینی قدردانی ویژه کرد. الیا سلیمان هفده سال پیش برای نخستین بار جایزه ویژه هیأت داوران جشنواره کن را برای فیلم «دست غیب» کسب کرد و آخرین بار هم ۱۰ سال پیش با فیلم «زمان باقی مانده» در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشت.

در بخش فیلم کوتاه نیز نخل طلا به «فاصله میان ما و آسمان» به کارگردانی واسیلیس کِکاتوس کارگردان یونانی اهدا شد و از «خدای هیولا» ساخته آگوستینا سن مارتن فیلمساز آرژانتینی تقدیر ویژه به عمل آمد. دوربین طلایی این دوره از جشنواره نیز به فیلم «مادران ما» ساخته سزار دیاز کارگردان گواتمالایی اهدا شد.

غیبت سینمای ایران

امسال سینمای ایران از غایبان بزرگ این جشنواره بود اما از افغانستان، فیلم «پرورشگاه» ساخته شهربانو سادات در بخش «دو هفته کارگردانان» حضور داشت. این بار سوم بود که این کارگردان زن افغان در این بخش حضور داشت. او سال ۲۰۱۶ برای ساخت فیلم بلند «گرگ و گوسفند» در همین بخش جایزه «هنر و سینما» را به دست آورده بود.

امسال ریاست هیأت داوران بخش مسابقه جشنواره کن بر عهده الخاندرو گونسالس ایناریتو فیلمساز مکزیکی بود.

فیلم ترنس مالیک منتقدان کن را ۲ دسته کرد

فیلم ترنس مالیک منتقدان کن را ۲ دسته کرد/ نقد رقیب تارانتینو

فیلمِ درامی درباره جنگ جهانی دوم که توسط ترنس مالیک کارگردان آمریکایی ساخته شده به یکی از بحث‌برانگیزترین پیش‌نمایش‌های فستیوال فیلم کن ۲۰۱۹ بدل شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس، نمایش فیلم «یک زندگی پنهان» ساخته ترنس مالیک که در جشنواره کن امسال در بخش رقابتی به نمایش درآمد منتقدان را به ۲ دسته تقسیم کرده است. شماری از منتقدان می‌گویند این کارگردان یک استاد سینماست که در اوج کارش قرار دارد و دیگران می‌گویند این فیلمی ضعیف است.

«یک زندگی پنهان» درباره مردی اتریشی است که نمی‌پذیرد برای آلمان نازی بجنگد. این فیلم امسال یکی از کاندیداهای دریافت جایزه نخل طلای کن است و این در حالی است که مالیک سال ۲۰۱۱ با فیلم «درخت زندگی» یک بار نخل طلا را برده است.

داستان این فیلم در منطقه برفی کوه‌های آلپ آغاز می‌شود و بعد تبدیل به درامی می‌شود که داستانش در یک زندان به وقوع می‌پیوندد. تقریباً تمام منتقدان از آن به خاطر فیلمبرداری فوق‌العاده‌اش تجلیل کرده‌اند و گفته‌اند فیلم به زیبایی توانسته پس‌زمینه‌های طبیعی و لحظه‌های صمیمی خانوادگی را به تصویر بکشد.

آگوست دیل که نقش شخصیت اصلی داستان را بازی می‌کند در کنفرانس خبری جشنواره گفت: مالیک طی کل مراحل فیلمبرداری به ما آزادی بسیاری داد و در عین حال زاویه‌ها و لنزهای بسیار گسترده‌ای را انتخاب کرد که اجازه می‌داد کل صحنه را در اختیار داشته باشد.

اما مالیک که از حضور در مجامع عمومی خودداری می‌کند و در پیش‌نمایش فرش قرمز فیلمش و رخداد رسانه‌ای هم حاضر نبود، تقریباً در تمام موارد دیگر باعث اختلاف نظر منتقدان شده است.

بعضی از منتقدان گفتند این فیلم نتوانست به اندازه کافی وارد عمق انگیزه‌های قهرمانش بشود.

تاد مک‌کارتی از هالیوود ریپورتر نوشت: به جای پرداختن به اجزای سنگین اخلاقی، مذهبی و سیاسی داستان، مالیک توجه خود را به مسائل دیگر جلب کرده و این‌ها را کم‌رنگ کرده است.

اما ورایتی از فیلم به عنوان بازگشتی حماسی به فرم قبلی یاد کرد و در تحسین فیلم نوشت: این فیلم توانسته به عنوان اکتشافی در باورهای شخصی، نمایشی بسیار خوب به مخاطب ارائه کند.

مالیک یکی از رقبای کوئنتین تارانتینو است که با فیلم درام پرستاره‌اش «روزی روزگاری در هالیوود» بازگشته است. از دیگر چهره‌های اصلی رقابت امسال فیلم نیمه‌اتوبیوگرافیکی پدرو آلمادوار یعنی «درد و شکوه» است.

هفتادو دومین دوره جشنواره فیلم کن که به عنوان بزرگ‌ترین رخداد سینمایی جهان شناخته می‌شود، تا بیست‌وپنجم مه (شنبه چهارم خرداد) ادامه خواهد داشت.

دومین جایزه رسمی کن۲۰۱۹ اهدا شد

دومین جایزه رسمی کن۲۰۱۹ اهدا شد/نماینده برزیل برگزیده «نوعی نگاه»

شب پیش هیات داوران بخش «نوعی نگاه» هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن، جایزه بزرگ این بخش رقابتی را به کریم آینوز کارگردان برزیلی دادند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، فیلم «زندگی نامرئی یوریدیس گوسمائو» ساخته کریم آینوز از برزیل موفق به کسب جایزه بخش نوعی نگاه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ شد.

نادین لبکی فیلمساز لبنانی که ریاست هیات داوران این بخش را برعهده داشت، اسامی برندگان را اعلام کرد که در میانشان «ژاندارک» برونو دومون و فیلم مستقل «بالا رفتن» هم جای داشت.

کارگردان «کفرناحوم» و گروه داورانش از میان ۱۸ فیلم بلند این بخش، برندگان را تعیین کردند. بخش نوعی نگاه در واقع دومین جایزه مهم جشنواره فیلم کن را تشکیل می‌دهد.

بخش نوعی نگاه در کنار بخش مسابقه و سینه فونداسیون بخش‌های رقابتی رسمی جشنواره کن را تشکیل می‌دهند.

«زندگی نامرئی یوریدیس گوسمائو» ساخته کریم آینوز ملودرامی درباره دو خواهر در دهه ۱۹۵۰ در ریودوژانیرو و ششمین فیلم بلند کارگردان ۵۳ ساله برزیلی است. وی پیشتر در سال ۲۰۰۲ با اولین فیلمش با عنوان «مادام ساتا» در بخش نوعی نگاه حضور داشت.

جایزه دوم هیات داوران به «آتش خواهد آمد» ساخته الیور لاکس از فرانسه اهدا شد. وی پیشتر جایزه بخش هفته منتقدان جشنواره کن را در سال ۲۰۱۶ با اولین فیلم بلندش با عنوان «میموزا» دریافت کرده بود.

کانتمیر بالاگوف فیلمساز ۲۷ ساله روسی نیز جایزه بهترین کارگردانی را برای فیلم «قددراز» دریافت کرد. این درام درباره دو زن جوان است که در دوره پس از جنگ جهانی دوم باید زندگی‌شان را دوباره بسازند.

یک جایزه ویژه به نام Coup de Coeur هم به دو فیلم به صورت مشترک اهدا شد؛ «عشق یک برادر» ساخته مونیا چوکیا از کبک که فیلم افتتاحیه این بخش بود و فیلم «بالا رفتن» ساخته مایکل آنجلو کاوینو.

«آزادی» ساخته آلبرت سرا فیلمساز اسپانیایی نیز جایزه ویژه گروه داوری را برد و «ژاندارک» به کارگردانی برونو دومون با تقدیر ویژه داوران روبه رو شد.

جایزه بهترین بازیگر به کیارا ماسترویانی دختر کاترین دونو بازیگر پرآوازه فرانسوی و مارچلو ماسترویانی فیلمساز شهیر ایتالیایی برای بازی در «در شبی جادویی» فیلمی کمدی از کریستوف اونوره تعلق گرفت.

کار دنیل کریگ به جراحی کشید

کار دنیل کریگ به جراحی کشید/ جیمز باند در اتاق عمل

به دنبال مصدومیت مچ پای دنیل کریگ در حین فیلمبرداری فیلم جدید جیمز باند، این بازیگر سرشناس راهی اتاق عمل می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، دنیل کریگ برای عمل مچ پایش که در فیلمبرداری «جیمز باند ۲۵» دچار مصدومیت شد، باید راهی اتاق عمل شود.

توییتر رسمی مجموعه «جیمز باند» این خبر را اعلام کرده است.

هر چند از این عمل به عنوان عملی مختصر یاد شده اما افزوده شده که تولید فیلم دو هفته پس از جراحی از سر گرفته می‌شود.

علاوه بر این ذکر شده که تاریخ اکران فیلم تغییر نمی‌کند و همچنان آوریل ۲۰۲۰ روی پرده می‌رود.

با پایان یافتن فیلمبرداری بخش جاماییکای فیلم جدید جیمز باند، نشریه سان انگلیس اعلام کرد مچ پای دنیل کریگ به دلیل سریع دویدن در صحنه‌ای از فیلم آسیب دیده است. همان موقع گفته شد که او درد شدیدی دارد.

«باند ۲۵» به کارگردانی کری فوکوناگا ساخته می‌شود.

انتقادات صریح شهرام شکیبا از صداوسیما

انتقادات صریح شهرام شکیبا از صداوسیما/ می‌دانم ممنوع‌الکار می‌شوم

شهرام شکیبا شاعر و مجری تلویزیون ضمن اشاره به سابقه هشدارهای رهبرانقلاب درباره وضعیت زبان فارسی در تلویزیون، انتقاداتی صریح را درباره فرآیند برنامه‌سازی و انتخاب مجریان در سیما مطرح کرد.

شهرام شکیبا مجری تلویزیون و شاعر که در جلسه دیدار رمضانی شاعران با رهبر انقلاب حضور داشت، درباره سخنان ایشان در حوزه ادبیات فارسی و نگرانی‌هایی که نسبت به صداوسیما مطرح کردند، به خبرنگار مهر گفت: دغدغه و نگرانی حضرت آقا برای زبان فارسی و مطالعه، مربوط امروز نیست صحبت‌های ایشان را باید بروید و در دورترین زمان‌ها بخوانید تا ببینید که هر زمان که در جمع اهالی فرهنگ بوده‌اند به این موضوع اشاره کرده‌اند.

وی ادامه داد: ایشان حتی در کلماتی که به جای کلمات خارجی وضع می‌شود دقت دارند و پیشنهادهایی ارائه می‌فرمایند. شما بروید و ببینید کدام یک از مسئولان کشور به شکل مداوم و مثل یک کتاب‌خوان حرفه‌ای به این موضوعات می‌پردازد و یا در نمایشگاه کتاب دیده می‌شود جز وزیر ارشاد که هر سال به دلیل کارش در نمایشگاه حضور می‌یابد.

مجریانی که اطلاعاتشان از اینستاگرام است

این مجری تلویزیون درباره اجراهایی که مجری در آنها با ادبیات سطحی و واژگان بیگانه حرف می‌زند، هم گفت: این ادبیات از بیسوادی جماعتی است که جلوی دوربین نشسته‌اند، وقتی شخصی همه اطلاعات خود را از اینستاگرام اخذ کرده است و مطالعاتش فقط به فضای مجازی منحصر می‌شود که شناسنامه‌دار نیست چنین معضلی پیش می‌آید.

وی با اشاره به اجرای بازیگران در تلویزیون گفت: حضور این بازیگران به دلیل سلیقه خرابی است که در فضای فرهنگی ما رواج پیدا کرده است. مدیران تصمیم‌گیرنده نیستند بلکه اسپانسرها تصمیم می‌گیرند اسپانسر می‌گوید من پول می‌دهم و می‌خواهم فلان بازیگر بیاید.

شکیبا با اشاره به نبود برنامه‌های ادبی تخصصی در سیما اظهار کرد: سال‌هاست هر یک از مدیران را می‌بینم طرح‌هایی مربوط به برنامه‌های ادبی به آنها ارائه می‌کنم و سالهاست که می‌شنوم «این طرح‌ها فوق‌العاده هستند، اسپانسری برایشان دارید؟»

مدیران تلویزیون مرعوب «من و تو» هستند

وی اضافه کرد: امروز صاحبان سرمایه تصمیم‌گیر می‌شوند و تلویزیون به وضعی افتاده است که بازیگران و بیشتر مانکن‌ها باید تلویزیون را نجات دهند. مدیران تلویزیون مرعوب شبکه‌های بیگانه هستند و می‌ترسند که نتوانند با «من و تو» رقابت کنند و برای همین است که شما در شبکه‌های تلویزیونی که دست بچه مسلمان‌هاست می‌بینید که فرم یک برنامه از «من و تو» را عیناً کپی می‌کنند.

این طنزپرداز در بخشی دیگر درباره ادبیات به کار رفته توسط مجریان عنوان کرد: در برنامه‌های زنده تلویزیون نویسنده به آن معنا حضور ندارد و مجری برنامه را پیش می‌برد. برخی از این اجراها هم که از روی متن انجام می‌شود اما ادبیات ضعیفی دارد به متن ضعیف و نویسنده غیرحرفه‌ای برمی‌گردد که درنهایت به مسائل مالی مربوط می‌شود. وقتی پایین‌ترین برآورد یک برنامه برای نویسنده گذاشته می‌شود چه انتظاری وجود دارد که نویسنده‌های خوب برای تلویزیون کار کنند.

این سخنان را می‌گویم و البته می‌دانم که احتمالاً مدتی ممنوع‌الکار خواهم شد چون هر بار حرف‌هایم را بیان کرده‌ام مدتی از کار کنار رفتم. به هر حال کمیته مجریان بیشتر از اینکه به حضور مجریان تخصصی در اجرا ورود کند به این می‌پردازد که چه کسی حرف تندی زده است و او را از کار برکنار کنند

شکیبا در پاسخ به اینکه برای تغییر این رویکردها چه باید کرد، گفت: «عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی» درواقع باید این نگاه‌ها از ریشه در تلویزیون تغییر کند و تعاریف عوض شود. برخی از مدیران فقط بلد هستند بیلان کاری بدهند اما اگر مدیری کارش را بلد نیست باید به خانه‌اش برود.

داور «قندپهلو» با اشاره به سختی تولید برنامه‌های ادبی در سیما تصریح کرد: برنامه‌ای مثل «قندپهلو» در حالی ساخته می‌شود که برآورد یک فصل از این برنامه با چهار شب دستمزد یک مجری که از سینما آمده است برابری می‌کند. برنامه‌های ادبی پایین‌ترین برآورد را دارند درحالیکه یک برنامه سرگرمی در شبکه‌ای ساخته می‌شود که دکور آن چند صد میلیون است.

برنامه‌ای که دیگر ساخته نشد

شکیبا در بخشی دیگر با اشاره به یک برنامه طنز درباره دفاع مقدس عنوان کرد: ما حدود ۶ سال پیش برنامه‌ای داشتیم با نام «لبخند صلواتی» که امیر قمیشی تهیه‌کننده و من مجری و نویسنده بودم، برنامه در هشت قسمت ساخته شد و به طنز در دفاع مقدس می‌پرداخت. سه شب از پخش این برنامه گذشته بود که از طرف دفتر رهبر انقلاب تماس گرفته شد و از رضایت ایشان نسبت به برنامه گفته بودند که خبرش همان زمان هم منتشر شد. الان قریب ۶ سال است که این برنامه ساخته نشده است البته هر سال این برنامه در ایام آزادسازی خرمشهر و دفاع مقدس مطرح می‌شود و مثل همان طرح دیگرم از من می‌خواهند که اسپانسر بیاورم و من نمی‌دانم که آیا باید ماءالشعیر در میان برنامه طنز دفاع مقدسی تبلیغ کنم؟

وی در پایان گفت: برخی از مسئولان کلاً هیچ دغدغه‌ای ندارند یا شناسایی نسبت به موضوعات ندارند و یا اصلاً مأموریت دیگری دارند که این پروژه‌ها به سرانجام نرسد. ماموریتشان این است که مردم بی دلیل دست بزنند و بخندند. حرف هم که می‌زنید می‌گویند شادی برای مردم اهمیت دارد درحالیکه می‌توان در کنار برنامه‌های شادی‌بخش دیگر برنامه‌های علمی و تخصصی‌تر را هم رونق بخشید. من این سخنان را می‌گویم و البته می‌دانم که احتمالاً مدتی ممنوع‌الکار خواهم شد چون هر بار حرف‌هایم را بیان کرده‌ام مدتی از کار کنار رفتم. به هر حال کمیته مجریان بیشتر از اینکه به حضور مجریان تخصصی در اجرا ورود کند به این می‌پردازد که چه کسی حرف تندی زده است و او را از کار برکنار کنند.

1 2 3 4 26